Oι ελληνικές περιπέτειες μιας «Γλωσσοκοπάνας»

Επιστολή που συμπληρώνει τις πληροφορίες για την ελληνική «πορεία» του έργου
μάς έστειλε ο πάντα ακμαίος και ενεργός κ. Κώστας Νίτσος, «ψυχή» επί πολλά
χρόνια του περιοδικού «Θέατρο», σχετικά με τη «Γλωσσοκοπάνα» του Μαριβώ που
παρουσιάζει ο Νίκος Καμτσής στο θέατρο «Τόπος Αλλού», σε μετάφραση Ανδρέα
Στάικου, με τη Μίνα Αδαμάκη και τη Μιράντα Ζαφειροπούλου.

«Γράφατε προχτές – Παρασκευή 7.1.05, στους ένθετους Ορίζοντες των “ΝΕΩΝ”, σ.
11 – για κάποια “Γλωσσοκοπάνα”, που “ανακαλύφθηκε το 1965, στα υπόγεια της
Κομεντί Φρανσέζ” και που “στην Ελλάδα την είχε μεταφράσει ο Ανδρέας Στάικος
και είχε εκδοθεί από το Γαλλικό Ινστιτούτο”», γράφει ο κ. Νίτσος.

«Πράγματι, η κωμωδία “La commere” του Μαριβώ ανακαλύφθηκε το 1965 και ο Ζακ
Λεμαρσάν ανακοίνωσε τις κυριότερες σκηνές του έργου. Αμέσως, τότε, το
περιοδικό “Θέατρο” δημοσίευσε το κείμενο, στο διπλό τεύχος 23/24 του Σεπτέμβρη
– Δεκέμβρη 1965, σε μετάφραση του αξέχαστου Κώστα Σταματίου, με τον τίτλο “H
κυράτσα”.

Στο ίδιο τεύχος του 1965, με τίτλο “Ένας χαμένος Μαριβώ”, δημοσιευόταν και
ένας “εμπεριστατωμένος” Αστερίσκος μου. H μετάφραση του έργου, από τον Ανδρέα
Στάικο, με τίτλο “Στόμα έχει και μιλιά δεν έχει”, είχε εκδοθεί από το Γαλλικό
Ινστιτούτο το 1998, δηλαδή τριάντα τρία χρόνια αργότερα.

H ενημερότητα του “Θεάτρου”, για μια ακόμα φορά, είχε αποδειχθεί, παγκόσμια,
ασυναγώνιστη! Αδικούμε, επομένως, την πολιτιστική εικόνα της χώρας, όταν
αγνοούμε, δεν αναγνωρίζουμε – δεν δυσκολεύομαι να πω, ακόμα, όταν δεν
εξυμνούμε – ένα πνευματικό μας επίτευγμα: Τα ελληνικά να είναι η πρώτη γλώσσα
στην οποία μεταφράστηκε η χαμένη “Commere” του Μαριβώ».