ΓNΩMH Ο λύκος και το μέλι

Το ταξίδι της Αμερικανίδας υπουργού Εξωτερικών στην Ευρώπη φέρνει στον νου το
παραμύθι με τον λύκο και τα επτά κατσικάκια: ο λύκος έφαγε μέλι για να
γλυκάνει τη φωνή του, αλλά έμεινε λύκος. Θα πρέπει να δούμε τη στάση της ως
ένδειξη μιας βαθύτερης αλλαγής στην αμερικανική εξωτερική πολιτική; Ο πρόεδρος
Μπους έγινε άλλος άνθρωπος μετά την επανεκλογή του; Αμφιβάλλουμε. Αλλά υπάρχει
κάτι καινούργιο, πράγματι. Οι ΗΠΑ τώρα γνωρίζουν ότι μπορούν να κερδίζουν
πολέμους χάρη στην υψηλή οπλική τεχνολογία τους, αλλά γνωρίζουν επίσης ότι δεν
μπορούν να διατηρήσουν τη μακροπρόθεσμη κατοχή και διακυβέρνηση μιας χώρας.
Αυτή η επίγνωση δεν ισχύει μόνο για το Ιράκ, αλλά επεκτείνεται και στο Ιράν
και στη Βόρεια Κορέα. Στην περίπτωση του Ιράκ, η Ουάσιγκτον γνωρίζει σήμερα
ότι χωρίς την Ευρώπη, χωρίς τη διπλωματική συνδρομή της και χωρίς τη βοήθεια
των δυνάμεων που έθεσαν στη διάθεσή της οι «πρόθυμοι» σύμμαχοι, η αποχώρηση
των αμερικανικών στρατευμάτων θα είναι πολύ δύσκολη. Στην πραγματικότητα, το
Ιράκ έχει γίνει σήμερα το βασικό πεδίο δράσης των κάθε προέλευσης ισλαμιστών
τρομοκρατών. H επιχείρηση γοητείας που εξαπολύει λοιπόν σήμερα η Αμερική στην
Ευρώπη, στην πραγματικότητα δεν είναι παρά μια έκκληση για βοήθεια.

Πάντως, πέρα από τις λιγότερο ή περισσότερο σημαντικές διαφορές, οι ευρωπαϊκές
χώρες και η Αμερική υπήρξαν πάντα πιο κοντά από όσο άλλες χώρες και λαοί.
Εκείνο που τις ενώνει είναι η σκέψη του Διαφωτισμού και η κοινή ηθική
κληρονομιά. Είναι σημαντικό, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Αμερικανού
προέδρου, το αμερικανικό κοινό να έχει επίγνωση αυτών των βαθύτερων στοιχείων
που μας συνδέουν. Όμως πρέπει επίσης να μπορεί να κατανοήσει ότι εμείς οι
Ευρωπαίοι δεν θέλουμε να είμαστε υποτελείς και επιμένουμε να διατηρούμε την
αξιοπρέπειά μας.

Ο Χέλμουτ Σμιτ υπήρξε καγκελάριος της Γερμανίας.