Δρόμοι

Ο Τζέιμς Μποντ…

… απολύθηκε την περασμένη εβδομάδα. Το πυρηνικό στιλό του μαζεύει σκόνη σε
ένα ράφι. Δεν υπάρχει καμιά είδηση για τον υπ’ αριθμό 6 Τζέιμς Μποντ, που θα
έπαιζε στην υπ’ αριθμόν 21 ταινία της σειράς. «Υπάρχει πρόβλημα στην υπηρεσία
MI6, κύριε υπουργέ», γράφει η Τάνια Γκολντ στην εφημερίδα «Γκάρντιαν». «Ο
μαρτινοπότης σεξομανής περνάει υπαρξιακή κρίση και δεν μπορεί να τη θεραπεύσει
ούτε ένα έξυπνο Ρόλεξ ούτε μια γόνδολα που τσουλάει πάνω στην άσφαλτο».

H Eon…

… η εταιρεία παραγωγής των ταινιών του και η MGM που τις χρηματοδοτεί είναι
στα μαχαίρια. H MGM προτιμάει κάτι σε «Σπάιντερμαν», που υπόσχεται σίγουρα
λεφτά. Όπως θα έλεγε ο Μποντ στον δόκτορα Νο: «H παγκόσμια κυριαρχία, πάντα
αυτό το προαιώνιο όνειρο. Τα φρενοκομεία μας είναι γεμάτα ανθρώπους που
νομίζουν πως είναι Ναπολέοντες». H Eon πάντως επιμένει στο δικό της
ψυχροπολεμικό απολειφάδι που ξεπήδησε από την πένα του Ίαν Φλέμινγκ.

Γιατί ο Μποντ…

.

.. περνάει κρίση; Επειδή είναι ένα πτώμα, ένας ήρωας μιας πεθαμένης εποχής. Ο
Φλέμινγκ είχε δημιουργήσει οργανώσεις των «κακών» που το είχαν βάλει σκοπό να
βλάψουν τον ήρωά του. Μια από αυτές ήταν η Spectre, ένα ειδικό σώμα για την
αντικατασκοπεία, την τρομοκρατία και άλλα τινά, μια συμμορία από μεγαλομανείς
που ήθελαν να βάλουν στο χέρι τον κόσμο έτσι για πλάκα. Σήμερα θα τους λέγαμε
πολιτικούς. Υπάρχει κανείς που θα δυσκολευόταν να φανταστεί τον Μπους ή τον
Μπλερ να βάζουν βόμβες στο Μπιγκ Μπεν ή στον Λευκό Οίκο; Τη Spectre τη
βλέπουμε στις ειδήσεις κάθε μέρα. Κάποιοι την ψηφίζουν κιόλας. Σήμερα, οι πιο
κακοί «κακοί» για έναν σύγχρονο Τζέιμς Μποντ θα ήταν φυσικά οι φανατικοί
ισλαμιστές, αλλά είναι κάπως δύσκολο να φανταστεί κανείς τον 007 να ψάχνει
κάτω από μια μπούρκα. Ύστερα είναι και η ανοχή μας στον σνομπισμό, εξηγεί η
Τάνια Γκολντ. Έχει πια εξαντληθεί. Όταν ακούμε τον Τζέιμς να γκρινιάζει
«Κόκκινο κρασί με ψάρι! Θα έπρεπε να το είχα καταλάβει» και να εξηγεί πως
«Ορισμένα πράγματα δεν πάνε με τίποτα, όπως το να πίνει κανείς Ντομ Περινιόν
του 1953 σε θερμοκρασία άνω των 3,5 βαθμών Κελσίου», δεν συνοφρυωνόμαστε πια
και δεν μας πιάνει κρίση πάνω σε σατέν σεντόνια.

H MGM…

… σίγουρα θα βρει τον νέο ήρωά της: έναν γκέι Μποντ, έναν μαύρο Μποντ, έναν
παραπληγικό Μποντ, έναν παχύσαρκο Μποντ, έναν Πόντιο Μποντ. Μα όποιος και αν
θα είναι αυτός ο Μποντ, δεν θα είναι ο Τζέιμς Μποντ. Τα πρόσωπα των μυστικών
πρακτόρων δεν είναι πια γοητευτικά, επειδή έπαψαν να είναι κρυφά. Τους
βλέπουμε κάθε τόσο στα βιβλιοπωλεία να υπογράφουν τα απομνημονεύματά τους. Και
όταν δεν τους βλέπουμε, ξέρουμε πως μας βλέπουν εκείνοι, μέσα από χιλιάδες
κάμερες που μας παρακολουθούν πότε από τους δορυφόρους και πότε από τις
κάμερες στον δρόμο.