[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Βασικά κι εγώ έχω στη διάρκεια μιας ημέρας διάφορες «σύντομες συναντήσεις»,
αλλά δεν το κάνω θέμα. Αν και βρίσκω πάντοτε εξαιρετικά ενδιαφέρουσα μια
ολιγόλεπτη συνομιλία με τον μπακάλη της γειτονιάς μου, εν τούτοις απολαμβάνω
και την εξίσου ενδιαφέρουσα συνομιλία με τον ιδιοκτήτη του ψιλικατζήδικου της
γωνίας – τον θεωρώ σημαντικό βαρόμετρο της κοινής γνώμης. Ωσαύτως, στα ίδια
επίπεδα ενδιαφέροντος τοποθετώ την άπαξ της εβδομάδος συζήτηση ολίγων λεπτών
πάντοτε – όσο κρατάει το γέμισμα του ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μου – με τον
βενζινά, πάντα έχεις κάτι να μάθεις από έναν άνθρωπο που εξυπηρετεί και
χίλιους ανθρώπους ημερησίως. Και δεν παραλείπω επίσης τις, διόλου αμελητέες
από άποψη ενδιαφέροντος πάντα, «σύντομες συναντήσεις» με τον φαρμακοποιό, τον
μανάβη, τον χασάπη και άλλους σημαντικούς παράγοντες της περιοχής Αγίου
Δημητρίου όπου κατοικώ. Αν δε προσθέσω σε αυτές και κάτι τυχαίες χειραψίες
στον δρόμο – όσο να πεις, συναντήσεις είναι κι αυτές – μπορώ να πω ότι
αντιλαμβάνομαι πλήρως γιατί ο K. Καραμανλής, ο Πρωθυπουργός μας, επέστρεψε
κα-τά-κο-πος από τις Βρυξέλλες!..

Δεν το πολυκουράζει

Έκανα τις προηγούμενες αναφορές για να απαντήσω διά παραδειγμάτων στους
κακοήθεις που σχολιάζουν κακεντρεχώς τη διεθνή παρουσία του κυρίου Καραμανλή.
Ένας μού τηλεφώνησε για να μου πει ότι σκέπτεται να στείλει στο Μέγαρο
Μαξίμου… πετσέτες – να σκουπίζεται ο ιδρωμένος (από την υπεραπασχόληση)
Πρωθυπουργός. Τον ενημέρωσα να μην το κάνει, διότι ο πρόεδρος έχει αντοχές,
όπως απέδειξε με τις εννέα «σύντομες συναντήσεις» των Βρυξελλών. Άλλος μού
«κάρφωσε» ότι ο πρόεδρος που πήγε το περασμένο Σάββατο επίσκεψη τουριστικού
χαρακτήρα στη Σαμοθράκη, εξαναγκάστηκε – έπειτα από πιέσεις του νομάρχη Έβρου
N. Ζαμπουνίδη και παραγόντων της Δεξιάς – να «πεταχτεί» και ώς τον Έβρο, που
απειλούσε να πλημμυρίσει ολόκληρο τον νομό. Τρίτος με ενημέρωσε ότι η μη συχνή
κλήση σε συνεδρίαση των κυβερνητικών οργάνων δεν έχει να κάνει με το ότι η
κυβέρνηση λειτουργεί… άψογα (θα καγχάσω, δεν αντέχω), αλλά με το ότι ο
πρόεδρος δεν το πολυκουράζει το πράγμα! Κακίες…

ΟΦΙΔΑΧ

Κακίες ή όχι, όλα αυτά που συμβαίνουν στο προσκήνιο και το παρασκήνιο της
κρίσης στην Εκκλησία οδηγούν τη στήλη στη γενναία απόφαση να ηγηθεί της
προσπάθειας για τη δημιουργία Ομίλου Φίλων για τη Διάσωση (μη βιάζεστε, όχι
της καρέτα-καρέτα ή της μονάχους-μονάχους,) του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου. Ο
(συγκεκομμένα) ΟΦΙΔΑΧ θα δραστηριοποιηθεί αμέσως, διότι διαπιστώνει την
πολλαπλή προσπάθεια που καταβάλλεται από διάφορες πλευρές, κυβερνητικές και
άλλες, για να καθαιρεθεί ο Μακαριώτατος από τον αρχιεπισκοπικό θρόνο! λες και
κάτι έκανε ο άνθρωπος. Ή λες και δεν ήταν αυτοί που τρωγόπιναν μαζί του. Εγώ
δεν θυμάμαι να έχω δειπνήσει με τον Μακαριώτατο. Θυμάμαι όμως καλά ότι
δειπνούσε πριν από ένα μήνα ο Πρωθυπουργός. Μπροστά σ’ αυτή την ελεεινή
επίδειξη αγνωμοσύνης και αχαριστίας, ο ΟΦΙΔΑΧ παίρνει την κατάσταση στα χέρια
του και καταγγέλλει τις προσπάθειες εξοβελισμού του κυρίου Χριστόδουλου.
Παράλληλα δηλώνει ότι στηρίζει με όλες του τις δυνάμεις τον Μακαριώτατο, τον
Επιφάνιο, τον Γιοσάκη, τον Νικόδημο, τον Κύριλλο, τον Βαβύλη, τον Φωκά, τον
Τριανταφυλλάκη, τον Πέτρο τον έμπορο της «άσπρης», ήτοι τον Μακαριώτατο και
τους ανθρώπους του! Μακαριώτατε, μη φοβάσαι τίποτε, ο ΟΦΙΔΑΧ είναι εδώ…

Με το ψέμα στο στόμα

Ο ΟΦΙΔΑΧ είναι εδώ, αλλά τι να σου κάνει κι αυτός. Οι εξελίξεις έχουν
δρομολογηθεί, κι όπως φαίνεται είναι αναπόφευκτες. Πληροφορίες που
διακινούνται από προχθές λένε ότι αύριο είναι η κρίσιμη μέρα για την τύχη του
Μακαριωτάτου, ο οποίος, ρε παιδί μου, με το ψέμα στο στόμα είναι. Μια αλήθεια
δεν έχει πει, σε σχέση με το αμαρτωλό παρελθόν (του). Δεν λέω, άνθρωπος είναι
κι αυτός, θα την κάνει την αμαρτία άμα στριμωχτεί πολύ, αλλά τόσα ψέματα πια;
Έπειτα είναι και το άλλο: το λες το ψέμα για να καλύψεις κάτι. Δεν
καταλαβαίνεις ότι το ψέμα είναι σαν την κινούμενη άμμο. Όσο περισσότερα λες
τόσο πιο πολύ βουλιάζεις. Κυριακή κοντή γιορτή, υποστηρίζουν όσοι γνωρίζουν
την κατάσταση στην Εκκλησία, και αν ήμουν στη θέση σας αύριο πρωί κατά τις
9.30′ θα έβαζα την EPT να ακούσω το κήρυγμα του Μακαριωτάτου – που τόσο θα μας
λείψει, με τις… ακροδεξιές κορόνες του! Μπορεί να είναι και το τελευταίο.
Εσείς θα το χάσετε το σόου;

Το τάμα της χούντας

Ήταν από τους στενούς συνεργάτες του K. Καραμανλή, την περίοδο που το κόμμα
ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση. Όταν κέρδισε τις εκλογές η N.Δ., ο
Καραμανλής τον άφησε στο κόμμα, γιατί κάποιος έπρεπε να μείνει και πίσω, όχι
όλοι βουρ να καταλάβουμε το κράτος. Μου λένε ότι ο κύριος έχει ένα
αξιοπρόσεκτο παρελθόν: ήταν, λέει, στη διαχειριστική επιτροπή που όρισε η
χούντα – άκου τι θυμούνται τώρα οι άνθρωποι – για το τάμα του Έθνους.
Διαχειριστική επιτροπή, ε; Μήπως πρέπει να τον καλέσει ο Καραμανλής, τώρα που
το Εκκλησιαστικό είναι στο φόρτε του, να ενημερωθεί για το τι έγιναν τα 700
τόσα εκατομμύρια που είχαν συγκεντρωθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’70
(μιλάμε για πολλά δισεκατομμύρια με σημερινές τιμές), και ουδείς ποτέ έμαθε
για την τύχη τους;

Μειώθηκε η διαφορά

Δημοσκοπήσεις μη μου ζητάτε να σχολιάσω, δεν θα το κάνω. Διότι δημοσκοπήσεις
γίνονται, δημοσιοποιούνται, άλλες δείχνουν αυτό, άλλες εκείνο. Αλλά δεν θα πω
ότι στενοχωρήθηκα κιόλας για την κάθετη πτώση της δημοτικότητας του Καραμανλή
και από το γεγονός ότι η διαφορά ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ
μειώθηκε στις 4 μονάδες. Αυτό θα γινόταν κάποτε, ε, εντάξει, έγινε πολύ
νωρίτερα απ’ ό,τι αναμέναμε. Σημασία έχει μόνο το γεγονός ότι αυτή η κυβέρνηση
κατάφερε να ξεφτιλίσει μια διαφορά 9 μονάδων (που πήρε τον Ιούνιο στις
ευρωεκλογές) μέσα σε έξι-επτά μήνες. Είναι τέτοια δε η φθορά της, που βάσιμα
μπορεί να υποθέσει κανείς ότι σε ένα χρόνο – ή μήπως λιγότερο; – δεν θα
υπάρχει!.. E, αυτό, ναι, μπορώ να το παραδεχτώ, ωραίο μού ακούγεται!..

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

«Ποιος είναι αυτός, ο κύριος με το καρτελάκι»;

Το περιστατικό θα μπορούσε να τιτλοφορηθεί και ως «κουίζ», αλλά δυστυχώς δεν
είναι, γιατί το πρόσωπο είναι γνωστό (σε μας), είναι ο Πρωθυπουργός K.
Καραμανλής. Φαίνεται όμως πως δεν είναι στους συναδέλφους του, Πρωθυπουργούς
της Ευρώπης, αυτούς ντε τους οποίους το επικοινωνιακό επιτελείο της Ρηγίλλης
τους παρουσίαζε ότι με τον που τον βλέπουν «αρχίζουν να παίζουν καρπαζιές» –
τόσο κολλητός είναι μαζί τους. Ο Πρωθυπουργός Κώστας λοιπόν μετέχει στη
συνάντηση Ευρωπαϊκής Ένωσης – ΗΠΑ στις Βρυξέλλες και κόβει βόλτες στην αίθουσα
της συνάντησης. Κάποια στιγμή περνάει δίπλα από ένα πηγαδάκι τριών ηγετών,
οπότε ακούγεται ο ένας εξ αυτών να ρωτάει τους άλλους δύο «ποιος είναι αυτός,
ο κύριος με το καρτελάκι;». Έχουμε τελικά Πρωθυπουργό που μετέχει σε διεθνείς
συναντήσεις μείζονος σημασίας ή έχουμε έναν που κόβει βόλτες με το καρτελάκι;
Πάσα απάντηση δεκτή…