PIΠEΣ Tο μάθημα

ΟΠΟΙΑ και αν είναι τελικώς η τύχη του και ανεξαρτήτως από το αν θα
μπορέσει να παραμείνει Αρχιεπίσκοπος…

Ο κ. Χριστόδουλος πρέπει μόνο τον εαυτό του να μέμφεται για τη δεινή
θέση στην οποία έχει περιέλθει.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ τη θητεία του με τους καλύτερους οιωνούς και με ευρύτατη
αποδοχή…

ΑΠΟ την πρώτη στιγμή όμως εμφανίστηκε πολυπράγμων με εμφανώς πολιτικές
φιλοδοξίες.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕ μάλιστα συχνά να καθορίσει αυτός την πολιτική ατζέντα της
χώρας…

ΜΕΣΑ από ένα καταγγελτικό κήρυγμα – μείγμα άκρατου εθνικισμού,
ξενοφοβίας και μισαλλοδοξίας.

ΑΚΟΜΑ και στα αμιγώς εκκλησιαστικά υιοθέτησε μια μεγαλοϊδεατική
πολιτική…

ΘΕΛΟΝΤΑΣ να διευρύνει την επιρροή του και σε άλλα Πατριαρχεία με
μεθόδους που σήμερα προκαλούν θύελλες…

ΕΝΩ ήρθε σε σύγκρουση και με τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, συχνά
συμμαχώντας με δυνάμεις που απεργάζονται τον περιορισμό της επιρροής του
Πατριαρχείου στην Ορθοδοξία.

ΤΟ ότι ο κ. Χριστόδουλος βρέθηκε επιπλέον κατώτερος από τον «πήχυ» τον
οποίο προσπάθησε να επιβάλει στον δημόσιο βίο…

ΑΠΟΤΕΛΕΙ απλώς τη συνήθη κατάληξη όλων όσων μπερδεύουν την ηθική με την
ηθικολογία.

ΤΟ μόνο που μένει να ελπίζει κανείς πλέον είναι ότι τα παθήματα θα
γίνουν μαθήματα…

KAI ότι η «νέα αρχή» στην Εκκλησία θα σημαίνει πάνω απ’ όλα την
αφοσίωσή της στην πραγματική της πνευματική και κοινωνική αποστολή!