Tσιτσάνης στη σκηνή!

Γύρω από τον Τσιτσάνη (αριστερά, ο Αλέξανδρος Μούκανος) κινούνται, ως μνήμες, Εβραίοι, μαυραγορίτες, αντιστασιακοί, ο διευθυντής Ασφαλείας Νίκος Μουσχουντής, Γερμανοί, γυναίκες, μπουζούκια και χειροβομβίδες, στο «Ουζερί Τσιτσάνης» του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος

Τρεις μήνες του ’43, νύχτες σκοτεινές, ζοφερές και συνάμα γλεντζέδικες και
δημιουργικές, γεμάτες καπνούς, ούζα, βαριά ζεϊμπέκικα, χασίσι και
χειροβομβίδες. H ιστορία της Κατοχής και της Αντίστασης γραμμένη με νότες και
αίμα, σε ρυθμό 9/8, έγινε θέατρο. Και φέρνει και τον Βασίλη Τσιτσάνη στη
σκηνή!

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος «προκαλεί». Κάνει θέατρο ένα μυθιστόρημα,
κάνει θεατρικό συγγραφέα έναν δις βραβευμένο λογοτέχνη, αναβιώνει στη σκηνή
μια εποχή αμφιλεγόμενη κι ακόμα διχαστική και βάζει για πρωταγωνιστή έναν
«ζωντανό» μύθο τού ρεμπέτικου.

Το «Ουζερί Τσιτσάνης, Παύλου Μελά 22» ευτυχεί, τέσσερα σχεδόν χρόνια από την
έκδοσή του ως μυθιστόρημα, να ανέβει στη σκηνή, ενώ συζητείται ήδη και η
κινηματογραφική μεταφορά του.

«Ο Τσιτσάνης είναι ένα πρόσωπο φανερό και σκοτεινό, κατανοητό και ακατανόητο,
όπως όλοι μας», λέει ο συγγραφέας Γιώργος Σκαμπαρδώνης. «Μια ματιά λοξή,
σχεδόν φευγαλέα είναι το έργο και θέτει ερωτήματα για τον καλλιτέχνη και τον
πόλεμο, τη δημιουργία και την ιδεολογία στη δίνη της Ιστορίας, τον έρωτα, την
οικογένεια, τη μοναξιά και την τέχνη… Δεν κάνω ένα ντοκιμαντέρ. Προσπαθώ να
ακτινογραφήσω φευγαλέα, να συλλογισθώ πώς κατόρθωσε να διασχίσει την
παραφροσύνη τού φασισμού και του πολέμου μέσα από το έργο του, να επιβιώσει
και να αυτοπραγματωθεί. Όλα αυτά όχι μόνο με τη νόηση, αλλά και τα σκοτάδια
του εαυτού του».

Και εξηγείται: «Ο Τσιτσάνης μου ενέχει ένα πολύ μικρό ποσοστό αυθαιρεσίας.
Είναι ριψοκίνδυνο, αλλά δεν έγινε με μόνο υλικό τον μύθο του συγγραφέα. Ο
Τσιτσάνης δεν είναι μονοδιάστατη ιδεολογική φιγούρα. Είναι διανοούμενος, δεν
είναι φιγούρα ναΐφ όπως ο Μάρκος».

Οι 422 σελίδες του μυθιστορήματος διασκευάστηκαν σε 80 σελίδες θεατρικών
διαλόγων, 14 τραγούδια, 40 σελίδες με σκηνικές οδηγίες και 140 λεπτά
παράστασης.

«Είναι παγίδα η μίμηση. Προσπαθώ να παραμερίσω τον μύθο του Τσιτσάνη. Είναι
ένας ακόμη ρόλος», λέει στα «NEA» ο πρωταγωνιστής Αλέξανδρος Μούκανος,
ηθοποιός 20 χρόνια (Πειραματική Σκηνή της Τέχνης, ΚΘΒΕ, Εθνικό, Θέατρο
Πολιτεία και ξανά ΚΘΒΕ για το «Ουζερί», «ταγμένος όχι στις κρατικές σκηνές
αλλά στο ρεπερτόριο», όπως διευκρινίζει). «Έψαξα μέσα μου, στην καταγωγή, στα
ακούσματα, στους ήχους. Έψαξα στα κύτταρα – όχι του ηθοποιού, αλλά του
επαρχιώτη Έλληνα, του ακροατή των τραγουδιών του». Ο θεατρικός Τσιτσάνης
παίρνει στους ώμους αλλά και στα… δάχτυλά του (έμαθε μπουζούκι, παίζει και
τραγουδά σ’ όλη τη διάρκεια της παράστασης) τον Τσιτσάνη του Γιώργου
Σκαμπαρδώνη και του σκηνοθέτη Σωτήρη Χατζάκη, αλλά επιχειρεί αποστασιοποίηση
από το είδωλο.

«Ένας παρατηρητής της ζωής»

«Ένας ήρωας είναι όλοι: ο Ιάγος, ο Δικαιόπολις, ο Χάρος, ο Κωνσταντής, ο
Τσιτσάνης κι εγώ ο ηθοποιός που νιώθω πιο πλούσιος μαζί τους», λέει ο
Αλέξανδρος Μούκανος, ο Τσιτσάνης του θεατρικού «Ουζερί». «Είναι οι ρόλοι που
με δυναμώνουν, είναι και ο σκηνοθέτης Σωτήρης Χατζάκης (σ.σ.: είναι η τέταρτη
συνεργασία) που με έκανε να γειωθώ, να με γνωρίσω μέσα από τη δική μου
καταγωγή κι από αυτήν των ρόλων μου. Ο Τσιτσάνης είναι τελικά ένας παρατηρητής
της ζωής, που επιχειρεί τη δική του αντίσταση, καταγράφοντας όλη τη συννεφιά
της Κατοχής στη “Συννεφιασμένη Κυριακή”…».

INFO

«Ουζερί Τσιτσάνης – Παύλου Μελά 22» του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, σε
διασκευή-σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, σκηνικά-κοστούμια Έρσης Δρίνη, μουσική
Ευανθίας Ρεμπούτσικα. Από την Παρασκευή 4 Φεβρουαρίου στη Μονή Λαζαριστών
Θεσσαλονίκης (Σταυρούπολη, τηλ. 2310-652.020). Εισιτήρια: 20 και 10 ευρώ. Θα
περιοδεύσει στα καλοκαιρινά φεστιβάλ. Τον Ιούλιο στο Ηρώδειο.