Tο Tέταρτο κουδούνι

H Ζουζού Νικολούδη ανήκει πια στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού. Να
σας αφηγηθώ όμως μια «ιστορία» της που άκουσα απ’ τον Σπύρο Παγιατάκη –
«μανούλα» σ’ αυτά.

Δεκαετία του ’50, η Ζουζού Νικολούδη, χορεύτρια τότε, περιοδεύει με την
ομάδα της Κούλας Πράτσικα στην ελληνική επαρχία – οι χορεύτριες, απ’ το
λεγόμενο enfant gaté της ελληνικής κοινωνίας – και στην Ρόδο χάνει ένα
σκουλαρίκι, κειμήλιο απ’ τη μητέρα της και τον παππού της, τον Φιξ. Πηγαίνει,
λοιπόν, στο αρμόδιο Τμήμα τής τότε Χωροφυλακής να δηλώσει την απώλεια, μήπως
και κάποιος το βρει και το παραδώσει.

«Επώνυμο;», ρωτάει ο ενωμοτάρχης. «Νικολούδη». «Όνομα;». «Ζουζού».
«Επάγγελμα;». «Χορεύτρια». Ακούει ο ενωμοτάρχης «Ζουζού», ακούει και
«χορεύτρια» – δεκαετία του ’50 – τα «δένει» και χαμογελάει πονηρά: «Σιγά που
κάθεσαι και σκας, βρε Ζουζού, για ένα σκουλαρίκι… Εσείς οι χορεύτριες
βγάζετε και είκοσι ζευγάρια σκουλαρίκια τη βραδιά…».

Αν μένετε Θεσσαλονίκη ή αν βρεθείτε εκεί ώς τις 6 Ιανουαρίου που θα
κρατήσουν οι παραστάσεις, δείτε το!

Το «Εφτά λογικές απαντήσεις» του Λεωνίδα Προυσαλίδη (φωτογραφία) –
παίζεται στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών απ’ το ΚΘΒΕ.
Πρωτοεμφανιζόμενος, λέει, ο συγγραφέας αλλά αυτό που είδα μόνο πρωτόλειο δε θα
μπορούσα να το χαρακτηρίσω – μια αίσθηση, μα μια αίσθηση της γλώσσας και της
δραματικής οικονομίας! Ό,τι καλύτερο έχω δει τα τελευταία χρόνια από
πρωτοεμφανιζόμενο Έλληνα συγγραφέα. Και συγκεκριμένα απ’ το ’95 και την
εμφάνιση του Άκη Δήμου με το «… και Ιουλιέτα».

H σύμπτωση είναι ότι και πάλι εκ Θεσσαλονίκης το φως. Κι αν ο Άκης
Δήμου που τον πρωτοπαρουσίασε η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης» είναι
«πολιτογραφημένος» Σαλονικιός, ο Λεωνίδας Προυσαλίδης, απόφοιτος του Τμήματος
Θεάτρου του Αριστοτελείου, είναι γηγενής. Άλλο ένα από Βορρά τάλαντο!

Αλλά και σύμπτωση δεύτερη: και στο «… και Ιουλιέτα» τότε, και στο
«Εφτά λογικές απαντήσεις» τώρα, σκηνοθέτης ο Πέτρος Ζηβανός – επίσης της
Θεσσαλονίκης.

Άριστη παράσταση – που τα πάει και πολύ καλά στο ταμείο -, έργο με
τσαγανό και «σασπένς», ελκυστικό, πολύ καλή διανομή και μια μουσική -άλλη
έκπληξη! – εξαιρετική. Του Γιώργου Χούχου, Αλεξανδρουπολίτη, αλλά «παιδιού»
πια της Θεσσαλονίκης.

Αν για κάτι χρειαστεί να καμαρώνει φέτος το ΚΘΒΕ, πρώτα αυτή η
παράσταση θα πρέπει να ‘ναι. Κι ας μην πρόκειται για «γκλαμουριά». Πόσο μάλλον
όταν το έργο είναι το Πρώτο Βραβείο του Διαγωνισμού Συγγραφής Θεατρικού Έργου,
που είχε οργανώσει το ίδιο το Θέατρο – και που μακάρι να τον καθιερώσει.

Να σας θυμίσω επίσης – κάτι που δεν αναφέρθηκε – για την Ζουζού
Νικολούδη, που μια περιουσία έφαγε όχι στα λούσα και στις δεξιώσεις αλλά στο
χορό, πριν δημιουργήσει τα «Χορικά» της: ότι επωμίστηκε- εν έτει 1967! – την
παραγωγή μιας ολόκληρης όπερας – «Ορφέας και Ευρυδίκη» του Γκλουκ – της οποίας
υπέγραφε τη σκηνοθεσία και τη χορογραφία, με μουσική διεύθυνση τού από τότε
συνεργάτη της Νικηφόρου Ρώτα.

H παράσταση θα ανέβαινε στο «Δημοτικό» του Πειραιά αλλά μεσολάβησε η
«εθνοσωτήριος» στις 21 Απριλίου, η πρεμιέρα αναβλήθηκε και, τελικά, η όπερα
παίχτηκε στις 19 και 20 Μαΐου στο «Κοτοπούλη».

Ο Θεός να με συχωρέσει, αλλά τα δέκα χιλιάδες αντίτυπα τής… τριάντα
τεσσάρων κιλών, λέει – Αμέρικα, Αμέρικα… -, βιογραφίας του ΠΩΣ τα υπέγραψε
ΟΛΑ – όπως διάβασα – ο Μοχάμεντ Άλι – Κάσιους Κλέι με το Πάρκινσον που τον
δέρνει;

Αυτά μόνον εις τας ΗΠΑ συμβαίνουν…

«Penalty». Όχι. Δεν υπεισέρχομαι στα χωράφια των αθλητικών συντακτών.
Θεατρικό έργο είναι – ένα μεγάλο μονόπρακτο -, το πρώτο του νέου σκηνοθέτη
Γιώργου Παλούμπη (στη φωτογραφία), το οποίο είχε διακριθεί το 2000, στο
Διαγωνισμό Συγγραφής Θεατρικού Έργου που είχε οργανώσει το «Θέατρο του Νότου».

Πρωτότυπο το θέμα του. Έξι νέοι συναντιούνται για να παρακολουθήσουν
απ’ την τηλεόραση έναν ποδοσφαιρικό αγώνα πρόκρισης για τους τέσσερις του
Τσάμπιονς Λιγκ μεταξύ Ολυμπιακού και Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Κωμωδία, αλλά η
συνάντηση φέρνει στην επιφάνεια πολλά κρυμμένα της ελληνικής μας
πραγματικότητας…

Το έργο ανεβαίνει τέλη Ιανουαρίου απ’ την Ομάδα «Νάμα» της Ελένης
Σκότη, σε σκηνοθεσία του συγγραφέα, στην Κεντρική Σκηνή του «Επί Κολωνώ».

Με Θέμη Αγγελόπουλο, Θάνο Αλεξίου, Δημήτρη Λάλο, Γιάννη Λεάκο, Θωμά
Παπάζογλου, Στάθη Σταμουλακάτο – όλοι τους παιδιά του Εργαστήριου «Στούντιο
Νάμα», του οποίου βασικό στέλεχος είναι ο Γιώργος Παλούμπης. Τα σκηνικά και τα
κοστούμια του Γιώργου Χατζηνικολάου, οι φωτισμοί του Αντώνη Παναγιωτόπουλου.

«Το Τέταρτο Κουδούνι» θα επανέλθει στις 13 Ιανουαρίου, μια και την
Πέμπτη, στις 6, δεν έχει «NEA» καθότι η αργία Των Φώτων.

Καλή χρονιά!