Ήχος εχθρός

Ο κόσμος διψούσε να απολαύσει τον καλλιτέχνη σε μία από τις πιο ενδιαφέρουσες
στιγμές της δημιουργικής του πορείας και γέμισε, Σάββατο βράδυ, το «κλειστό»
του Ελληνικού. Ο καλλιτέχνης, «Έλληνας» πια ύστερα από τόσες συναυλίες του στα
μέρη μας, Νικ Κέιβ έκανε «ντελίβερι» της τέχνης του με τον καλύτερο τρόπο.
Όμως ανάμεσα σε κοινό και Κέιβ στεκόταν αξεπέραστο εμπόδιο, ένα «τείχος» κακού
ήχου που διαστρέβλωνε κάθε ακουστική πραγματικότητα. Ημέρες «Σπόρτινγκ»
κακοφωνίας θυμηθήκαμε. Πράγμα που σημαίνει πως οι Ολυμπιακοί χώροι δεν
μεταμορφώνονται σε συναυλιακούς διά μαγείας. Χρειάζονται μελέτες και
δουλειά… Αλλιώς, άσε καλύτερα. H πιο δυνατή στιγμή της συναυλίας πάντως ήταν
κάπου προς το τέλος όταν ο Κέιβ, μόνος στο πιάνο (η ορχήστρα του δεν ακούστηκε
καθόλου καλά όλη τη βραδιά), «δόθηκε» στην γκόσπελ μπαλάντα του God is in The
House («Ο Θεός βρίσκεται στην αίθουσα»). Πράγμα που πολύ αμφιβάλλω, γιατί παρά
την ύψιστη «κεϊβική» ερμηνεία θα σήμαινε πως ο Μεγαλοδύναμος είναι κουφός.