Tο Tέταρτο κουδούνι

Αποφεύγω τα ανέκδοτα στη στήλη, αλλά ελάτε που αυτό «άπτεται» του
αρχαιοελληνικού δραματολογίου…

Αναρωτιέται η ξανθιά: «Επτά επί Θήβας… Επτά επί Θήβας… Επτά επί
Θήβας… Πόσο κάνει τελικά;».

Περιπετειώδης! H πιο περιπετειώδης, έως τώρα, της φετινής σεζόν. H
παράσταση του «Πυξ λαξ» στο «Αμιράλ». Το σχέδιο άρχισε με πρωταγωνιστή τον
Τάσο Πεζιρκιανίδη, για να καταλήξει παράσταση με τον Γιάννη Ζουγανέλη.

Αλλά και όταν έγινε παράσταση, για λόγους πολλούς και διάφορους, «την
έκαναν» οι συμπρωταγωνιστές Θάνος Καληώρας (φωτογραφία), Κωνσταντίνος Καζάκος
και Θεώνη Σκαλέρη.

Ο Βαγγέλης Λιβαδάς, όμως, δεν το ‘βαλε κάτω – με τίποτα δεν το βάζει
κάτω! Ύστερα από διάφορες «δοκιμές» βρήκε αντικαταστάτες – Ζαχαρίας Ρόχας,
Σταύρος Νικολαΐδης, Ιφιγένεια Αλισανδράτου αντίστοιχα -, φτου κι απ’ την αρχή
πρόβες με το σκηνοθέτη Κώστα Αρζόγλου κι η παράσταση ξανά προς… τη δόξα
τραβά.

Σ’ άλλους καιρούς θα ήταν το Μέγα Δημοσιογραφικό Σκάνδαλο. Θα ‘χε
ξεσηκωθεί η ΕΣΗΕΑ που τώρα περί άλλα τυρβάζει και μας ζητάει να της
«εκμυστηρευτούμε» τι μισθούς παίρνουμε, θα γίνονταν συζητήσεις… Σήμερα
φαίνεται ότι έχει περάσει απαρατήρητο.

Πάω να ξεφυλλίσω – επώδυνη υποχρέωση… – τις πολιτιστικές σελίδες των
κυριακάτικων φύλλων και τι να δω… Σε δυο διαφορετικές εφημερίδες δυο
συνεντεύξεις του Άντριου Λόιντ Ουέμπερ από δυο συναδέλφους – καλούς, χρυσούς,
αγαπητούς, γλυκύτατους, φίλους, αλλά φιλτέρα η αλήθεια, όλα έχουν ένα όριο…
-, με φαρδιές πλατιές τις υπογραφές τους, ΠΑΝΟΜΟΙΟΤΥΠΕΣ. Με τις ίδιες
ερωτήσεις, τις ίδιες απαντήσεις, με μικρές «παραλλαγές» στη διατύπωση ή με
κάποια κοψιματάκια, αλλά και με αποσπάσματα απολύτως ταυτόσημα.

Τι να σκεφτώ εγώ τώρα; Ότι κατά σύμπτωση οι δυο συνάδελφοι έκαναν τις
ίδιες ερωτήσεις και κατά σύμπτωση έδωσε τις ίδιες απαντήσεις ο Άγγλος συνθέτης
των «Cats», που φτάνουν τον άλλο μήνα και στην Αθήνα; Ή ότι είναι η ίδια
συνέντευξη (;) που διοχετεύεται απ’ το δραστήριο γραφείο Δημοσίων Σχέσεων του
καλλιτεχνικού γραφείου που μετακαλεί την παράσταση;

E, ρε πού καταντήσαμε… Έρμαια των «δημοσιοσχετιστών». Κι ύστερα να
αντιδρούμε όταν μας κράζουν ως κλάδο…

Το έργο του Ανδρέα Στάικου «Επικίνδυνες μαγειρικές» παρουσίασε,
Νοέμβριο και Δεκέμβριο, στην Κύπρο, στη Λεμεσό, η εκεί ΕΘΑΛ.

Σε σκηνοθεσία Γιώργου Μουαΐμη, με Μηνά Τίγκιλη – καλλιτεχνικό διευθυντή
του Θεάτρου -, Πολύκαρπο Πολυκάρπου και Σαλώμη Αροδίτου. Παράσταση που
πιθανότατα να δούμε την άνοιξη και στην Αθήνα.

Με την ευκαιρία που ανέφερα τον Πολύκαρπο Πολυκάρπου: μου θύμισαν ότι
το «Τέλος καλό, όλα καλά» του Σαίξπηρ που ανέβασε ο Γιώργος Μιχαηλίδης στο
ΚΘΒΕ μπορεί, όπως έγραφα τις προάλλες, να ‘χει έως τώρα παιχτεί στα «ελληνικά
εδάφη», επαγγελματικά, μόνο μια φορά – απ’ το Εθνικό, το ’72-’73 και το
’73-’74.

Έχει όμως παρουσιαστεί και τον Ιούνιο του 2002, στο Παλιό Πανεπιστήμιο,
σε σκηνοθεσία του Πολύκαρπου Πολυκάρπου απ’ τους φοιτητές του Τμήματος
Θεατρικών Σπουδών. Που το επέλεξαν ακριβώς γιατί είχε παιχτεί ως τότε μόνο μια
φορά.

Με την κοιλιά προτεταμένη είχε φωτογραφηθεί στην πρώτη της εγκυμοσύνη η
Ναταλία Δραγούμη, το της Ντέμι Μουρ – τότε – τρόπαιον προφανώς ζηλώσασα.

Με την κοιλιά προτεταμένη είδα πάλι φωτογραφημένη την Ναταλία Δραγούμη
που διάγει τη δεύτερη εγκυμοσύνη της.

Για να μη δημιουργηθεί, προφανώς, στο μέλλον, ψυχικό τραύμα στο δεύτερο
παιδάκι – «μαμά, εμένα γιατί δε με είχες φωτογραφήσει μέσα στην κοιλιά;»…

Άντε και καλή λευτεριά!

Τον «Δον Ζουάν» του Μολιέρου θα ανεβάσει, τελικά, το καλοκαίρι το
ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας – που μας έρχεται από Δευτέρα και στην Αθήνα με το «Αν μια νύχτα
του χειμώνα… (Ο ντε Φιλίπο κι ο Πιραντέλο)» του Βασίλη Παπαβασιλείου.

Σκηνοθετεί ο Θέμης Μουμουλίδης, καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου,
που ‘χε ανεβάσει το έργο – μια πολύ καλή παράσταση – και στο ΔΗΠΕΘΕ Βόλου, το
1996-97, όταν ήταν εκεί διευθυντής, με πρωταγωνιστές τους Γιάννηδες – τον
Φέρτη και τον Μπέζο.

Στην παράσταση της Πάτρας τον επώνυμο ρόλο θα ερμηνεύσει ο Αιμίλιος
Χειλάκης (στη φωτογραφία) συνεχίζοντας τη συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ – παίζει
στην παράσταση του Βασίλη Παπαβασιλείου – και τον υπηρέτη Σγαναρέλο ο
Γεράσιμος Γεννατάς – ζευγάρι ιδεώδες.