Διαστάσεις Όμορφος κόσμος, θαυμαστός…

Ο Αραφάτ πεθαίνει, η Σούχα ωρύεται, οι Παλαιστίνιοι προβληματίζονται, ο
Σαρόν κλονίζεται, η Μέση Ανατολή δικαιούται να ελπίζει ξανά σε ένα καλύτερο
μέλλον. Τι έλειπε από αυτό το σκηνικό; Μα ένα αμιγώς εβραϊκό τηλεοπτικό
κανάλι!

Στο Ισραήλ: η χώρα αποκτά επιτέλους ένα αμιγώς εβραϊκό κανάλι

Thkelet, στα εβραϊκά, σημαίνει γαλάζιο, το χρώμα των λουρίδων που στολίζουν το
σάλι της προσευχής. Ίσως όμως επειδή ο συνειρμός δεν είναι προφανής, ίσως – το
πιθανότερο – επειδή η παρακολούθησή του απαιτούσε την καταβολή 3,5 ευρώ τον
μήνα, το ομώνυμο ιδιωτικό κανάλι που εγκαινιάστηκε πέρυσι στο Ισραήλ δεν
«έπιασε». Αν πριν από έξι μήνες είχε 100.000 συνδρομητές, σήμερα δεν του έχουν
μείνει παρά μερικές δεκάδες χιλιάδες. Πώς θα μπολιαστεί λοιπόν η ισραηλινή
κοινωνία με τις παραδοσιακές εβραϊκές αξίες; Πώς θα μάθει την ιστορία της, πώς
θα εμβαθύνει στη θρησκεία της, πώς θα διδαχθεί τον πολιτισμό της;

Το σκέφτηκε από ‘δώ, το σκέφτηκε από ‘κεί, και τελικά η κυβέρνηση βρήκε τη
λύση: όσο κι αν της είναι οδυνηρό, θα δώσει τζάμπα (εβραϊκή) κουλτούρα στον
λαό. Στα τέλη του μήνα, θα προκηρύξει διαγωνισμό για την ίδρυση ενός δημόσιου
καναλιού που θα είναι αφιερωμένο στην εβραϊκή θρησκεία και παράδοση. Το όνομά
του είναι ήδη γνωστό: Moreshet (κληρονομιά). Και στο πρόγραμμά του θα
απαγορεύονται αυστηρά οι σκηνές σεξ, ναρκωτικών και βίας. Έναν κόσμο όμορφο,
θαυμαστό κι αγγελικά πλασμένο θα παρουσιάζει το κανάλι, με μαθήματα του
Ταλμούδ από επιλεγμένους ραβίνους, βιντεοκλίπ χασιδικής μουσικής και συνταγές
που θα σέβονται όλους τους κανόνες και τις γαστρονομικές απαγορεύσεις της
Βίβλου. Έναν κόσμο, με άλλα λόγια, που θα απευθύνεται σε ανθρώπους ανέμελους,
βυθισμένους στη μακαριότητα, που αναθέτουν σε ανθρώπους σαν τον Αριέλ Σαρόν τη
διαχείριση κάποιων λεπτομερειών της καθημερινότητας και πιστεύουν ότι το
μεγαλύτερο εμπόδιο για την ειρήνη είναι ο Αραφάτ.

«H τηλεοπτική κουλτούρα στο σημερινό Ισραήλ οδηγεί στην αποβλάκωση των
πολιτών», παρατηρεί ο Ααρόν Φόιερσταϊν, σεναριογράφος και σύμβουλος πολλών
τηλεοπτικών καναλιών. Αυτό βέβαια δεν είναι πρωτότυπο, το ίδιο συμβαίνει σε
όλες τις χώρες του κόσμου. Εξίσου κοινότοπη είναι και η διαπίστωση της Ραχήλ
Ρόζενμαν, υπεύθυνης προγράμματος του Thkelet, που αναμένεται να κερδίσει τον
διαγωνισμό: «H ισραηλινή κοινωνία κυριαρχείται από άγνοια». Θα έλεγε κανείς
λοιπόν ότι οι Ισραηλινοί θα προσπαθούσαν να λύσουν τα προβλήματα της άγνοιας
και της αποβλάκωσης με ένα άνοιγμα προς τον κόσμο, με μια φυγή προς το μέλλον.
Λάθος: η λύση που επιλέγουν είναι η επιστροφή στις ρίζες. «Για να είναι
κάποιος υπερήφανος που είναι Εβραίος», λέει η Ρόζενμαν, «πρέπει να ξέρει τι
ακριβώς σημαίνει αυτό το πράγμα». Αλλά γιατί να είναι υπερήφανος κάποιος που
είναι Εβραίος; Θα τον βοηθήσει άραγε αυτή η υπερηφάνεια να συνυπάρξει καλύτερα
με τους Άραβες;