Έρωτες στη σκιά της καταστροφής

Μια συναρπαστική σάγκα με ιστορικές αναφορές που μπερδεύει άρωμα Ανατολής και πικρές μνήμες

Χρόνια αναστατωμένα. Εγκυμονούν κινδύνους, καταστροφές, μεγάλες ανατροπές. H
μικρή ελληνική κοινότητα του Σαλιχλί, προς το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων,
τις βιώνει με την αγωνία του μέλλοντος. Συμβιώνουν με τους Τούρκους, κάνουν
δουλειές, στρώνουν ζωές, κάνουν περιουσίες, ερωτεύονται με πάθος, αλλά η
απειλή κάθε τόσο γίνεται ορατή.

Εκείνη την εποχή τοποθετείται η ιστορία της σειράς «Τα παιδιά της
Νιόβης» (NET), βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Τάσου Αθανασιάδη. Ένα ακόμη
από τα βιβλία του συγγραφέα που προσφέρονται για τηλεοπτική μεταφορά, καθώς η
πλοκή και η δράση ταιριάζουν απολύτως με την τεχνική τηλεοπτικών σεναρίων.
Πλούσιοι και φτωχοί υπηρέτες, ζωές καλοφτιαγμένες και εξαρτημένες, σαν
σαπουνοπερικό παραμύθι, όπου οι αριστοκράτες είναι οι συνετοί, έμπλεοι
πατριωτικών συναισθημάτων, οι οποίοι μπορεί να συνεργάζονται επιχειρηματικώς
με Τούρκους, αλλά είναι και προστάτες της ζωής των φτωχότερων, με εκείνη την
αριστοκρατική αντίληψη που χαρακτηρίζει το λογοτεχνικό έργο του Αθανασιάδη. Το
συγκεκριμένο βιβλίο βρίθει πατριωτικών και χριστιανικών κλισέ που
περιβάλλονται με το άφθονο εκείνο συναίσθημα της υπεροχής τους, το οποίο τα
κάνει το επίκεντρο της εθνικής μυθολογίας, ισχυρή την εποχή που γράφτηκε – και
που επανέρχεται στην εποχή μας μέσα από την κατασκευή ατμόσφαιρας απειλής για
την εθνική ταυτότητα.

Κινείται στην κόψη του ξυραφιού, καθώς έργο που ξυπνά μνήμες από εποχές
δύσκολες δεν αποφεύγει ένα είδος επαναδιαπραγμάτευσης της Ιστορίας μέσα από τα
δεδομένα του δικού του μύθου. Ωστόσο ο σκηνοθέτης Κώστας Κουτσομύτης,
ταλαντούχος αφηγητής τηλεοπτικών «παραμυθιών», δεν αφήνει να του ξεφύγει η
ισορροπία, αναδεικνύει τις προσωπικές ιστορίες, τα συναισθήματα, τη συγκίνηση
των προσωπικών σχέσεων με τέτοιο τρόπο ώστε το ιστορικό φόντο να αποτελεί
αφορμή για τη δραματουργία και όχι το επίκεντρο για να διαμορφωθεί ιστορική
άποψη.

Αναδεικνύει τους εσωτερικούς ρυθμούς των χαρακτήρων και με την ωραία
αναπαράσταση της ατμόσφαιρας της εποχής, τα πλούσια σκηνικά, τα κοστούμια, τα
τοπία, επιλεγμένα λες και βγήκαν από τις σελίδες του βιβλίου, μετατρέπει το
μυθιστόρημα σε ένα ωραίο τηλεοπτικό παραμύθι.

Κεντρικός χαρακτήρας, ο πλούσιος τραπεζίτης Σαρής (Γρηγόρης Βαλτινός),
αναδεικνύεται ως ο συνετός, με «μπέσα» όπως του λέει ο παράνομος ληστής, που
βρίσκεται στο κτήμα του ένα βράδυ και τον ζητάει για να του διηγηθεί το πάθος
του για μια γυναίκα, την οποία σκότωσε από ερωτική αντιζηλία και θέλει να
βαφτιστεί χριστιανός – η θρησκεία των Ελλήνων, εκείνη που προσφέρει παρηγοριά
και συγχώρεση σε όλους και ο Έλληνας, μοναδικό πρόσωπο εμπιστοσύνης. Πλην όμως
επιρρεπής στα θέλγητρα του έρωτα ο Σαρής, ερωτεύεται με πάθος Ελληνοπούλα, που
μεταφέρει με την οικογένειά της στο κτήμα του. H σύζυγός του αντιλαμβάνεται
τον κίνδυνο και με ίντριγκα, θεμιτή από τα ήθη της τάξης της, της βρίσκει
γαμπρό, μόνο που ο Σαρής την ημέρα του γάμου βάζει να την κλέψουν. Ο γαμπρός
αυτοκτονεί, όσο για τη μοιραία νεαρή παίρνει τα πλούτη που της έχει δώσει ο
Σαρής και το σκάει. Το τραγικό συμβάν προστίθεται στην ατμόσφαιρα ζόφου που
απλώνεται πάνω από την κοινότητα του Σαλιχλί.

Ο Τούρκος στρατιωτικός, ο οποίος διοικεί το Σελιχλί, ερωτεύεται την
κυρία Σαρή και δείχνει εμπιστοσύνη στον σύζυγο. Μέλος της ελληνικής κοινότητας
και ο εκδότης της τοπικής ελληνικής εφημερίδας (Άγγελος Αντωνόπουλος), που
έχει τον ρόλο του αφηγητή και σχολιαστή κοινωνικών και πολιτικών δρώμενων.
Ρόλος ο οποίος εκφράζει απόλυτα την αντίληψη για τον δημοσιογράφο ως «τον
ιστορικό του παρόντος».

Ατμόσφαιρα Ανατολής

Τα γεγονότα σε διπλωματικό επίπεδο στέλνουν ανησυχητικά μηνύματα στους
Έλληνες. Παράλληλα με τους έρωτες και τα πάθη, η πολιτική και διπλωματική
ατμόσφαιρα ξετυλίγεται με κριτική για τη στάση του Βενιζέλου – από θρασύ γόνο
οικογενείας ευκατάστατων Ελλήνων -, με θαυμασμό από τον εκδότη, με άφθονα
γεγονότα που δείχνουν τον πατριωτισμό των Ελλήνων, με ερωτικές ίντριγκες που
εμπλέκονται με τις πολιτικές.

Συναρπαστική σειρά, η οποία κάποιες στιγμές υποκύπτει στη γοητεία της
ανατολίτικης ατμόσφαιρας και μειώνει τους ρυθμούς της εξέλιξης για να
επιμείνει στις λεπτομέρειες που θα την υπογραμμίσουν. Αλλά, όπως και να έχει,
παραμένει μια ξεχωριστή στιγμή «παραδοσιακής» ψυχαγωγικής τηλεόρασης.