Διαστάσεις Mια διπλή προδοσία

Ήταν Τρίτη, 22 Μαΐου 1973, και στα περίπτερα της Γαλλίας εμφανιζόταν μια
καινούργια καθημερινή εφημερίδα. Ένας «Δαβίδ στη χώρα των Γολιάθ» όπως έλεγε.
Από τότε άλλαξαν πολλά.

Εντουάρ ντε Ρότσιλντ. Το νέο του παιχνίδι είναι η Λιμπερασιόν

Στις 21 Νοεμβρίου του 1981, έξι μήνες μετά την εκλογή του Φρανσουά Μιτεράν
στην προεδρία της Δημοκρατίας, η Λιμπερασιόν δημοσίευσε μια συνέντευξη
που συζητήθηκε πολύ: ο τραπεζίτης Γκυ ντε Ρότσιλντ κατήγγελλε με τα πιο σκληρά
λόγια την επικείμενη εθνικοποίηση της οικονομικής του αυτοκρατορίας. «Όσο
περισσότερο μιλούσε ο βαρόνος τόσο καλύτερα καταλάβαινα αυτά που μας χωρίζουν»
σχολίαζε σε μια διπλανή στήλη ο δημοσιογράφος Ζεράρ Ντυπουί. «Δεν είναι τόσο η
ασύλληπτη απόσταση που χωρίζει τις περιουσίες μας. Ούτε η ριζική διαφορά των
απόψεών μας. Πρόκειται για κάτι πιο λεπτό, αλλά αγεφύρωτο: είναι η ιδέα του
για τη φύση των πραγμάτων. Ακούγοντάς τον, μου ήλθε στο μυαλό η φράση του
Ζενέ: “Όλοι οι άνθρωποι αξίζουν το ίδιο, επειδή δεν αξίζουν τίποτα”. Δεν
κατοικούν όμως όλοι κατ’ ανάγκη στον ίδιο κόσμο».

Στις 20 Ιανουαρίου 2005, το προσωπικό της εφημερίδας αναγκάζεται να παραδεχθεί
ότι εκείνοι οι διαφορετικοί κόσμοι είναι δυνατόν τελικά να συγχωνευθούν: ο
Εντουάρ ντε Ρότσιλντ, γιος εκείνου του προκλητικού βαρόνου και εκπρόσωπος της
πιο χαρακτηριστικής οικογένειας του ευρωπαϊκού καπιταλισμού, αγοράζει το 37%
της εφημερίδας που ίδρυσαν ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ και ο Σερζ Ζυλύ, με στόχο να
αυξήσει το μερίδιό του στο 52% μέχρι το 2007. «Ο Ρότσιλντ πρόδωσε το
στρατόπεδό του» είπε σε μια ιδιωτική συζήτηση ο Ερνέστ – Αντουάν Σεγιέρ,
πρόεδρος του συνδέσμου επιχειρηματιών της Γαλλίας. «H Λιμπερασιόν
προδίδει το δικό της στρατόπεδο και ευθυγραμμίζεται μ’ εκείνο του Νικολά
Σαρκοζύ» διαμαρτύρονται άνθρωποι της Αριστεράς, επισημαίνοντας ότι ο νέος
μεγαλομέτοχος της εφημερίδας είναι στενός φίλος τού ανερχόμενου αστέρα της
γαλλικής Δεξιάς. Πού θα οδηγήσει άραγε αυτή η διπλή προδοσία;

Δύο πράγματα είναι βέβαια για τον 47χρονο «Ντουντού», όπως είναι γνωστός ο
Ρότσιλντ έξω από τον οικογενειακό και επιχειρηματικό του κύκλο. Πρώτον, είναι
πάμπλουτος: σύμφωνα με τη Μοντ, η προσωπική του περιουσία υπερβαίνει τα
180 εκατομμύρια ευρώ. Δεν έχει λοιπόν κανένα πρόβλημα να «ρίξει» 20
εκατομμύρια για να αποκτήσει τον έλεγχο μιας αριστερής εφημερίδας, έστω και
μόνο για να κάνει το κέφι του. Δεύτερον, από τον Δεκέμβριο του 2003 είναι
πρόεδρος της εταιρείας που διαχειρίζεται τις γαλλικές ιπποδρομίες, της France
Galop, όπου συμμετέχουν επίσης το αφεντικό της Αιρμπάς (Νοέλ Φορζάρ) και ο
πρόεδρος του δεξιού κόμματος UDF (Φρανσουά Μπαϊρού). Οι τύποι πρέπει να
περνάνε καλά. Αλλά ο Ρότσιλντ δεν φαίνεται να είναι γεννημένος γι’ αυτόν τον
κόσμο: υπολογίζεται ότι τα τρία τελευταία χρόνια έχει χάσει 500.000 ευρώ από
τη συντήρηση των είκοσι αλόγων του, ενώ έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για
αυταρχική συμπεριφορά. Ιππεύοντας τον 32χρονο πλέον «Δαβίδ», θέλει άραγε να
εκδικηθεί τους αντιπάλους του ή απλώς να εκτονώσει τα πάθη του παίζοντας μ’
ένα καινούργιο παιχνίδι;