ANAΛΩΣIMA Mηνύματα αγάπης

Πρωί πρωί στο τηλέφωνο μια άγνωστη γυναικεία φωνή με ρωτά τι κάνω και δεν
περιμένει να της απαντήσω. Το ξέρω αυτό το στυλ, ευγενέστατες δεσποινίδες σε
ρωτάνε τι κάνεις, λες κι είσαι παιδική τους φίλη τουλάχιστον. Καμιά πιστωτική
κάρτα θα θέλει να μου πουλήσει, σκέφτομαι. H φωνή δεν είναι ακριβώς η γλυκερή
νεανική φωνή της κάρτας, ούτε η παρεμφερής των ινστιτούτων αδυνατίσματος, κι
έχει, λέει, να με ενημερώσει για το πρόγραμμα «Οικουμενικός Ελληνισμός». Δεν
μου φαίνεται πρόγραμμα αδυνατίσματος αυτό. Μάλλον για πάχυνσης μοιάζει,
χριστουγεννιάτικα. Επειδή, λέει, «η εθνική μας ταυτότητα απειλείται από την
παγκοσμιοποίηση και τα σύνορά μας απειλούνται από τους γείτονές μας». Κι εκεί
πάνω της λέω ότι δεν αισθάνομαι να απειλούμαι από όλα αυτά και της το κλείνω.
Συνήθισα πια να κλείνω βιαστικά το τηλέφωνο στις άγνωστες ευγενικές κυρίες. Κι
ύστερα το ξανασκέφτομαι. Μήπως έπρεπε τουλάχιστον να ακούσω τι θα μου ζήταγε,
πόσα θα μου ζήταγε; Διότι, το πρόγραμμα, λέει, το στηρίζει ο Πρόεδρος της
Δημοκρατίας κύριος Στεφανόπουλος και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Οπότε, αν
αυτοί αισθάνονται ότι απειλούνται, ποια είμαι εγώ που δεν αισθάνομαι ότι
απειλούμαι; Και ήξερε και το όνομά μου η κυρία. Με έχει καταγράψει λοιπόν ως
μη αισθανόμενη να απειλούνται τα σύνορά μας και η εθνική ταυτότητά μας. Κοίτα
να δεις μεθόδους μάρκετινγκ που υιοθέτησαν οι απειλούμενοι. Είναι
εκσυγχρονισμός κι αυτός, αν και δεν μπήκαν στον κόπο να την εκπαιδεύσουν, να
είναι πιο ευχάριστη και γλυκερή η τηλεφωνήτρια. Κάνουν οικονομία, έχουν
υψηλούς στόχους αυτοί. Σπουδαίοι, επιβλητικοί, ψυχαναγκαστικοί, απειλούμενοι
άνθρωποι. Πολύ άσχημα εκδηλώθηκα. Μετανιώνω που το έκλεισα. Τώρα πλέον νιώθω
να απειλούμαι από κάτι.