ANAΛΩΣIMA Γονείς για πέταμα

Αυτοί οι Αμερικανοί τέλος πάντων, σε όλα τους αναίσθητοι. Δεν έχουν καταλάβει
τίποτα από το νόημα της ζωής. Ξετρελάθηκαν με ‘κείνο το τεμπέλικο ζευγάρι που
κήρυξε γονική απεργία, άφησε τα παιδιά στο σπίτι και έστησε σκηνή στον κήπο.
Βαρέθηκαν να μαγειρεύουν, οι άχρηστοι γονείς, να πλένουν πιάτα, να ψωνίζουν,
να μαζεύουν ρούχα, να καθαρίζουν, να διαβάζουν μαθήματα, να… να… να τα
μύρια όσα συνεπάγεται το μεροκάματο του γονιού. Περνά κόσμος, τους βλέπει,
ίσως ένα κίνημα γεννιέται, αμφισβήτησης. Πού, στις ΗΠΑ! Όπου τα παιδιά στα 18
τους είναι υποχρεωμένα να δουλέψουν, έστω για το χαρτζιλίκι, κι από μικρά
μαθαίνουν να βοηθάνε. Αλλά μ’ αυτά έκαναν κακή αρχή. Δεν έχουν εντρυφήσει στη
γλύκα τού να έχεις το παιδάκι σου αγά κι αφέντη. Από το πρωί ώς το βράδυ να το
σερβίρεις, να το υπηρετείς και να το κανοναρχάς. Να φτιάχνεις κρεμούλα όταν
είναι μωρό, να του την μπουκώνεις στο πάρκο. Να μην το αφήνεις να κάνει
τσουλήθρα ποτέ, αν δεν είσαι από κάτω να πέσει πάνω σου. Να φτιάχνεις
χορτόσουπα και να του την μπουκώνεις γονατιστός στο χαλί, ενώ εκείνο παίζει.
Να το πηγαίνεις σχολείο και να περιμένεις έξω από την πόρτα μέχρι να
τελειώσει. Να του τακτοποιείς τα πραματάκια. Να το πηγαινοφέρνεις στο
φροντιστήριο, στο πιάνο, στα αγγλογαλλικά με γιωταχί, το ασφαλές και τρυφερό
κλουβί της οικογένειας. Να του φτιάχνεις σπανακόπιτα και να του την μπουκώνεις
καθώς διαβάζει για τις εισαγωγικές. Να πλένεις και να σιδερώνεις τις
φορμίτσες, τις αθλητικές μπλουζίτσες και το γαμπριάτικο του. Και μόλις φύγει
από το σπίτι, να το παρακαλάς να ξανάρθει να το υπηρετήσεις άλλη μια φορά.