[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

H ιστορία με τους «νταβατζήδες», πέρα από οτιδήποτε άλλο σχετικό (διαπλοκή,
διαφάνεια και τα συναφή), δίνει μια πολύ κατηγορηματική απάντηση σε όλους
εκείνους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο απαξιώνουν τον Καραμανλή και λένε ότι
ο άνθρωπος είναι άνευ ικανοτήτων, δεν μπορεί να τα φέρει βόλτα, δεν λειτουργεί
πολιτικά κ.λπ. Ικανότητες έχει (εεεπ, μην παίρνετε πολύ αέρα, οι δεξιοί
αναγνώστες) και πολιτικός είναι. Ένα πρόβλημα έχει κι αυτό είναι ότι δεν είναι
πολύ… φανατικός με τη δουλειά!.. Πάντως, με τους «νταβατζήδες», απέδειξε ότι
ξέρει να τα χειρίζεται καλά τα πυροτεχνήματα, πιο καλά κι από τον φίλο μου τον
Γιωργάκη, στη Λέρο. Πέταξε τη ρουκέτα, έβαλε όλη την κοινωνία στο «μπλα μπλα»
ποιος είναι «νταβατζής», έβαλε και τα «λεγόμενα επιχειρηματικά συμφέροντα»
(προσέξατε περίτεχνη διατύπωση της διαπλοκής) να πλακώνονται – «εσύ ρε είσαι
νταβατζής», «όχι ρε, εσύ είσαι» – και ο ίδιος μπορεί να απολαμβάνει με ηρεμία
τα DVD του…

«Μαθητευόμενοι μάγοι»

H αλήθεια είναι ότι έτσι όπως έχει πάει η κυβέρνηση τους επτάμισι πρώτους
μήνες υπό την καθοδήγησή του, καλύτερα να βλέπει – που λέει ο λόγος – τρία DVD
την ημέρα παρά να ασχολείται με τη διακυβέρνηση. Διότι είναι σίγουρο πως η
χώρα καλύτερα θα πάει με τον «αυτόματο πιλότο», παρά να ασχολούνται με τη
διακυβέρνηση οι «μαθητευόμενοι μάγοι». Δεν είδατε με τι αναστεναγμούς
ανακούφισης υποδέχθηκαν οι Αλογοσκούφηδες την απόφαση της Κομισιόν ότι τα
οικονομικά στοιχεία των προ της ΟΝΕ προϋπολογισμών ήταν εντάξει; Αφού τα
έκαναν μπάχαλο με την «απογραφή» – άλλη μια… εμπνευσμένη έμπνευση του
Καραμανλή – και αφού σπεκουλάρισαν άγρια ότι μπορεί να μας διώξουν από την
ΟΝΕ, τώρα λένε «ουφ, τη γλιτώσαμε».

Απλά μαθήματα πολιτικής

H «μάχη» κατά της διαπλοκής που ξεκίνησε με εκείνη τη δήθεν τάχα μου τυχαία
κουβέντα του Καραμανλή στον «Μπαϊρακτάρη», προκαλεί ήδη παρενέργειες στην
οικονομία, και δεν είναι τυχαίο που παρενέβη ακόμη και ο πρόεδρος του ΣΕΒ για
να ζητήσει να «κρατήσουν οι χοροί». Αλλά σιγά τώρα μην τον νοιάζει τον
Καραμανλή το μετά. Εκείνος πολιτικό χρόνο ήθελε να αγοράσει, και το πέτυχε. Κι
άσε που βρήκε και ένα πρώτης τάξεως δίλημμα για όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές:
«ή εμείς ή τα διαπλεκόμενα» θα είναι το σύνθημά του, και όποιος δεν το
καταλαβαίνει, χρειάζεται επειγόντως να καθήσει στα θρανία της A’ Γυμνασίου
όπου διδάσκονται απλά μαθήματα πολιτικής…

Καθ’ υπόδειξιν

Το δίλημμα λοιπόν το έχει βρει, το θέμα τώρα είναι πώς θα καταφέρει να πείσει
την κοινωνία ότι είναι και ειλικρινής όταν λέει ότι θα αγωνιστεί κατά της
διαπλοκής. Αλλά αν το θέμα, Πρόεδρε, είναι να χωριστούν τα διαπλεκόμενα και οι
διαπλεκόμενοι σε δικούς μας και σε δικούς τους, τότε το παιχνίδι έχει χαθεί
οριστικά. Γι’ αυτό, κάνε και κάτι προς την άλλη πλευρά, για να αποκτήσεις
τουλάχιστον το τεκμήριο της αντικειμενικότητας…

«Δικός μας»

Είπα τεκμήριο αντικειμενικότητας και τι θυμήθηκα; Ένα πρόσωπο των ημερών, τον
γενικό γραμματέα Εξοπλισμών του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, Γ. Ζορμπά. Ο κ.
Ζορμπάς λοιπόν, εισαγγελέας με λαμπρή θητεία στο δικαστικό σώμα, ήταν ας πούμε
μέχρι χτες το μεσημέρι εν ενεργεία αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Σήμερα,
ανακοινώνεται ότι αναλαμβάνει τη θέση που κατέχει στην κυβέρνηση. Ερωτήματα
ανακύπτουν. Πρώτον, πώς ο Πρωθυπουργός K. Καραμανλής γνώριζε ότι από τη
δεξαμενή των εισαγγελέων ο συγκεκριμένος ήταν «δικός μας»; Δεύτερον, αφού
είναι γνωστό ότι ήταν «δικός μας», γαλάζιος δηλαδή, τι να σκεφθούν οι πολίτες
για τις υποθέσεις που χειρίστηκε την περίοδο που ήταν εισαγγελέας Εφετών και
αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου; Ερωτήματα υποβάλλουμε, απαντήσεις δεν θα
έχουμε.

Ισόβια σε απομόνωση;

Φιλότιμο αναζητείται επίσης και για την περίπτωση των ισοβιτών της 17 Νοέμβρη.
Φιλότιμο και επίγνωση από την πλευρά της πολιτικής εξουσίας ότι ακόμη κι αυτοί
που αιματοκύλισαν τον τόπο και προξένησαν τόση ζημιά στη διεθνή εικόνα της
χώρας, έχουν δικαιώματα. Τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, που λένε ότι ένα
κομμάτι ουρανού μπορούν να το βλέπουν όλοι οι άνθρωποι. H δημοκρατία δεν
εκδικείται, η δημοκρατία είναι μεγάθυμη και δεν έχει τίποτε να φοβάται, όπως
δεν τους φοβήθηκε όταν με την κουκούλα και το πιστόλι στο χέρι σκότωναν
ανενόχλητοι. Ως εκ τούτου, ας αφήσει κατά μέρος το υπουργείο Δικαιοσύνης τους
«ηρωισμούς» με τους κατάδικους κι ας δει το θέμα με μια ευρύτητα. Αν θέλουν να
βλέπουν ουρανό, είναι δικαίωμά τους να βλέπουν. Κι αυτό κανείς δεν μπορεί να
τους το στερήσει. Καμιά εξουσία ανθρώπινη. Εκτός κι αν έχει αλλάξει η απόφαση
για την κράτησή τους και έχει γίνει ισόβια σε απομόνωση. Αλλά απ’ όσο ξέρουμε
δεν έχει αλλάξει…

«Σιγά τα αίματα»

Αντιθέτως, φαίνεται πως έχει αλλάξει και μάλιστα πολύ – μα, πάρα πολύ, και
προς το χειρότερο – η Μαριέττα Γιαννάκου. Εκεί που είχαμε πειστεί ότι
πρόκειται για ένα από τα πιο αξιόλογα στελέχη της κυβέρνησης, μέρα με την
ημέρα μάς πείθει όλο και περισσότερο ότι διολισθαίνει στον λαϊκισμό. Υπάρχει
βέβαια εξήγηση: όταν βάλλεσαι για τις αποφάσεις που παίρνεις επειδή είναι σε
προφανή αναντιστοιχία με το λαϊκό αίσθημα, προσπαθείς να την «κάνεις» με
ελαφρά πηδηματάκια. H κυρία Γιαννάκου, υπακούοντας σ’ αυτή τη λογική, το ‘ριξε
στις απειλές. Άμα μιλήσει, λέει, για τις μετεγγραφές θα κλονιστεί συθέμελα
ολόκληρο το σύστημα και ειδικά η Βουλή! Υπάρχει απάντηση ως προς αυτό; Πώς δεν
υπάρχει, καλέ. H γνωστή. «Σιγά τα αίματα», κυρία Γιαννάκου…

KAI TO ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ

Τα αυθεντικά του «2004»

H μικρή ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι μία μόνο μικρή παρωνυχίδα σ’ αυτό το
ατέλειωτο γαϊτανάκι της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. Προ έτους και πλέον
από τη διοργάνωση, η Εκτελεστική Επιτροπή (Γιάννα, Σίμιτσεκ και λοιποί)
εξετάζει αίτημα ιδιώτη εξ Αμερικής, να του δώσει ο «Αθήνα 2004» 1,2
εκατομμύρια ευρώ, προκειμένου να στήσει στην πόλη του, σε Πολιτεία των ΗΠΑ,
κατάστημα αποκλειστικής διάθεσης προϊόντων των Ολυμπιακών (Φοίβος, Αθηνά και
τα ρέστα). Υπόσχεται δε ότι τα δικαιώματα από την πώληση των αυθεντικών ειδών
των Ολυμπιακών θα αποφέρουν στον «Αθήνα 2004» 70 με 80 εκατομμύρια ευρώ!

Γίνεται ολόκληρη συζήτηση, διάφοροι θέτουν σοβαρές ενστάσεις για τη
φερεγγυότητα του «επενδυτή», τελικά του εγκρίνουν 700.000 ευρώ, με τη ρητή
δέσμευση ότι θα καταθέσει εγγυητική επιστολή. Τα χρήματα δίνονται, οι Αγώνες
πραγματοποιούνται κι όταν φτάνει η ώρα του ταμείου υπάρχουν μόνο 4 (αριθμός
τέσσερα) χιλιάρικα ευρώπουλα για τον «Αθήνα 2004»!! Τώρα ψάχνουν τρόπους να
πάρουν τα λεφτά πίσω…