[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Να πιάσουμε τα πράγματα από μια λογική σειρά. Καλώς ή κακώς, στη χώρα ζουν
περί τις 550.000 Αλβανοί. H συντριπτική τους πλειονότητα είναι άνθρωποι
εργατικοί, τίμιοι, και – κυρίως – ταλαιπωρημένοι. Ταλαιπωρημένοι από τον κακό
εργοδότη, τον δύστροπο και φιλύποπτο γείτονα, τον νταή αστυνόμο, τον
γραφειοκράτη δημόσιο υπάλληλο, τον ρατσιστή περίοικο… Ταλαιπωρημένοι και,
πολλές φορές, θύματα άγριας εκμετάλλευσης, φυσικό είναι να αναπτύσσουν
αυτοάμυνες και να μη συμπεριφέρονται «σαν εμάς». Ή να είναι και προκλητικοί –
κι αυτό στοιχείο αυτοάμυνας είναι. Αλλά να μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι άνθρωποι
εργάζονται για εμάς, κάνουν δουλειές που κανένας από εμάς δεν θα έκανε, και
κυρίως με τα χαμηλά μεροκάματα κράτησαν σε λογικά επίπεδα τον πληθωρισμό,
βοήθησαν την προσπάθεια της χώρας να μπει στην ΟΝΕ, και πρόσφεραν φτηνά
εργατικά χέρια για να γίνουν τα έργα των Ολυμπιακών Αγώνων…

Ψυχραιμία, πατριώτες

Τα λέω αυτά, διότι μερικοί Ελληνάρες είναι έτοιμοι να βγουν στο βουνό για να
εκδιωχθεί η αλβανική μειονότητα από την Ελλάδα, επειδή δύο «νούμερα» Αλβανοί,
με κάτι καραμπίνες, νόμισαν ότι θα μπορούσαν να κάνουν το μεγάλο κόλπο, «να
πιάσουν την καλή». Ψυχραιμία, πατριώτες. Πρώτον, διότι «νούμερα», και μάλιστα
περισσότερα, υπάρχουν και μεταξύ μας, και κατά καιρούς έχουν κάνει διάφορα
σχετικά ή παρόμοια. Δεύτερον, διότι δυστυχώς η εγκληματικότητα, που αυξάνει
δραματικά το τελευταίο διάστημα, δεν έχει εθνικότητα. Ούτε «ποιότητα». Και
τρίτον, κανείς δεν εγγυάται ότι ακόμη και αν φύγει αύριο το πρωί ολόκληρη η
αλβανική μειονότητα, θα γίνουμε μια κοινωνία αγγέλων. Εδώ γίνεται θέμα στα
κανάλια, κάθε φορά που κάποιος παραδίδει, μία στο τόσο, ένα πορτοφόλι που
βρήκε στον δρόμο. Θέμα. Με συνεντεύξεις, ζωντανές συνδέσεις, ανταποκρίσεις.
«Βρήκε πορτοφόλι και το παρέδωσε». Εύγε! Στον κανόνα που λέει «ό,τι βρίσκω το
τσεπώνω», αυτός ήταν η εξαίρεση, το παρέδωσε. Το… κορόιδο!..

Γελοιότητα

Στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής για τους εξοπλισμούς, υπάρχουν βουλευτές
που νιώθουν ότι τους έχουν πιάσει «κορόιδο». Τους παρέδωσαν ένα φάκελο με
διάφορα στοιχεία για την υπό διερεύνηση υπόθεση, αλλά τα καλύτερα, τα κράτησε
στο γραφείο του ο εισαγγελέας Ζορμπάς, να έχει να τα διαχειρίζεται με
επιλεκτικές διαρροές. Λογικά, αν υπήρχε σοβαρότητα σ’ αυτή την κυβέρνηση, θα
αναλάμβανε την πρωτοβουλία ο ίδιος ο Καραμανλής, και θα έλεγε «τελειώνω μ’
αυτήν τη γελοιότητα». Στον δε κύριο Ζορμπά θα έδειχνε, μετά πολλών επαίνων,
τον δρόμο για την έξοδο. Να μπορέσει ο άνθρωπος να ξεκουραστεί και να
απολαύσει την σύνταξή του. Αλλά ο K. Καραμανλής είναι, λέει, «σταθερός στις
θέσεις του». Σταθερός, γιατί δεν έχει μάθει να αναγνωρίζει τα λάθη του. Και ο
Ζορμπάς, όπως ο ίδιος ξέρει, ήταν ένα από τα μεγάλα λάθη του – και δεν το λέω
εγώ, συνεργάτες του το παραδέχονται…

Γόνιμη διαβούλευση

Ευτυχώς που τελείωσε καλά το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, γιατί έτσι
όπως εξελισσόταν το πράγμα, δεν το είχαν και σε τίποτε οι «μπουκμέικερς» να
βάλουν στο στοίχημα 10: 1 ποιος θα γίνει Πρόεδρος (της Δημοκρατίας). Κι αφού
τέλος καλό όλα καλά, αρχίζουν να λύνονται και οι γλώσσες που κρατούσαν
επτασφράγιστο μυστικό την ιστορία του Καρ. Παπούλια. Μία απ’ αυτές, μου είπε
με τρόπο πολύ δηκτικό – προφανώς απηυδησμένη από τα «ωσαννά» στον Καραμανλή –
τη φράση «μη σου περνάει από το μυαλό ότι ο Γιώργος (Παπανδρέου) δεν ήξερε
τίποτε. Ότι το έμαθε Κυριακή βράδυ». Δεν μου περνούσε από το μυαλό κάτι
τέτοιο. Άλλο μου περνούσε. Αυτό που μετά μανίας διέψευδε (τον Οκτώβριο)
σύσσωμο το ΠΑΣΟΚ, και ο Γιώργος: ότι δεν υπήρχε παρασκηνιακή διαβούλευση με
τον Καραμανλή. Όπως αποδεικνύεται – και ο Γιώργος υποσχέθηκε να το αποκαλύψει
στα απομνημονεύματά του – υπήρχε. Και εκ του αποτελέσματος αποδείχθηκε και
εξαιρετικά γόνιμη…

Ο ιός της αλαζονείας

Είναι κακό να συνεννοούνται οι πολιτικές δυνάμεις για μείζονος σημασίας
θέματα, που αφορούν την πορεία της χώρας; Όχι βέβαια, ποιος μπορεί να
υποστηρίξει έναν τέτοιο ισχυρισμό; Το κακό είναι ακριβώς ότι δεν
συνεννοούνται. Διότι αν υπήρχε συνεννόηση, πολλά πράγματα θα πήγαιναν μπροστά.
Όμως η συναίνεση είναι αίτημα στο στόμα όσων είναι στην αντιπολίτευση. Όταν
γίνουν κυβέρνηση, τους καταλαμβάνει εκείνος ο τρομερός ιός της αλαζονείας, και
δεν καταλαβαίνουν Χριστό, ούτε από προτάσεις, ούτε από ιδέες, ούτε, πολύ
περισσότερο, την ανάγκη για ευρύτερη πολιτική στήριξη. Πιστεύουν ότι είναι
αυτάρκεις, και παγιδευμένοι στην ψευδαίσθηση της αυτάρκειάς τους
καταλαμβάνονται από το σύνδρομο του «κάνε εμένα πρωθυπουργό για 24 ώρες, να
σου λύσω όλα τα προβλήματα». Μεγάλε, σε κάναμε για 4 χρόνια, αλλά ήδη έχεις
σπαταλήσει σχεδόν τον πρώτο, με μηδενικό αποτέλεσμα!..

Οικογενειακές καταστάσεις…

A, πα, πα, γίνονται τέτοια πράγματα στους καιρούς της «σεμνής και ταπεινής»
κυβέρνησής μας; Γίνονται, μου λένε. Και μου φέρνουν ως παράδειγμα την
περίπτωση μιας ΔΕΚΟ, η οποία αποφάσισε να ασφαλίσει το προσωπικό της, έκανε
έναν διαγωνισμό – ο Θεός να τον κάνει – και ανέθεσε το έργο – ύψους αρκετών
εκατομμυρίων ευρώ – σε μια ασφαλιστική εταιρεία. Ουσιώδης λεπτομέρεια, που
προφανώς δεν συνάδει στα περί «σεμνότητας, ταπεινότητας» και τα συναφή: ο
πρόεδρος της ΔΕΚΟ με τη νομική σύμβουλο, που από πλευράς εταιρείας χειρίστηκε
τη σύμβαση, είναι ζευγάρι. Κανονικό. Με παπά και με κουμπάρο. Οικογενειακές
καταστάσεις…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τον «δούλευε» κανονικά

Αν υπάρχει ένα θέμα σε σχέση με την προεδρική εκλογή, είναι αυτό που αφορά τη
συμπεριφορά που επέδειξε στο πρόσωπο του Νίκου Κωνσταντόπουλου, ο K.
Καραμανλής. Δεν είναι ότι ήδη από τις παραμονές των εκλογών του Μαρτίου τού
είχε ξε-κά-θα-ρα δηλώσει ότι «θα τον προτείνει για την Προεδρία» (της
Δημοκρατίας) – πράγμα που εξηγεί την αιφνιδιαστική απόφαση του Νικ.
Κωνσταντόπουλου να παραιτηθεί από πρόεδρος του Συνασπισμού. Ούτε ότι τον
κάλεσε στη γιορτή της ΟΝΝΕΔ για το Πολυτεχνείο, και ουσιαστικά δημοσιοποίησε
την «πρόθεσή» του. Είναι ότι ακόμη και μερικές ημέρες πριν από την ανακοίνωση
του ονόματος του Καρ. Παπούλια, τον «δούλευε» κανονικά. Προπαραμονή του
Συνεδρίου του ΣΥΝ τηλεφώνησαν από το Μέγαρο Μαξίμου στο γραφείο του
Κωνσταντόπουλου και βολιδοσκόπησαν «αν μπορεί να μετατεθεί κατά μια ημέρα το
Συνέδριο, γιατί θέλει να παραστεί ο Πρωθυπουργός», επειδή απουσίαζε στη Μόσχα.
Τους απάντησαν ότι δεν γίνεται αυτό. Το Μαξίμου επανήλθε την επομένη με νέο
τηλεφώνημα, αν «μπορεί να καθυστερήσει η έναρξη κατά μερικές ώρες, για να
προλάβει ο Πρωθυπουργός να επιστρέψει και να παραβρεθεί στην έναρξη». Ούτε κι
αυτό έγινε δεκτό. Αλλά στην Κουμουνδούρου έμειναν με την εντύπωση ότι «για να
‘χει τέτοια πρεμούρα ο Καραμανλής να έρθει στο Συνέδριο, τέλειωσε το πράγμα».
Πράγματι, είχε τελειώσει. Αλλά από την ανάποδη!

ΥΓ: Τώρα ακούγεται ότι «ο Καραμανλής θα του δώσει κάτι του
Κωνσταντόπουλου». Πρόεδρε, μη μασάς…