Πολιτιστικό «μούδιασμα»…

Μουδιασμένος, «παγωμένος» ο θεατρικός – και όχι μόνο ο θεατρικός αλλά και ο
κινηματογραφικός, και ο μουσικός, και ο εικαστικός, και ο χορευτικός, και ο
αρχαιολογικός… – κόσμος. Όχι απ’ το κρύο. Από την «πολιτιστική σιγή».
Κοντεύει να χρονίσει η κυβέρνηση και περί του πρακτέου άκρα του τάφου σιωπή.
Και σιωπή από τη μεριά των κρατικών ταμείων. Ας μείνω στα του θεάτρου που
γνωρίζω καλύτερα. Στον τομέα των επιχορηγήσεων εξοφλήθηκαν οι περσινές
επιχορηγήσεις και έτερον ουδέν. Οι «διετούς προγραμματισμού» ακόμα περιμένουν
για τα λεφτά της δεύτερης χρονιάς. Για τις ετήσιες επιχορηγήσεις λόγος δεν
γίνεται. Οι λοιποί «κρατικοδίαιτοι», που λέει και ο κ. Τατούλης, του θεάτρου –
κρατικά θέατρα, ΔΗΠΕΘΕ κ.λπ. κ.λπ. – προσπαθούν να επιβιώσουν όπως όπως και
όλο και περιορίζουν τη δραστηριότητά τους. Απολύτως φυσιολογικό και λογικό αν
η κυβέρνηση θέλει να χαράξει καινούργια πολιτιστική πολιτική να χρειάζεται
χρόνο. Τα περιθώρια υπομονής – και αντοχής και ανοχής – έχουν αρχίσει να
εξαντλούνται όμως. Οι φήμες δίνουν και παίρνουν και «παγώνουν» όλο και
περισσότερο την ατμόσφαιρα. Και οι γενικολογίες του κ. υφυπουργού Πολιτισμού
δεν βοηθούν καθόλου. Τι μέλλει γενέσθαι;