Ο Mακάριος και οι Άγγλοι

Σε άρθρο του κ. Αλέξη Ηρακλείδη, που δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 20ής
Ιανουαρίου σχετικά με το Κυπριακό, αναφέρεται ο κ. Πάτροκλος Σταύρου:

«Ακόμη λίγο θα μας πει ότι εμείς κάναμε εισβολή στην Τουρκία το 1974 και θύμα
μας έκτοτε είναι η Τουρκία. Ουδόλως σέβεται τη λαϊκή θέληση του 76% του
ελληνικού κυπριακού λαού. Θεωρεί ότι αυτοί όλοι αποτελούν “τη σχολή
Παπαδοπούλου”, τον οποίο υβρίζει ως αναξιόπιστο. Γι’ αυτό θα τρίβει και ο κ.
Ταγίπ Ερντογάν τα χέρια του και θα χορεύουν και οι Γκρίζοι Λύκοι».

Στη συνέχεια γράφει:

«Δεν είπε “όχι” στο Σχέδιο Χάρντινγκ ο Μακάριος. Έβαιναν προς συμφωνία τότε,
τον Φεβρουάριο του 1956. Ήλθε μάλιστα τότε από το Λονδίνο στη Λευκωσία ο
Βρετανός υπουργός Αποικιών για την υπογραφή. Άλλο λόγο να έλθει, δεν είχε.
Όμως, εκεί που πήγαινε να κλείσει η συμφωνία, ακούστηκαν εκρήξεις μεγάλου
αριθμού βομβών στη Λευκωσία. Ο Μακάριος εξεπλάγη όχι λιγότερο από τους
Άγγλους, αλλ’ οι Άγγλοι εθεώρησαν τον Μακάριο ως υπεύθυνο και ότι απέβλεπε
έτσι να τους εκβιάσει και σταμάτησαν αμέσως τις συνομιλίες. Σε λίγες μέρες ο
Μακάριος συνελήφθη και εξορίσθη στις Σεϋχέλλες. Οι βόμβες ήσαν απόφαση του
άκριτου Διγενή. Αργότερα ο Μακάριος θα γράψει και θα πει ότι οι συνομιλίες του
με τον Χάρντινγκ έβαιναν καλά και διαφαινόταν ευτυχής κατάληξη. Αυτά τα αγνοεί
ο κ. καθηγητής.

Ανερυθριάστως γράφει ο κ. Ηρακλείδης για “ανάλγητη στάση του Μακαρίου προς
τους χειμαζόμενους Τουρκοκυπρίους των θυλάκων, από το 1964 ώς την παραμονή της
τουρκικής εισβολής”. Παραμύθια της Χαλιμάς είναι αυτά και ψευδέστατα ψεύδη. Το
μόνο που τότε δεν έπαιρναν οι Τουρκοκύπριοι των θυλάκων ήταν τσιμέντο και
σίδηρο για κατασκευή πολυβολείων. Ήμουν τότε μέσα στα πράγματα, ως υφυπουργός
παρά τω Προέδρω της Δημοκρατίας, και ξέρω καλά την κατάσταση. Ανάλγητος προς
την αλήθεια είναι ο ίδιος ο κ. Ηρακλείδης και όχι ο Μακάριος.

Επίσης, οι “βαναυσότητες του Γρίβα” κατά των Τουρκοκυπρίων είναι μύθος της
τουρκικής προπαγάνδας και είναι κρίμα που ένας καθηγητής τον ενστερνίσθηκε.
Ελπίζω να μη τον διδάσκει κιόλας».