MATIEΣ Στη Mυτιλήνη

Τι καημός κι αυτός με τη Μυτιλήνη… Πήγα και ξαναπήγα, τελευταία. Με λιακάδα,
με κρύο και με ψιλόβροχο. Και ήταν πάντα όμορφη. Σαν ανοιξιάτικη κοπελίτσα,
απ’ αυτές του Ελύτη, που βγαίνει «μια τσάρκα για να δει τι γίνεται» και
κουβεντιάζει με τα δελφίνια… Θα ‘θελα να ζω σ’ αυτή την πόλη. Όπως και στο
Ναύπλιο και στα Χανιά και στα Ιωάννινα και στη Ναύπακτο – εκεί κοντά στο παλιό
λιμανάκι.

Πέρασα φυσικά και από το παλαιοπωλείο του Δεμερτζή! Τύπος που σε ξαφνιάζει
και, κάθε τόσο, βγάζει λαγούς απ’ το καπέλο του. Τώρα, έχει ένα τεράστιο
μαγαζί – χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα -, όπου έχει μαζέψει ό,τι μπορεί να βάλει
ο νους σου! Απίστευτης υπομονής μυρμήγκι αυτός ο άνθρωπος! Έχει περάσει από τα
χέρια του όλο το σκουπιδολόι της Λέσβου, της Σμύρνης, του Αϊβαλιού. Κι αυτό το
σκουπιδολόι, έκρυβε – και κρύβει – πολύ συχνά, θησαυρούς…

Είδα αρκετά καταστήματα στην αγορά κλειστά, με πελώρια «Ενοικιάζεται» στις
τζαμαρίες τους. Απ’ όσα μου είπαν διάφοροι φίλοι έμποροι, με τους οποίους
μίλησα, τα πράγματα δεν πάνε καθόλου καλά. Πολλές οι αιτίες. Μια απ’ αυτές,
διόλου ασήμαντη, το γεγονός ότι απέναντι, στα τουρκικά παράλια, βρίσκει κανείς
ό,τι θέλει σε πολύ χαμηλές τιμές. Από δερμάτινα είδη μέχρι κουρτίνες. Φυσικά,
η ποιότητα είναι καλύτερη στα δικά μας μαγαζιά. Αλλά ποιος «ρωτάει, πια, για
την ποιότητα»…

Ένα Σαββατόβραδο, η παρέα μ’ έσπρωξε και σ’ ένα σκυλάδικο. Φρικτή κατάσταση!
Εκατοντάδες άνθρωποι, ο ένας επάνω στον άλλο, σ’ έναν χώρο πολύ μικρό, γεμάτον
καπνίλα, φάλτσα, ξεκούρδιστα μπουζούκια, μεγάφωνα που ουρλιάζουνε. Εκείνο που
με τρόμαξε: σηκωνόντουσαν και χορεύανε χασαποσέρβικο ένα σωρό κορίτσια – δέκα
κάθε φορά – χωρίς έναν άντρα μαζί τους! Οι άντρες δεν υπάρχουν πια, αρχίζω να
φοβάμαι…

Κάτι επίσης που μ’ έκανε να τσιμπιέμαι, για να βεβαιωθώ ότι δεν βλέπω όνειρο:
στο ξενοδοχείο όπου έμενα, το «δίκλινο» χρεώνεται 134 ευρώ! Δεκέμβρη μήνα, όχι
καλοκαίρι! Ρωτάω: ποιος θα πάει να μείνει στη Μυτιλήνη για λίγες μέρες
πληρώνοντας αυτό το τεράστιο ποσόν, όταν στην καρδιά του Λονδίνου το δωμάτιο
χρεώνεται 60 ευρώ, το πολύ…

Γνώρισα και την πρόεδρο και διευθύντρια του Περιφερειακού Συστήματος Υγείας
Πρόνοιας (ΠεΣΥΠ) B. Αιγαίου, Παν. Χατζοπούλου. Μιλήσαμε δύο ώρες. Μου έκανε
εξαιρετική εντύπωση. Έξυπνη, όμορφη, καλλιεργημένη, με αγάπη για τη δουλειά
που κάνει και με σιγουριά ότι θα πετύχει. Μακάρι.