H διαπλοκή στα πανεπιστήμια

Περί διαπλοκής ο λόγος, από την κ. Θεοδότα Νάντσου:

«Όποιος πίστεψε πως η διαφθορά είναι ελληνική μάστιγα που εξαντλείται με το
νομοσχέδιο για τον βασικό μέτοχο, πλανάται πλάνην οικτράν! H διαπλοκή έχει
εμποτίσει τομείς σημαντικότερους από τα δημόσια έργα και ίσως τελικά θα έπρεπε
μια ειλικρινής πολιτική ηγεσία της χώρας να ψάξει εκεί τις ρίζες της.

Παράδειγμα γνωστό τοις πάσι, αλλά μέχρι στιγμής εκτός βεληνεκούς των ταγών της
κάθαρσης, είναι τα πανεπιστήμια. Συγκεκριμένα, ο τρόπος επιλογής των
διδασκόντων και καθηγητών, ιδιαίτερα των “ελίτ” σχολών των μεγάλων
πανεπιστημίων Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Αναρωτιέμαι, πόσο δύσκολο είναι να
κοιτάξει κανείς τους τηλεφωνικούς καταλόγους αυτών των σχολών και να
διασταυρώσει τις συνωνυμίες τριών, τεσσάρων, ακόμα και πέντε καθηγητών, για να
διαπιστώσει τουλάχιστον πρώτου βαθμού συγγένεια; Με ποια ακριβώς κριτήρια
καθηγητές προωθούν τον γιο ή την κόρη τους στην κοινωνικά αλλά και
επαγγελματικά περίοπτη θέση του καθηγητή Ιατρικής ή ΕΜΠ, ή ακόμα και
Θεολογίας;

Να πάρουμε ως παράδειγμα την Ιατρική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου
Θεσσαλονίκης; Από μια πρώτη σταχυολόγηση συνωνυμιών διδασκόντων και απλή
διασταύρωση των πατρωνύμων αλλά και των διευθύνσεών τους προκύπτει πρώτου
βαθμού συγγένεια για τουλάχιστον 16 καθηγητές (περιλαμβάνονται οι ομότιμοι,
αναπληρωτές, επίκουροι, λέκτορες). Πόσοι ακόμα δεν είναι συγγενείς δεύτερου
βαθμού, φίλοι ή ακόμα και επί πολλά χρόνια βοηθοί καθηγητών χωρίς προφανή
σχέση μεταξύ τους;».