Ο καλός Θανάσης…

«Καλοί μου άνθρωποι, πενήντα χρόνια, δεν βαρεθήκατε να με φωτογραφίζετε; Τι
μου βρίσκετε;» αναρωτιόταν προχθές το βράδυ ο Θανάσης Βέγγος, ο «καλός
άνθρωπος» του ελληνικού σινεμά επί τέσσερις δεκαετίες! Αφού παραμένει, όμως,
«Ένας άνθρωπος παντός καιρού», είναι δικαιολογημένος ο χαμός που έγινε στη
διάρκεια της αβαν πρεμιέρ του ομότιτλου ντοκιμαντέρ στο «Άστυ» από κανάλια και
φωτορεπόρτερ… Ένα ντοκιμαντέρ του Γιάννη Σολδάτου για τον Θανάση Βέγγο που
ξεκινάει από σήμερα την καριέρα του στις κινηματογραφικές αίθουσες. Και το
φινάλε της προβολής τον βρήκε με βουρκωμένα μάτια κι έχοντας στην αγκαλιά του
το εγγονάκι του, τον Θανασάκη, που είναι «φτυστός» ο παππούς του.

… και «άγιος» των ταπεινών

«Τι να πεις για τον Βέγγο; Είναι ένα μύθος, ένα εθνικό σύμβολο», είπε ο Νίκος
Κούνδουρος. «Ο Βέγγος είναι ένα φυσικό φαινόμενο. Έχει εφεύρει τον εαυτό του.
Δεν έχει μαθητές, μιμητές, συνεχιστές. Πρόκειται για έναν υποκριτικό μύθο,
έναν αυτοφυή που σωματοποίησε την αίσθηση, την έννοια του Καραγκιόζη», τόνισε
ο Κώστας Γεωργουσόπουλος πριν από την προβολή της ταινίας για να ακουστεί ένα
απλό και ειλικρινές «ευχαριστώ» από τη μεριά του Θανάση Βέγγου. «Στη γαλέρα τη
ζωής, τράβηξα άγριο κουπί», είναι τα λόγια του Βέγγου στο φινάλε της ταινίας
και το κοινό ξέσπασε σε χειροκροτήματα γιατί ξέρει ότι ναι, έτσι έγινε. Κι
αυτό ακριβώς είναι που τον έκανε «άγιο» μέσα τους – κάτι που σπάνια συμβαίνει
με άλλους επωνύμους.