KΩΣTAΣ MΟYPΣEΛAΣ «Tα ιερατεία μάς γέμισαν αναπηρίες»

«Αποφεύγω να γράψω καταγγελτικά για τα κακώς κείμενα. Αν ο αναγνώστης, τελειώνοντας το βιβλίο μου, οδηγηθεί σε κάποιο τέτοιο συμπέρασμα, τόσο το καλύτερο. Αυτό άλλωστε επιδιώκω μέσα από τις διηγήσεις μου· να δώσει δηλαδή ο αναγνώστης τις δικές του ερμηνείες, μήπως έτσι βρει και το “φάρμακο” που χρειάζεται στη ζωή του», λέει ο Κώστας Μουρσελάς

«Το ερωτικό είναι από τα ισχυρότερα, τα βασανιστικότερα και τα ηδονιστικότερα
ένστικτα», λέει στα «NEA» ο Κώστας Μουρσελάς. Ο θεατρικός συγγραφέας του
«Ενυδρείου» και του «Ω τι κόσμος, μπαμπά», ο μυθιστοριογράφος του οποίου τα
«Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» «έπιασαν» τα 200.000 αντίτυπα, επέστρεψε πρόσφατα με
μία συλλογή διηγημάτων όπου το ερωτικό στοιχείο είναι περισσότερο από έντονο.
Μικρές και μεγάλες απιστίες, γυναίκες που κινούν τα νήματα των σχέσεων, άνδρες
που τυφλώνονται από το πάθος. Φίλοι που ο ένας ποθεί τη γυναίκα του άλλου,
κρυφές ματιές συνενοχής μέσα από τον καθρέφτη. Ίσως το πλέον ερωτικό βιβλίο
του Μουρσελά, με τον εύλογο τίτλο «Ο πόθος καίει τα σωθικά».

Δεν πρόκειται βέβαια για πυκνές περιγραφές σεξουαλικών σκηνών. Στο επίκεντρο
είναι οι προσωπικές σχέσεις, οι συγκρούσεις, οι δισταγμοί, συνήθως με
πρωταγωνιστές παντρεμένα ζευγάρια, αλλά το σεξουαλικό ένστικτο μοιάζει να
διαπερνά σχεδόν κάθε σελίδα του βιβλίου.

«Όπως η πείνα, η δίψα, έτσι και το σεξ κυριαρχεί καταλυτικά στη ζωή μας·
βέβαια, σε άπειρες παραλλαγές», λέει ο Κώστας Μουρσελάς. «Είναι μέρος της
προσωπικότητάς μας. Άλλωστε, αυτά καλύπτουν θεματογραφικά και το μεγαλύτερο
μέρος της λογοτεχνίας. Βέβαια, δεν ζούμε μόνο για την ερωτική ικανοποίηση»,
προσθέτει. «Από κοντά πάει και η υπόλοιπη ζωή μας. Παίρνουμε λεωφορεία,
δουλεύουμε, βιαζόμαστε, πίνουμε καφέ, βρίζουμε την ακρίβεια, υποφέρουμε,
ξαναπίνουμε καφέ». Παρ’ όλα αυτά, όπως λέει κι ένας ήρωας του βιβλίου, «τίποτα
δεν δεν μπορεί ν’ αντισταθεί στις απαιτήσεις του σώματος».

«Τίποτε ποτέ δεν κατόρθωσε να καρατομήσει πραγματικά τον πόθο μας. Θα μας
βασανίζει μέχρι τον θάνατο, πάντα θα δουλεύει μέσα μας και πάντα θα “καίει τα
σωθικά μας”, όσο και αν κάποιοι από εμάς, διαλέγοντας τη “βολή” τους και την
“ηθική τάξη” επιλέγουν με βαριά καρδιά τον ευνουχισμό των πόθων τους και των
παθών τους. Τη ζωή μας τη δυναστεύουν όλα τα “πρέπει” ή τα “δεν πρέπει”. Από
τη μια να σέβομαι το σώμα μου και τις επιθυμίες του και από την άλλη να μην
πληγώσω τον άλλον, να θυσιάζομαι, να παραιτούμαι… H ιερότητα της απόλαυσης
και η ενοχή της απόλαυσης σε διαρκή σύγκρουση», λέει ο συγγραφέας.

H ιδέα του βιβλίου άρχισε από μία παραγγελία ενός διηγήματος από «TA NEA». Ο
Κώστας Μουρσελάς θεώρησε ότι άξιζε τον κόπο να γράψει μία ολόκληρη συλλογή με
αυτήν τη θεματική. Και το κοινό φαίνεται να ανταποκρίνεται θετικά, αφού σε
έναν μήνα κυκλοφορίας έχουν ήδη διατεθεί 10.000 αντίτυπα. Το κοινό έχει συχνά
ανταποκριθεί, ίσως διότι του αρέσει ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει τις
ανθρώπινες σχέσεις. «Με εμπνέει ο άνθρωπος», λέει. «Όχι οι ιδέες, οι
αφηρημένες έννοιες. Δεν θα με ερεθίσει π.χ. η ιδέα της εξουσίας, αλλά ένας
άνθρωπος αυταρχικός, εξουσιαστικός. Εκεί εμπεριέχεται, εκτός των άλλων, και η
έννοια της εξουσίας».

Κάπως έτσι ανιχνεύεται και ο μίτος της πλοκής. Διότι «αυτομάτως τότε θ’
αρχίσουν να γεννώνται και οι σχέσεις και οι συγκρούσεις του. Έτσι θα χρειασθώ,
ας πούμε, και έναν εξουσιαζόμενο· ή ίσως και τη γυναίκα του ή ακόμα και τη
γυναίκα του εξουσιαστή του. Δεν ξέρεις πού μπορούν να σε οδηγήσουν τα πρόσωπά
σου».

Όσο για την ερωτική επιθυμία… «Ναι· κυριαρχεί. Και γιατί όχι; Γιατί ξαφνικά
να μην επιθυμήσει ο εξουσιαζόμενος τη γυναίκα τού εξουσιαστή του; Ή και το
αντίθετο; Γιατί δηλαδή η ερωτική επιθυμία να μην παίζει τον καταλυτικό ρόλο
της και σ’ ένα έργο τέχνης; Χωρίς φυσικά να εξαφανίζεται η όποια κοινωνική
πραγματικότητα μέσα στην οποία θα ζουν οι ήρωές μου. Γι’ αυτό και πολλές από
τις ιστορίες που αφηγούμαι δεν είναι καθόλου ερωτικές. Βαραίνει βέβαια ο
πόθος, η επιθυμία, αλλά δεν προκύπτουν καθαρόαιμες ερωτικές ιστορίες».

«Δεν αρκεί πια η αγάπη»

Για το θέμα της απιστίας στο οικογενειακό πλαίσιο ο Κώστας Μουρσελάς λέει πως
«έτυχε να εξυπηρετεί καλύτερα τη θεματική του βιβλίου. Ίσως να έχουν και
μεγαλύτερο δραματουργικό ενδιαφέρον», συμπληρώνει. «Συμφέροντα, ανελέητες
συγκρούσεις… Βρίσκω πως η οικογένεια είναι η μικρογραφία του κόσμου μας».
Γι’ αυτό δεν θεωρεί ότι η οικογένεια παρακμάζει, αλλά ότι «παρακμάζουν οι
άνθρωποι». Διότι «εμπορευματοποιούν τα πάντα: από τα όσια και τα ιερά μέχρι
και το σεξ και τις επιθυμίες τους· οι ιδιοτέλειές μας αλλοιώνουν και τις
σχέσεις και τις συμπεριφορές μας. Εγώ, όμως, την οικογένεια αυτήν τη στιγμή τη
βλέπω και σαν ένα καταφύγιο για να σωθείς από την αγριότητα της εποχής μας».

H συνενοχή μπορεί να είναι συνδετικός κρίκος; «Και τα κοινά συμφέροντα και τα
κοινά εγκλήματα ενισχύουν τον συνεκτικό ιστό της οικογένειας. Τυπικά σώζουν
τον γάμο, αλλά δεν σώζουν την ψυχή τους». Και η αγάπη; «Δεν αρκεί πια ούτε η
αγάπη. Άσε που δεν ξέρω πώς γίνεται ν’ αγαπάς έναν άνθρωπο, που έχεις πάψεις
να τον επιθυμείς. Παίρνει άλλες μορφές ίσως. Μπορεί. Δεν είναι πάντως καθόλου
εύκολο να φθάσεις στην αγάπη. H επιθυμία είναι προϋπόθεση, αλλά δεν αρκεί για
να τη γεννήσει».

Γάμος μετά φόνου

Σε ένα τουλάχιστον διήγημα της συλλογής, ο Κώστας Μουρσελάς πραγματεύεται
το ενδιαφέρον θέμα του φόνου στο πλαίσιο του γάμου. «Όταν ζούμε σε μια εποχή
κανιβαλικά ανταγωνιστική, που σημαίνει ότι αυτό περνάει και στις σχέσεις μας
και στο κρεβάτι μας και στη δουλειά μας, φυσικό δεν είναι; Το ένστικτο της
επιβίωσης και της απληστίας παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις».

INFO

Κώστας Μουρσελάς, «Ο πόθος καίει τα σωθικά», Διηγήματα, Εκδόσεις Κέδρος, σελ.
273. Τιμή: 15,00 ευρώ.