Bρήκαν μινωικό θησαυρό στο κοτέτσι

H παράσταση ταυροκαθαψίων που απεικονίζεται πάνω στο χρυσό σφραγιστικό δαχτυλίδι, που βρέθηκε στα μπάζα ενός σπιτιού στα Αναφιώτικα, οδηγεί τους αρχαιολόγους να σχετίσουν το πολύτιμο εύρημα του 15ου αι. π.X. με τον Θησέα

Θησαυρό έκρυβαν τα χώματα που κύλησαν τη δεκαετία του ’50 από την Ακρόπολη
(τότε γινόταν η επέκταση της ανατολικής πτέρυγας του Μουσείου Ακροπόλεως) στην
αυλή του Π. Φιλόπουλου στα Αναφιώτικα της Πλάκας. Ένα ολόχρυσο σφραγιστικό
δαχτυλίδι με παράσταση ταυροκαθαψίων. Για σπάνιο εύρημα μιλάνε οι αρχαιολόγοι,
καθώς είναι το δεύτερο παράδειγμα που έρχεται στο φως στην περιοχή της Αθήνας
(ανάλογο έχει βρεθεί μόνο στην Αρχαία Αγορά), ενώ η παράσταση του αγωνίσματος
με τον ταύρο – γνωστή κυρίως από τη μινωική Κρήτη – οδηγεί τους επιστήμονες
στο συμπέρασμα πως το πολύτιμο δαχτυλίδι δεν αποκλείεται να συνδέεται με την
ιστορία του Θησέα, γι’ αυτό και το αποκαλούν «δαχτυλίδι του Θησέα».

Το χρυσό δαχτυλίδι χρονολογείται στα τέλη του 15ου ή στις αρχές του 14ου αι.
π.X. και απεικονίζει μια ανθρώπινη μορφή να πηδά πάνω από έναν ταύρο. H σκηνή,
που εκτιμάται πως είναι ημιτελής, πλαισιώνεται από ένα ζώο, πιθανόν λιοντάρι,
όπως και από ένα φυτό που δηλώνει πως τα συμβάντα εκτυλίσσονται στην ύπαιθρο.

Σενάριο ταινίας θα μπορούσε να αποτελεί η ιστορία του. Τα ίχνη του χάθηκαν,
καθώς ο άνθρωπος που το ανακάλυψε δεν είχε αποκαλύψει ούτε στα παιδιά του την
κρυψώνα. Μόλις πέρυσι και αρκετά χρόνια μετά τον θάνατό του ήρθε ξανά στο φως,
όταν τα παιδιά του αποφάσισαν να γκρεμίσουν το κοτέτσι στο εξοχικό της
οικογένειας στην Αγία Μαρίνα Βάρκιζας.

«Είχαμε ψάξει παντού», λέει στα «NEA» η νύφη του Π. Φιλόπουλου, Άννα
Φιλοπούλου-Τζουστάκη, που παρέδωσε το δαχτυλίδι στο Εθνικό Αρχαιολογικό
Μουσείο. «Ήμασταν υποψιασμένοι όταν διαλύσαμε το κοτέτσι. Ψάχναμε ένα – ένα τα
τούβλα». H αρχική ιδέα της οικογένειας ήταν να παρουσιαστεί το δαχτυλίδι στην
έκθεση «Αγών», αλλά οι γραφειοκρατικές διαδικασίες δεν το επέτρεψαν. Στη
συνέχεια ζήτησε άδεια κατοχής, υπέρ της οποίας γνωμοδότησε και το Κεντρικό
Αρχαιολογικό Συμβούλιο, ενώ το Μουσείο εκδήλωσε ενδιαφέρον να αγοράσει το
πολύτιμο εύρημα, αφού προηγήθηκαν αρχαιομετρικές αναλύσεις που δείχνουν πως το
δαχτυλίδι είναι αυθεντικό.

Επιφυλάξεις ωστόσο εκφράστηκαν στο τραπέζι του ΚΑΣ για την
αυθεντικότητά του, που αφορούν σε στυλιστικές λεπτομέρειες, όπως την οργάνωση
και την απόδοση των μορφών. Τον τελικό λόγο ωστόσο θα τον έχει τριμελής ειδική
επιτροπή που ορίστηκε από το ΚΑΣ, αποτελούμενη από ειδικευμένες αρχαιολόγους,
η οποία και θα αποφανθεί όχι μόνο για τη γνησιότητα του κοσμήματος αλλά θα
προχωρήσει και στην εκτίμησή του. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το «δαχτυλίδι του
Μίνωα», ένα επίσης σπάνιο χρυσό σφραγιστικό δαχτυλίδι είχε εκτιμηθεί το 2002
400.000 ευρώ και ο Γεώργιος Καζαντζής, ο άνθρωπος που το παρέδωσε στην
Αρχαιολογική Υπηρεσία, αμείφθηκε με το υψηλότερο ποσοστό κατά τον νόμο, δηλαδή
το 50% της αξίας του ευρήματος.