ΓNΩMH Kαραγκιοζιλίκια…

H κυβέρνηση αντιπαλεύει υποτίθεται με τα ειδικά συμφέροντα που λυμαίνονται τις
κρατικές προμήθειες και ελέγχουν παράλληλα, τις περισσότερες φορές, σημαντικά
Μέσα Ενημέρωσης. Μήπως φροντίζει στη μάχη αυτή να περιορίσει τον ρόλο του
κράτους στις οικονομικές δραστηριότητες; Και να περιορίσει έτσι τις
οικονομικές συναλλαγές και τους διάφορους «διακανονισμούς»; Όχι βέβαια. Απλά
επιδιώκει να αντικαταστήσει κάποιους εργολάβους και προμηθευτές με κάποιους
άλλους. Που είναι περισσότερο φιλικά τοποθετημένοι απέναντί της.

H κυβέρνηση όμως υποτίθεται πως εμφορείται από φιλελεύθερες ιδέες. Που θα τη
διευκόλυναν να πολεμήσει τη διαπλοκή εφαρμόζοντας απλά και μόνο τις αρχές της.
Όταν το κράτος πάψει να ανακατεύεται με προμήθειες και εργολαβίες και
σταματήσει με τις αποφάσεις του να κάνει κάποιους πλούσιους και κάποιους
άλλους φτωχούς, μόνο τότε η διαπλοκή μπορεί αποτελεσματικά να παταχθεί. H
κυβέρνηση όμως δεν δείχνει έτοιμη να πολεμήσει τα φαινόμενα αυτά. Δεν είναι
εναντίον της διαπλοκής. Αλλά εναντίον ορισμένων διαπλεκομένων. Και υπέρ
κάποιων άλλων…

Αλλά και οι αγώνες της για τη διαφάνεια και την εντιμότητα μπάζουν σχεδόν από
παντού. H έκθεση της πλειοψηφίας στη Βουλή για τη σύσταση Εξεταστικής
Επιτροπής για τις περιπτώσεις των κ.κ. Τσοχατζόπουλου και Παπαντωνίου επιμένει
πως είναι υποχρεωμένη να πράξει έτσι εφόσον υπάρχει σχετικό εισαγγελικό
αίτημα. Τότε γιατί δεν πράττει το ίδιο για τις περιπτώσεις του υπουργείου
Ναυτιλίας και του υπουργείου Μεταφορών που έχουν προωθηθεί από τις δικαστικές
αρχές στη Βουλή; H πλειοψηφία έτσι επέλεξε να διερευνήσει μια υπόθεση που δεν
πρόκειται να οδηγήσει πουθενά. Διότι στη μία περίπτωση, που υπάρχουν κάποια
θέματα για συζήτηση, όλα τα σχετικά ζητήματα έχουν παραγραφεί. Και στη
δεύτερη, ο υπό έρευνα πρώην υπουργός δεν έχει την παραμικρή σχεδόν σχέση με τα
θέματα υπό διερεύνηση. Για τον απλούστατο λόγο πως όλα είχαν γίνει πριν καν
αναλάβει. Το τέλος λοιπόν της υπόθεσης είναι δεδομένο. Πολύ κουβέντα,
διαξιφισμοί και στο τέλος η υπόθεση στο αρχείο. Πραγματικό «πάθος για
διαφάνεια», δηλαδή.

Υπάρχει όμως και το ζήτημα του Χρηματιστηρίου. Που κατά καιρούς κάποιοι
επιμένουν πως θα γίνει αντικείμενο ειδικής έρευνας της Βουλής. Αλλά να
ερευνήσει η Βουλή τι; Αν υπήρξε σκάνδαλο, αυτό σχετίζεται με το γεγονός πως
πολλές εταιρείες μπήκαν και άντλησαν κεφάλαια από τη Σοφοκλέους χαριστικά.
Δίχως ουσιαστικό έλεγχο των οικονομικών τους στοιχείων. Κι ότι ποτέ δεν
υλοποίησαν τα επιχειρηματικά σχέδια βάσει των οποίων κέρδισαν την εμπιστοσύνη
των ανύποπτων επενδυτών. Αλλά είναι θέμα της Βουλής να ελέγξει τα σχετικά
ζητήματα; Η αρμοδιότητα ανήκει εξολοκλήρου στη διοίκηση του Χρηματιστηρίου και
στην Επιτροπή Χρηματαγοράς. Που δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Και που αποτελούν
καθαρό κυβερνητικό εργαλείο. Γιατί δεν δίδεται η σχετική εντολή;

H κοροϊδία λοιπόν αρκετά τράβηξε. Τα καραγκιοζιλίκια πρέπει να σταματήσουν…