Aπ’ τη φαβέλα στην πασαρέλα

H Λιζ Λεοπόλντο βγαίνει από τη σειρά των σπουδαστών της σχολής μοντέλων και
περπατάει με αυτοκρατορικό ύφος κατά μήκος της αίθουσας, με τα μακριά της
πόδια μέσα σε στενά τζιν. Φοράει σανδάλια με ψηλό τακούνι και έχει μια χάρη
που πηγάζει από πειθαρχία και αποφασιστικότητα. H πραγματική επιδεξιότητά της
βρίσκεται ωστόσο στους γοφούς.

Μοντέλα όπως η Ιζαμπέλα Μποτέλχο (πάνω) και η Λιζ Λεοπόλντο (κάτω) ζούν ανάμεσα σε βαρόνους ναρκωτικών και παράγκες στις φαβέλας της Βραζιλίας

Έχουν το παραδοσιακό βραζιλιάνικο λίκνισμα, την ικανότητα να παγώνουν τον
χρόνο, να κυριαρχούν στον χώρο, να ξελογιάζουν. Θα μπορούσε να βρίσκεται σε
μια πασαρέλα, αλλά η παρουσία της Λιζ φωτίζει το τσιμεντένιο γυμναστήριο του
Γυμνασίου Άιρτον Σένα, στην πλαγιά του λόφου της Ροτσίνια, της μεγαλύτερης
παραγκούπολης του Ρίο.

Διαβατήριο. Μόλις πριν από έναν χρόνο, η Λιζ, το πραγματικό όνομα της
οποίας είναι Ελιζάν Σούζα Λεοπολντίνο, δεν είχε ιδέα πώς να περπατάει με
τακούνια και ακόμη λιγότερο μπορούσε να σφραγίζει με την παρουσία της μια
πασαρέλα. Τώρα ελπίζει πως τα ωραία χαρακτηριστικά της θα γίνουν το διαβατήριό
της για να φύγει από τη φαβέλα, την παραγκούπολη στην οποία κατοικεί από τότε
που έφτασε στο Ρίο. Είναι μία από τις καλύτερες σπουδάστριες της σχολής Dreams
Models του 35χρονου Αφρο-Βραζιλιάνου Ζε Λουίζ ντα Κονσεϊκάο Σίλβα που, εδώ και
πάνω από δέκα χρόνια, παραδίδει μαθήματα σε νέους άνδρες και γυναίκες που
θέλουν να περάσουν, από τη φτώχεια και την εγκληματικότητα της φαβέλα, στον
κόσμο της μόδας.

H Ροτσίνια είναι η αδιαφιλονίκητη βασίλισσα των φαβέλας – ένα χάος από
παράγκες και αυτοσχέδιες οικοδομές. Κανείς δεν είναι βέβαιος πόσοι άνθρωποι
ζουν εκεί, αν και γενικά θεωρείται η μεγαλύτερη φαβέλα της Βραζιλίας και έχει
σίγουρα τουλάχιστον 150.000 κατοίκους. Λαθρέμποροι ναρκωτικών ελέγχουν τις
περισσότερες από τις φαβέλας του Ρίο και τα βίαια επεισόδια είναι καθημερινά.

Σε λιγότερο από έναν μήνα, η Λιζ και τρεις άλλες σπουδάστριες της σχολής
Dreams Models θα πάρουν μέρος στον θρυλικό Χορό του Καρναβαλιού στο
Κοπακαμπάνα Πάλας, μαζί με την αφρόκρεμα της Βραζιλίας. Θα είναι ο δεύτερος
χορός της Λιζ μετά το ντεμπούτο της, το 2003. Αργότερα την ίδια χρονιά είχε
επιλεγεί από τον σχεδιαστή Τζορτζ Μορέιρα για να παρουσιάσει ένα νυφικό σε μια
νυκτερινή εκπομπή στην τηλεόραση του Σάο Πάολο.

Ο ΣΤΙΓΜΑΤΙΣΜΟΣ

«Αισθάνομαι άλλος άνθρωπος»

H Λιζ έχει διανύσει πολύ δρόμο από το Βιτορίνο Φρέιρε, τη μικρή αγροτική πόλη
στο φτωχό βορειοανατολικό κρατίδιο του Μαρανιάο, απ’ όπου έφυγε το 1996, σε
ηλικία 11 ετών. «Αισθάνομαι καλά, είμαι ευτυχισμένη όταν είμαι στην πασαρέλα»,
λέει. «Αισθάνομαι άλλος άνθρωπος. Είναι σχεδόν σαν να μην πιστεύω ότι είμαι
εκεί, επειδή έρχομαι από το Μαρανιάο, από ένα τόσο μικρό μέρος στο εσωτερικό
της χώρας. Έφτασα στη Ροτσίνια και δεν είχα τίποτε».

H μάχη. H Λιζ δίνει επίσης μια δύσκολη μάχη για να βρει απασχόληση στη
βιομηχανία της μόδας. Για να τα φέρει βόλτα, εργάζεται τα βράδια σε ένα
κατάστημα ενοικίασης βιντεοταινιών. Το πρωί σπουδάζει κοινωνική επικοινωνία σε
τοπικό πανεπιστήμιο. Αλλά είναι ακόμη νέα και γεμάτη ελπίδες. «Τώρα έχω
επικεντρώσει την προσοχή μου στο πανεπιστήμιο, αλλά αν προκύψει κάτι από τη
μόδα, σίγουρα θα επωφεληθώ», λέει.

Το να γίνει μοντέλο τη βοήθησε να ξεπεράσει το «κόμπλεξ του κατοίκου της
φαβέλα», παραπροϊόν του κοινωνικού αποκλεισμού στη Βραζιλία. «Ήρθαμε στην
Dreams Models με πολλά ελαττώματα, τα οποία έχουμε πια διορθώσει», λέει. «Τώρα
μπορώ να μπω σε οποιονδήποτε χώρο και σε οποιαδήποτε ατμόσφαιρα και να
διατηρήσω τη δική μου. Ήμουν πολύ ντροπαλή όταν ήρθα εδώ». Ο Ζε Λουίζ θυμάται
τα λόγια ενός τηλεοπτικού παραγωγού που έκαναν φανερό το στίγμα το οποίο
συνδέεται με τις φαβέλας. Όταν έφερε τα μοντέλα στο τηλεοπτικό στούντιο, ο
παραγωγός δεν μπορούσε να πιστέψει ότι έρχονταν από τη Ροτσίνια. «Μα είναι
τόσο ωραίες!» είχε αναφωνήσει δύσπιστος ο παραγωγός.

Επιμέλεια: Γιώργος Αγγελόπουλος