Δρόμοι

Οι βρετανικές αρχές…

… απαγόρευσαν τις τηλεοπτικές διαφημίσεις «πρόχειρου φαγητού» (αυτού που,
πολύ επιτυχημένα, ονομάστηκε στα αγγλικά «junk food», δηλαδή «σκουπιδοφάι»)
πριν από τις εννέα το βράδυ. Επίσης, χάμπουργκερ, τσιπς, γαριδάκια και άλλα
παρόμοια θα φέρουν στο εξής στη συσκευασία τους χρωματιστές ταμπέλες, ανάλογα
με την περιεκτικότητά τους σε ζάχαρη, λιπαρά και άλλα συστατικά τα οποία
προκαλούν παχυσαρκία.

Πριν από 50 χρόνια…

… η αμερικανική επιχείρηση Σουάνσον λανσάριζε το πρώτο «Δείπνο στην TV» –
προμαγειρευμένο δείπνο σε μεταλλικά δισκάκια. Τότε, το 1954, περισσότερα από
25 εκατομμύρια τέτοια δείπνα σερβιρίστηκαν μπροστά σε 33 εκατομμύρια
αμερικανικές τηλεοράσεις, συντροφιά με τη «Λούσι». Στη Σουάνσον έτριβαν τα
χέρια τους. Και γρήγορα έβγαλαν δισκάκια με πρωινό, κολατσιό, μεσημεριανό,
απογευματινό – προμαγειρευμένο φαγητό για όλες τις ώρες. Σήμερα, το 66% των
αμερικανικών οικογενειών εξακολουθεί να τρώει τέτοιο φαγητό μπροστά στην
τηλεόραση.

Δεν κάνουν…

… δίαιτα, δεν ιδροκοπούν στα γυμναστήρια. Τότε πώς οι Γαλλίδες μπορούν και
μένουν τόσο κομψές με τόσα παγωτά και γλυκά που τρώνε; H Μίμι Σπένσερ, που
μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ Λονδίνου και Παρισιού, αποφάσισε να βυθίσει το
πιρούνι της σε αυτό το «γαλλικό παράδοξο» και να γράψει τις αποκαλύψεις της
στην εφημερίδα «Ομπζέρβερ». Το καλύτερο μέρος του κόσμου για να χάσει κανείς
βάρος, γράφει, είναι ένα γαλλικό εστιατόριο. Παρά το άφθονο παγωτό, το
βούτυρο, τα τυριά και τα κρέατα, μόλις το 10% των Γάλλων είναι παχύσαρκοι (το
αντίστοιχο ποσοστό είναι 33% στην Αμερική και 22% στη Βρετανία). Επίσης, οι
Γάλλοι ζουν παραπάνω και έχουν λιγότερους θανάτους από εμφράγματα. Οι Γαλλίδες
δεν είναι κομψές επειδή μετρούν τις θερμίδες. Ούτε επειδή ξεθεώνονται στα
γυμναστήρια. Όλα είναι ζήτημα προσωπικού στυλ. Ξέρουν να τρώνε λογικά,
αισθησιακά. Σε οποιοδήποτε ρεστοράν του Σεν Ζερμέν, μπορεί να τις δει κανείς
να βουτάνε τα μύδια τους στη μαρινάρα και να τα ρουφάνε με πάθος. Ο γαλλικός
πολιτισμός στήθηκε πάνω σε αυτό. Το 75% των Γάλλων τρώει γεύμα και δείπνο στο
σπίτι, καθισμένοι γύρω από το οικογενειακό τραπέζι. Οι Άγγλοι και οι
Αμερικανοί καταβροχθίζουν το «σκουπιδοφάι» τους σε όση ώρα κάνει ένας Γάλλος
για να αλείψει βούτυρο σε μια φέτα σκορδόψωμο. Το γαλλικό φαγητό είναι
πραγματικό, δεν είναι επινοημένο. Είναι μαγειρεμένο στην κουζίνα. Ο Γάλλος
αφιερώνει χρόνο για να το σκεφθεί, να το διαλέξει, να το ετοιμάσει. Για να
ετοιμάσει ένα γεύμα, ο Άγγλος δεν αφιερώνει παραπάνω από 15 λεπτά. Το γρήγορο
φαγητό είναι και λαίμαργο φαγητό. Ο Γάλλος τρώει μικρότερες μερίδες. Και όχι
μονάχα τρώει το φαγητό του, μα και το συζητάει (άλλωστε το αξίζει).

Οι Γάλλοι…

… όταν είναι να φάνε, δεν κάθονται μπροστά στην τηλεόραση. Κάθονται στο
τραπέζι μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα, γύρω από ένα μπουκάλι καλό κρασί.
Γιατί, «η ψυχή μοιάζει με στομάχι και η πνευματική επικοινωνία με ένα κοινό
τραπέζι» (Καρλάιλ).