MIMHΣ XPYΣΟMAΛΛHΣ H μελαγχολία του γέλιου

Ο φινετσάτος ηθοποιός, ο μελαγχολικός κωμικός και ο πιο «ήσυχος» και ψύχραιμος

άνθρωπος «απέδρασε» με έναν οδυνηρό τρόπο την Παρασκευή το βράδυ. Λίγα λεπτά

πριν από την παράσταση της κωμωδίας του Νιλ Σάιμον «Παράξενο ζευγάρι», όπου

συμπρωταγωνιστούσε με τον φίλο και συμφοιτητή του από τη Σχολή του Θεάτρου

Τέχνης (1961) Γιώργο Μιχαλακόπουλο.

Από το μεσημέρι της ίδιας μέρας ο Μίμης Χρυσομάλλης αισθανόταν δυσφορία. Αλλά

δεν θέλησε να τον δει γιατρός, να πάει σε νοσοκομείο. «Θα περάσει», είπε στη

σύντροφό του Ελένη Κρίτα, και ξεκίνησε λίγο νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθιζε για το

θέατρο «Κατερίνα Βασιλάκου», κάνοντας μια παράκαμψη στο θέατρο «Μουσούρη», για

να συζητήσει με τον Πέτρο Φιλιππίδη την επικείμενη συνεργασία τους σε

αριστοφανική κωμωδία.

Στο καμαρίνι του Πέτρου Φιλιππίδη η δυσφορία έγινε πόνος και ο Πέτρος φώναξε

το EKAB. Από ‘κεί και μετά τα γεγονότα είχαν ραγδαίους ρυθμούς. Παρ’ ότι με

τις πρώτες βοήθειες έδειχνε να συνέρχεται, το αναπόδραστο τέλος δεν άργησε και

στις 22.00 το βράδυ κατέληξε στο Γενικό Κρατικό από ανακοπή καρδιάς.

Κεραυνοβολημένοι οι φίλοι και συνεργάτες του. Κεραυνοβολημένοι και οι θεατές

που περίμεναν να δουν το «Παράξενο ζευγάρι», όταν άνοιξε η αυλαία και είδαν

τον θίασο περίλυπο επί σκηνής, μια πολυθρόνα άδεια με μια αγκαλιά λουλούδια

και τον συγκλονισμένο Μιχαλακόπουλο να τους ανακοινώνει τον θάνατο του

αγαπημένου του φίλου και συνεργάτη.

Δυο μέρες μετά, οι δικοί του αρνούνται να πιστέψουν, να

συνειδητοποιήσουν την αποχώρηση του Μίμη. Ενός «παιδιού» μεγάλης περηφάνιας.

Έκπληκτοι και οι θαυμαστές του μάθαιναν πως αυτός ο νεανικός άνδρας με το

ευαίσθητο βλέμμα ήταν κιόλας 66 ετών. Είχε γεννηθεί στην Αθήνα το 1938, ενώ

στον χώρο του θεάματος είχε μπει από παιδί. «Παιδί-θαύμα» για πολλά χρόνια, με

καθημερινές παραστάσεις στα «Ταλέντα» του Γιώργου Οικονομίδη, κατάφερε στη

συνέχεια να επαναπροσδιορίσει τη θέση του στο θέατρο. Φοίτησε και αποφοίτησε

από τη Δραματική Σχολή του Κάρολου Κουν. Δυο χρόνια αργότερα κι έχοντας κάνει

τη στρατιωτική θητεία του μπαίνει επαγγελματικά στο θέατρο.

Σαράντα τρία χρόνια συνεπούς πορείας. Με ήθος, με σοβαρότητα. Δεν

διαγκωνίστηκε για «πρωταγωνιστιλίκια». Δεν έφθειρε την ψυχή του με

ματαιοδοξίες. Μπορούσε να ισορροπεί ανάμεσα στην αγωνία του για εξέλιξη, στην

προσπάθειά του να υπηρετεί ένα δραματολόγιο ποιοτικό – όχι σοβαροφανές – και

στον βιοπορισμό. Συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους θιάσους: Βεργή, Ριάλδη,

Λιβαδέα, Αλεξανδράκη, Καρέζη, Μινωτή – Παξινού, Καλογεροπούλου, Κατράκη,

Ντενίση, Εθνικό θέατρο, ΚΘΒΕ, Αμφι-θέατρο, ορισμένα ΔΗΠΕΘΕ κ.ά. Από τα βασικά

στελέχη του «Ελεύθερου Θεάτρου» και κατόπιν της «Ελεύθερης Σκηνής» συμμετείχε,

χάρη στο ιδιαίτερο, πολύ προσωπικό του χιούμορ, στην ανανέωση του ύφους και

του ήθους της επιθεώρησης. Τα τελευταία χρόνια συμμετείχε ως συνθιασάρχης σε

θιάσους που σχημάτιζε με φίλους, όπως η Άννα Παναγιωτοπούλου, η Μίρκα

Παπακωνσταντίνου, πρόσφατα με τον Γιώργο Μιχαλακόπουλο.

Συλλυπητήρια στους οικείους του εξέφρασαν ο Πρωθυπουργός και Υπουργός

Πολιτισμού Κώστας Καραμανλής, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, η

αναπληρώτρια υπουργός Πολιτισμού Φάνη Πάλλη – Πετραλιά, ο υφυπουργός Π.

Τατούλης, ο γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ Χρήστος Ζαχόπουλος, αλλά και τα

κόμματα.

Λαϊκο αίσθημα, ευγένεια και γενναιοδωρία

Σταμάτης Φασουλής: Ο Μίμης μάς αποκάλυψε στην κωμωδία πως μπορεί και η

ακινησία να έχει γέλιο. Έδινε στο λαϊκό αίσθημα έναν τόνο υψηλής ευγένειας.

Άννα Παναγιωτοπούλου: Ο Μίμης ήταν ένα πλάσμα μεγάλης γενναιοδωρίας. Δεν

έμοιαζε με κανέναν. Τρυφερός και περήφανος. Σπάνιος συνάδελφος και φίλος.

Παύλος Χαϊκάλης: Ο Μιμάκος ήταν σαν ένα παιδί. Τρυφερός, καλοσυνάτος, ποτέ

εριστικός ή ανταγωνιστικός. Ένα παιδάκι με τρυφερή ψυχή.

Κώδικας χαμηλών τόνων

Όσοι είχαν την τύχη να δουν τον Μίμη Χρυσομάλλη να παίζει επιθεώρηση,

ελληνική κωμωδία, αλλά και κλασική κωμωδία, όπως τον «Επιθεωρητή» του Γκόγκολ,

κατανοούσαν πως υπάρχει γέλιο με ποιότητα και σκέψη. Ο κώδικάς του ήταν

χαμηλών τόνων. Αληθινός, συγκινητικός και στέρεος. Γι’ αυτό και ο

κινηματογράφος συχνά απευθύνθηκε στην πνευματικότητα της ερμηνείας του και στη

μοντέρνα φιγούρα του. Βραβευμένος στο «Βαρύ πεπόνι», ξεχωριστός στο «Άρπα

κόλλα», σεξουαλικά ανήσυχος στο «Safe sex», συνέχισε με το «Κλάμα βγήκε από

τον Παράδεισο», ενώ έπαιξε και σε αρκετές τηλεοπτικές σειρές, διασώζοντας

πάντα την αξιοπρέπεια του ηθοποιού. Ένας πνευματώδης κωμικός, χωρίς φασαρίες,

μούτες, χειρονομίες. Σχεδόν θλιμμένος. Ακόμα κι όταν γέλαγε, τα μάτια του

διατηρούσαν μια αδιόρατη μελαγχολία.