Mύθοι και θρύλοι

Ένα καινούργιο πρόγραμμα στο κομπιούτερ πρόκειται να αλλάξει τη μουσική. Με
αυτό οι δισκογραφικές εταιρείες θα μπορούν να προβλέψουν την επόμενη επιτυχία,
κάνοντας απλώς κλικ στον υπολογιστή. Αντίο, λοιπόν, και στην ποπ έτσι όπως την
ξέραμε. Κατά περίεργο τρόπο όμως, ένα τζουκ-μποξ καρφωμένο στη γωνία παίζει
δυνατά. Και αυτό, πατώντας ένα κουμπί.

«Ray» Ray Charles (Warner) – «Ray» Craig Armstrong (Warner)

«Soul… είναι όταν παίρνεις ένα τραγούδι και το κάνεις κομμάτι του εαυτού σου τόσο αληθινό ώστε ο κόσμος πιστεύει ότι έχει συμβεί σ’ εσένα. Σαν ηλεκτρισμός ­ δεν ξέρουμε ακριβώς πώς και τι, αλλά ανάβει τη λάμπα στο δωμάτιο». Ο Ρέι Τσαρλς για τη μουσική

Ξεπερνάς το σοκ που σε κάνει να ανατριχιάζεις γιατί ο Τζέιμι Φοξ – ο ηθοποιός
– είναι φτυστός ο Ρέι Τσαρλς και αφήνεσαι να σε πάρει μαζί της η ταινία και ο
Ρέι από το χέρι για να σου πει την ιστορία σε σκοτάδι και σε φως, σε ηρωικές
σκηνές και σε ελεύθερες πτώσεις. Ο μύθος, φυσικά, είναι τεράστιος. Ο Ρέι
Τσαρλς χτύπαγε τα πλήκτρα στο πιάνο και χόρευε γύρω του όλη η παράδοση της
μαύρης μουσικής. Ύστερα από λίγο όλα έμοιαζαν αλλιώς. Από την άλλη, δώσε στους
Αμερικανούς να βγάλουν ταινία με μουσική με 50ς και 60ς και θα κάνουν το θαύμα
τους. Στα κλαμπ της Νέας Υόρκης, στις συναυλίες, στην Τζόρτζια, στα στούντιο,
με τον «φακό» να τρελαίνεται πάνω σε 45άρια βινύλια. Συγκινήσεις δηλαδή, όχι
αστεία. Και ο Ρέι Τσαρλς (τον θυμάστε στον Λυκαβηττό πριν από χρόνια να βάζει
φωτιές;) φωνή συνείδησης της μουσικής που, όσο και να θέλουν να την ελέγχουν,
αντιστέκεται ακόμη. Ακόμη και αν χρειάζεται να φωνάξει από το παρελθόν (καλή
ώρα…).

Οπότε, σωστά, στο CD με τη μουσική της ταινίας έχεις απαιτήσεις. Στο ένα
(γιατί πρόκειται για δύο) είναι ο Ρέι Τσαρλς ο ίδιος, ο οποίος έχει ψάξει στα
αρχεία του και έχει διαλέξει κομμάτια από ζωντανές ηχογραφήσεις, στο Σράιν
Οντιτόριουμ και από συναυλία του στην Ιαπωνία περίπου στη μέση της δεκαετίας
του ’70 – συγκλονιστικές ερμηνείες παντού. Ο Ρέι Τσαρλς έφυγε από τη ζωή πριν
ολοκληρωθεί η ταινία, όμως προηγουμένως μπήκε στο στούντιο και «έγραψε» υλικό
και το CD βγάζει αλήθειες μαζί με τη μουσική του. Το «σκορ» της ταινίας
υπογράφει ο Κρεγκ Άρμστρονγκ, σε μεγάλες του στιγμές. Ο Σκωτσέζος είναι
σίγουρα από τους πιο σημαντικούς συνθέτες της εποχής, μάστορας των
συγκινήσεων, καλλιτέχνης – οξυγονοκολλητής εικόνας και μελωδίας, που λέει
παράλληλα τη δική του ιστορία. Σε όλο αυτό να προσθέσει κανείς τη σοβαρότητα
με την οποία δουλεύονται τα σάουντρακ εκεί έξω για να χαρεί και να
μελαγχολήσει.

«Magnifico» Alex Cortiz (Swirl)

H Ολλανδία έχει κρατημένη την πρώτη θέση στην «ντανς» σκηνή με τον «βασιλιά»
Τιέστο, όμως όταν οι στροφές πέφτουν, τα φώτα χαμηλώνουν και η ατμόσφαιρα
στρώνει προς τζαζέ χαλί – πες το downtempo για να καταλαβαινόμαστε -, η χώρα
της τουλίπας διαθέτει εκτός από το περίφημο Super Club, τον κ. Άλεξ Κόρτιζ, ο
οποίος εργάζεται σε παραγωγές υψηλού γούστου και έμπνευσης ανεξάρτητης από
οποιαδήποτε τάση. Ο Κόρτιζ είναι για την πατρίδα του ό,τι ο St. Germain για τη
Γαλλία, οι Kruder & Dorfmeister για την Αυστρία, οι Jazzanova για τη
Γερμανία και ο Nikko Patrelakis για την Ελλάδα – και η δουλειά του στο
«Magnifico» προσφέρεται σαν ιδανικός κωδικός για να εξασφαλίσει στους χαμηλούς
τόνους υψηλές συγκινήσεις, μαζί με το βασικό χαρακτηριστικό αυτού του ήχου να
κάνει την πολυτέλεια αξεσουάρ για όλες τις ώρες. Μα, φυσικά, η μουσική τα
καταφέρνει και σε αυτό.

«Ulisses» Cristina Branco (Universal)

Ουκ ολίγοι από τους φανατικούς των «φάδο» κατηγορούν την κ. Μπράνκο πως
απομακρύνεται επικίνδυνα και αν θέλει να περιπανηθεί μόνη της ας το κάνει,
αφήνοντας την πορτογαλέζικη παράδοση στην ησυχία της. H Μπράνκο όμως
συνεχίζει, «ντύνεται» Οδυσσέας στον δρόμο για την Ιθάκη και φυσάει πνοή με
εμπνεύσεις που μαζεύει στο ταξίδι. Οι μουσικές της έχουν τατουάζ περιπέτειες
και ερμηνείες με κότσια, καθώς πίσω από τη μικροσκοπική Κριστίνα κρύβεται
δύναμη ικανή να μετακινήσει ακλόνητες πεποιθήσεις. Ο μύθος του Οδυσσέα, λέει,
θα μπορούσε να βρίσκεται στις ρίζες του πορτογαλεζικου «Σαουντάντε», μια
μοιρολατρική νοσταλγία, με το σημάδι της αναμονής, δεμένη με τη θάλασσα και
την αβεβαιότητα της ζωής. Όπως και να εξηγείται αυτό, τραγούδια με περιπλάνηση
και επιστροφή είναι πάντα κάτι σαν καταφύγιο.

Στενές επαφές «Close to You» Rigmor Gustafsson & the Jacky Terrasson Trio (Α&Ν)

Η Ρίγκμορ Γκούσταφσον, μια καθαρή, ζεστή τζαζ φωνή από τη Σουηδία, ακολουθεί
τα βήματα της κ. Ντιόν Γουόργουικ, η οποία με τη σειρά της χάραξε πορεία πάνω
στις συνθέσεις του Μπερτ Μπάκαρα, παλιά στη λάουντζ καρδιά της δεκαετίας του
’60 και του ’70. H συνάντηση έχει ενδιαφέρον σαν ραντεβού σε καφέ με θέα στον
δρόμο μία μέρα που όλοι βιάζονται εξαιτίας του κρύου. Walk On By, I’ll never
fall in love again, Raindrops keep Falling On My Head. Όχι περίπου, αλλά
ακριβώς, αυτό που λέμε κλασικά.