«Ουφ! Πέρασε. Kαι μού ‘μεινε κι ο Bαν Γκογκ»

Βαθιές ανάσες ανακούφισης παίρνει η Ελίζαμπεθ Τέιλορ κάθε φορά που περνά από
τον τοίχο όπου κρέμεται ο αγαπημένος της πίνακας του Βαν Γκογκ. Διότι λίγο
έλειψε να τον αποχωριστεί για πάντα. Και ο κίνδυνος δεν αφορούσε ούτε κλέφτες
ούτε οικονομικά στριμώγματα που θα την ανάγκαζαν να βγάλει στο σφυρί το δώρο
του μπαμπά της εν έτει 1963. H απειλή ήρθε από τέσσερις κληρονόμους κάποιας
κυρίας, της οποίας την περιουσία δήμευσαν οι ναζί. Και κατέθεσαν μήνυση κατά
της διάσημης ηθοποιού ζητώντας όχι μόνον τον πίνακα, αλλά και επιπλέον
αποζημίωση 15 εκατ. δολαρίων! Ο δικαστής όμως δεν έκανε το χατίρι στον Καναδό
και τους τρεις Νοτιοαφρικανούς εγγονούς. Διότι ο νόμος προβλέπει ότι η μήνυση
έπρεπε να κατατεθεί τρία χρόνια μετά την κλοπή του πίνακα. Οπότε, μισόν αιώνα
και αργότερα δεν μπορούσε να στηρίξει το αίτημα των εγγονών. Και η Ελίζαμπεθ
έχει και τον πίνακα ολόκληρο και τον λογαριασμό της ανέγγιχτο. Είναι να μην
παίρνει βαθιές ανάσες (ανακούφισης);