Kαι τέταρτη θητεία για τον Nίκο Kούρκουλο

«Όταν αποκατασταθεί το κτίριο θα βγω με σημαίες να το γιορτάσω», έλεγε ο Κούρκουλος στα «NEA», επισημαίνοντας τη σημασία αλλά και τις δυσκολίες που παρουσιάζει το έργο της αναστήλωσης, αναπαλαίωσης και εκσυγχρονισμού του ιστορικού κτιρίου της οδού Αγίου Κωνσταντίνου. Αυτός είναι ο επόμενος στόχος στην τέταρτη τριετία του. Ωστόσο, η διαδικασία ανάθεσης του έργου βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των αλληλοενστάσεων από τα τρία γραφεία που διεκδικούν την έγκριση της τελικής μελέτης, ενώ από το ΥΠΠΟ έχει εξασφαλιστεί το κονδύλι που ανέρχεται σε 40 εκατομμύρια ευρώ

Την εμπιστοσύνη της στην αποτελεσματικότητα της διεύθυνσης, όπως την ασκεί ο
Νίκος Κούρκουλος εδώ και δέκα χρόνια, επικύρωσε η κυβέρνηση με το καθ’ ύλην
αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού, ανανεώνοντας και για την επόμενη τριετία τη
θητεία του ως καλλιτεχνικού διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου.

Επομένως, η ανασυγκρότηση των ζητημάτων του Εθνικού, με τα τρέχοντα θέματα,
τις εκκρεμότητες, τον προγραμματισμό, τη συνολική καλλιτεχνική δραστηριότητα
και την πολιτιστική πολιτική που άρχισε πριν από δέκα χρόνια, συνεχίζεται από
τον ίδιο και το επιτελείο των συνεργατών του, ενώ λήγει εντός του Ιανουαρίου η
θητεία του Διοικητικού Συμβουλίου.

Το Εθνικό εξέδωσε και μοίρασε ένα συνοπτικό εγχειρίδιο με στοιχεία
απολογιστικά της δεκαετίας 1994-2004. Το φυλλάδιο τονίζει με νούμερα την
επιτυχία: 135 τίτλοι έργων, 136 παραγωγές, 7.560 παραστάσεις, περιοδείες εντός
και εκτός χώρας, ανταλλαγές, εκδηλώσεις και ανοδική πορεία εισιτηρίων
(3.332.832 ευρώ ήταν η είσπραξη το 2004 έναντι των 284.263 ευρώ που ήταν το
1994).

Είναι όμως μετρήσιμη ποσοτικά μία καλλιτεχνική επιτυχία; Ναι, λέει η πρόεδρος
του Δ.Σ. κ. Αρβελέρ, επιχειρηματολογώντας: «H ανοδική πορεία του Εθνικού
Θεάτρου κατά τη δεκαετία της διεύθυνσης Κούρκουλου είναι ποσοτική και
ποιοτική. Την ποιοτική άνοδο δείχνει η συρροή της νεολαίας».

«Δεν γνωρίζει κρίση»

Το κομψό βιβλιαράκι με τα απολογιστικά στοιχεία του Εθνικού αντικατέστησε τον
ίδιο στη χτεσινή παρουσίαση. «Σκορδαλιά χωρίς σκόρδο» ήταν η παρουσίαση της
δεκαετίας Κούρκουλου χωρίς Κούρκουλο και εξελίχθηκε σε εξύμνηση του έργου του
από την πρόεδρο κ. Αρβελέρ, η οποία κατέληξε πως το Εθνικό Θέατρο έγινε το
αγαπημένο θέατρο του κοινού, πως δεν γνωρίζει την κρίση που αντιμετωπίζει το
ελεύθερο θέατρο, πως θεωρείται παράγων της παγκόσμιας σκηνής με τις
παραστάσεις που δίνει στο εξωτερικό (Έφεσος, Ρώμη, Αμερική, Αυστραλία κ.α.),
πως προωθεί την έρευνα και αναζήτηση και τον πειραματισμό της σκηνικής
έκφρασης, πως ενισχύει την ελληνική δραματουργία. Εδώ, όμως, υπάρχει ζήτημα.
Γιατί μπορεί στις προθέσεις του θεάτρου να είναι η ενίσχυση του σύγχρονου
ελληνικού έργου (από τα 135 συνολικά έργα που έχουν ανεβαστεί τα 43 είναι
ελληνικά), αλλά ουδείς υποστηρίζει ότι η ελληνική δραματουργία ακμάζει στις
σκηνές του. Και αυτό, όχι γιατί από τα 460 καινούργια ελληνικά έργα που έχουν
κατατεθεί δεν κρίθηκε κάποιο αξιόλογο για ανέβασμα ούτε γιατί η Εταιρεία
Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων δεν επιτυγχάνει την υψηλή ποσόστωση που απαιτεί
(50% των παραγωγών να απαρτίζεται από την ντόπια δραματουργία), όσο κυρίως
γιατί «απουσιάζει ένα προοπτικό σχέδιο, μία συστηματική αντιμετώπιση του
ζητήματος, το οποίο μελετά ομάδα εργασίας», όπως μας πληροφόρησε ο συγγραφέας
Μάριος Ποντίκας, μέλος του Δ.Σ.

Υποδομή για το μέλλον

Ο Νίκος Κούρκουλος δεν είναι ένας εγκάθετος διευθυντής που λειτουργεί
υπηρεσιακά. Το αντίθετο μάλιστα. Είναι συγκροτημένος σε θέματα διοικητικά,
προσεκτικός σε θέματα οικονομικής διαχείρισης, μεθοδικός σε προγραμματισμούς
και με στόχους. Αν και καλλιτέχνης ο ίδιος, μετά τη θεσμική μετατροπή του σε
Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου, έδωσε το προβάδισμα στη δημιουργία υποδομής
για το μέλλον, στην οικονομική εξυγίανση, στον τεχνολογικό εκσυγχρονισμό και
τώρα στην αναστήλωση και αναπαλαίωση του ιστορικού κτιρίου της οδού Αγίου
Κωνσταντίνου.