Διαστάσεις Ο θάνατος της επανάστασης

Ο εγγονός του Τσε δεν έγραψε αυτό το γράμμα με αφορμή το πέσιμο του Φιντέλ.
Δεν τον απασχολεί ο πρόσκαιρος τραυματισμός ενός ανθρώπου, αλλά ο θάνατος της
επανάστασης που ιδιοποιήθηκε.

Τσε & Φιντέλ: ο εγγονός του πρώτου κατηγορεί τον δεύτερο για θρησκευτικό μεσσιανισμό

«H Κούβα είναι μια δικτατορία όπου διώκονται οι ποιητές, οι ελεύθεροι
διανοητές, οι συνδικαλιστές και οι ομοφυλόφιλοι. Ο ηγέτης της είναι ένας
άνθρωπος που έχει χάσει την κοινή λογική ως αποτέλεσμα της εξουσίας και της
δόξας». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον 30χρονο Κάνεκ Γκεβάρα, γιο της πρωτότοκης
κόρης του Αργεντινού επαναστάτη, της Χίλντα, η οποία γεννήθηκε στο Μεξικό το
1956 και πέθανε στην Κούβα το 1995 από καρκίνο των πνευμόνων. H άλλη κόρη του
Τσε, η Αλμέιντα, εμφανίζεται κάθε τόσο στα διεθνή μέσα ενημέρωσης για να
εμψυχώσει τους πολέμιους του ιμπεριαλισμού με το αθάνατο σύνθημα «Κάτω τα
χέρια από την Κούβα!». Αλλά εκείνος αρνιόταν ώς τώρα να προβεί σε οποιαδήποτε
δήλωση, να δώσει οποιαδήποτε συνέντευξη. Όπως έλεγε, φοβόταν ότι «η Δεξιά θα
τον χρησιμοποιήσει και η Αριστερά θα τον παρεξηγήσει».

Πριν από λίγες ημέρες, με αφορμή την επέτειο του θανάτου του παππού του στη
Βολιβία, ο Κάνεκ Γκεβάρα αποφάσισε να λύσει τη σιωπή του με μια επιστολή που
έστειλε στο εβδομαδιαίο μεξικανικό περιοδικό «Proceso». «H κουβανική
επανάσταση», γράφει, «δεν ήταν δημοκρατική, γιατί γέννησε τις κοινωνικές
τάξεις που είχαν προορισμό να εμποδίσουν τη δημοκρατία: η επανάσταση
δημιούργησε μια κυρίαρχη τάξη, κατασταλτικούς μηχανισμούς για να την
υπερασπίζονται από τον λαό και μια γραφειοκρατία που την απομάκρυνε απ’ αυτόν.
Ήταν όμως πάνω απ’ όλα αντιδημοκρατική λόγω του θρησκευτικού μεσσιανισμού του
ηγέτη της. Το να γίνεις σωτήρας του λαού σου είναι ένα πράγμα, το να
παραμείνεις όμως για πάντα σωτήρας είναι κάτι διαφορετικό. Είναι αλήθεια πως ο
Φιντέλ Κάστρο απελευθέρωσε την Κούβα από τη ληστρική δικτατορία του Μπατίστα,
με την εμμονή του όμως για την εξουσία έγινε κι αυτός ένας δικτάτορας. Σε
κάποια στιγμή της διαδρομής του, άρχισε να πιστεύει στον εαυτό του. Δεν του
έφτασε όμως αυτό, και ανάγκασε όλους εμάς να πιστέψουμε σ’ εκείνον. Αντί να
αγωνιστεί για μια κοινωνία αμφισβήτησης, κριτικής και ελεύθερης σκέψης,
προώθησε την ευπιστία, την υποταγή και την απόλυτη υπακοή του λαού του. Όλα
όσα καταδίκαζε στο παλιό καθεστώς, τα αναπαρήγαγε σε τριπλάσιο βαθμό στο
“νέο”».

H κουβανική επανάσταση έχει πεθάνει εδώ και χρόνια, τονίζει ο Κάνεκ, που ζει
σήμερα στο Μεξικό. «Της προκάλεσαν ασφυξία η γραφειοκρατία, η διαφθορά, ο
νεποτισμός. Ας είμαστε ειλικρινείς: στη σημερινή Κούβα, ένας νεαρός
επαναστάτης όπως ήταν ο Κάστρο θα οδηγούνταν αμέσως στο εκτελεστικό απόσπασμα,
και δεν θα καταδικαζόταν σε εξορία, όπως έκανε ο Μπατίστα με τον νεαρό
Φιντέλ».