Tζιχάντ…

Στην αρχή το βρήκα γραφικό. Την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων να
κηρύττει τον ιερό πόλεμο – τζιχάντ! – κατά του διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου,
Νίκου Κούρκουλου. Με αφορμή «τη στάση του απέναντι στο ελληνικό έργο». Και
έκανα χιούμορ. Το θέμα όμως μοιάζει να παίρνει σοβαρές διαστάσεις. Και βέβαια
η ΕΕΘΣ οφείλει να προασπίζεται το ελληνικό θεατρικό έργο. Αυτός είναι από τους
βασικούς σκοπούς της. Πέραν της είσπραξης των δικαιωμάτων των μελών της. Και
βέβαια συμφωνώ με ορισμένες απόψεις της περί ελληνικού έργου. Και βέβαια,
διαφωνώ με καλλιτεχνικές επιλογές του Νίκου Κούρκουλου. Ωστόσο, όλη αυτή η
επίθεση κατά πάντων, από τα μέλη των επιτροπών απονομής κρατικών βραβείων για
θεατρικό έργο – που δικαίωμά τους να μη βρίσκουν μέσα στη «σαβούρα» έργα για
βράβευση – μέχρι δημοσιογράφους και σκηνοθέτες και μέχρι την απόλυτα προσωπική
επίθεση κατά του Νίκου Κούρκουλου, με ειρωνείες και κοροϊδίες, μέσω βασικά του
«Δελτίου Ενημέρωσης» της ΕΕΘΣ, νομίζω ότι έχει εκτρέψει τους σκοπούς της
Εταιρείας και ότι ο «αγώνας» που κάνει έχει χάσει εντελώς τον στόχο του.

… και ανακλήσεις

Μαθαίνω, μάλιστα, ότι ανακάλεσε και τον Μάριο Ποντίκα που, αν μη τι άλλο,
διαθέτει ήθος, από εκπρόσωπό της στο Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Θεάτρου
γιατί, λέει, δημοσίως εξέφρασε την αντίρρησή του στους χειρισμούς αυτούς του
θέματος «σύγχρονο ελληνικό έργο» – έχει διαφορετική άποψη; Κόψτε του το
κεφάλι! Μήπως πρέπει να ξανασκεφτούν πιο ψύχραιμα τι πράττουν;