Στερνή μου γνώση…

Δύο νικητές των ριάλιτι η Ευαγγελία του «Survivor» και ο Νότης του «Fame Story» θεωρούν πως ήταν λάθος η συμμετοχή τους

Καλώς τους και ας άργησαν! Οι «ήρωες» των ριάλιτι, οι κερδισμένοι, αυτοί που
πήραν το χρηματικό έπαθλο, που προβλήθηκαν, που χειροκροτήθηκαν και που, μετά,
όπως συμβαίνει με τη δημοσιότητα, πέρασαν στη σκιά, επανεμφανίζονται για να
αποκηρύξουν, φυσικά μπροστά στις κάμερες, τον ριαλιτζήδικο εαυτό τους και τα
ριάλιτι γενικώς.

«Λάθος» χαρακτηρίζει τη συμμετοχή του ο Νότης του πρώτου «Fame Story», ο
νεαρός που έκραξε παραληρών από ενθουσιασμό εκείνο το «έλα, μάνα, μπήκα!» στο
τηλέφωνο όταν τον επέλεξαν να συμμετέχει, και που βρέθηκε να είναι ο
αγαπημένος του κοινού, και να κερδίζει το χρηματικό έπαθλο, και το συμβόλαιο
με τη δισκογραφική για να κάνει καριέρα.

Αυτός ο ίδιος, καλεσμένος της Ρούλας Κορομηλά στο χθεσινό «ΟΛΕ»,
ευθαρσώς δήλωσε ότι δεν θα ήθελε να έχει προηγηθεί το εν λόγω ριάλιτι στην
καριέρα του, διότι βεβαίως ήταν ο εύκολος δρόμος και άλλοι αγωνίζονται χρόνια
για να μπουν στο κύκλωμα, αλλά πολύ τον ενοχλεί που μόνο αυτό λένε γι’ αυτόν,
που τον έχει σφραγίσει και που το αναφέρουν κάθε φορά που τον προλογίζουν. Και
πώς θα ‘θελε να τον προλογίζουν; «Σαν ένα αγόρι που θέλει να κάνει το όνειρό
του πραγματικότητα». Απολαυστικός!

Εξ ίσου όμως απολαυστική και η Ευαγγελία του πρώτου «Survivor», επίσης
νικήτρια, η οποία καλεσμένη του πρωινού κουτσομπολάδικου του Alpha «Κους-κους»
ξεσπάθωνε κατά του δικού της ριάλιτι. «Χάσαμε την υγεία μας – μπαινοβγαίνω στα
νοσοκομεία από τις μολύνσεις – έπαθα έλκος από την ασιτία και την κακή
διατροφή – αφήστε τα ποντίκια, χιλιάδες έτρεχαν επάνω μας».

Και γιατί έπρεπε να τα υποστεί όλα αυτά, που έχουμε ακούσει να τα διηγούνται
εξόριστοι, ποινικοί ή πολιτικοί κατάδικοι; Γιατί έμεινε; E, να, στην αρχή την
παραπλανούσαν από την παραγωγή με δικαιολογίες – λες και το ποντίκι μέσα στη
μούρη ή η πείνα αντέχεται με δικαιολογίες που θα σου ξεφουρνίσει οποιοσδήποτε
– και μετά είχαν περάσει οι 25 ημέρες και αν έφευγε δεν θα μπορούσε να γυρίσει
στην Ελλάδα, θα ‘πρεπε υποχρεωτικά να παραμείνει στη Μαλαισία.

Προφανώς υπογράφουν συμβόλαιο υποτέλειας. Άραγε, μόλις απομακρυνθούν από το
«παιχνίδι» συνέρχονται ή διαπιστώνουν πως οι προσδοκίες τους από τη συμμετοχή
τους σε αυτό ήταν μάλλον υπερβάλλουσες και η προσγείωση στην πραγματικότητα
τους αφήνει χωρίς την παρηγοριά της λάμψης;

Όπως κι αν έχει, η συμμετοχή τους στο ριάλιτι παραμένει το διαβατήριό
τους για τη δημοσιότητα. Χάρη σε αυτό προσκαλούνται στα τηλεοπτικά σαλονάκια,
χάρη σε αυτό βρίσκεται ο Νότης στις πίστες (αλλιώς θα τις έβλεπε με το κιάλι),
χάρη στα ριάλιτι απέκτησαν θέση στο τηλεοπτικό θέαμα και έχουν δημόσιο λόγο κι
όμως, αποκηρύττουν την επιλογή τους.

Οι καταγγελίες της Ευαγγελίας μοιάζουν απίστευτες. Όχι γιατί δεν πιστεύουμε
ότι οποιοσδήποτε άνθρωπος της αθηναϊκής φύσης είναι απροστάτευτος σε εκείνη
της ζούγκλας, αλλά γιατί δεν το χωράει ο νους κανονικού ανθρώπου πως μπορεί
κανείς, χωρίς να είναι αλυσοδεμένος ή καταδικασμένος από τους νόμους, να
ανεχθεί τόση ταπείνωση και τέτοια ταλαιπωρία.

Ζαχαρένια παραμύθια που βλάπτουν

Για μια χούφτα ευρουδάκια. Για λίγη δημοσιότητα. Για ένα συμβόλαιο με
δισκογραφική εταιρεία. Αρκούν για την είσοδο στον Παράδεισο;

Προφανώς η σκέτη δημοσιότητα δεν αρκεί. Και το χειρότερο είναι ότι οι
ψευδαισθήσεις που δημιουργούνται μέσα στο κλειστοφοβικό, περιορισμένο
περιβάλλον ενός ριάλιτι απέχουν από τις απαιτήσεις της πραγματικότητας, από
την αληθινή ζωή.

Ούτε η υποτιθέμενη «ακαδημία» δίνει αληθινά εφόδια ούτε οι εξωτικές
παραλίες της Μαλαισίας είναι παραδεισένιες. Όλα αυτά είναι μια προσποίηση υπό
τον ευφημισμό «παιχνίδι», που κρύβει, σαν ζαχαρώδης επίστρωση, την πραγματικά
απάνθρωπη ουσία των ριάλιτι. Κι αν οι ίδιοι οι ριαλιτζήδες θεωρούν ότι με τη
συμμετοχή τους έπαθαν ανήκεστο βλάβη, τι να πει και το φιλοαθέαμον κοινό, που
τους λούζεται διαρκώς…