Έξι SΟS για δανειολήπτες

Μεταφορές υπολοίπου, χρήση της ελάχιστης καταβολής, διακανονισμός, έγκαιρη
ενημέρωση της τράπεζας για το πρόβλημα και αναχρηματοδότηση είναι οι «πρώτες
βοήθειες» για νοικοκυριά που βλέπουν ότι δεν θα αντέξουν κάποια στιγμή τον
υπερδανεισμό.

Περισσότερα από 150.000 νοικοκυριά αντιμετωπίζουν δυσκολία να πληρώσουν τη
δόση των δανείων και των καρτών τους κάθε μήνα και παρουσιάζουν καθυστέρηση
στις υποχρεώσεις τους πάνω από τρεις μήνες. Υπολογίζεται ότι τα χρέη των
δανειοληπτών αυτών ανέρχονται στα 2 δισ. ευρώ εκ των οποίων σχεδόν τα μισά
προέρχονται από καταναλωτικά, προσωπικά και ανοικτά δάνεια.

Σύμφωνα με τραπεζικά στελέχη, οι κινήσεις που πρέπει να κάνουν οι δανειολήπτες
που βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, ώστε να αποφύγουν τη «μαύρη
λίστα» του Τειρεσία, είναι οι ακόλουθες:

1. Ο δανειολήπτης πρέπει να ενημερώσει έγκαιρα την τράπεζα για τα
πραγματικά αίτια του προβλήματος πριν παρουσιαστεί δυσκολία πληρωμής των
οφειλών. Μόλις καταλάβει ότι στο επόμενο διάστημα θα υπάρξει στενότητα στα
οικονομικά του πρέπει να επισκεφτεί την τράπεζα και να την ενημερώσει από πότε
προβλέπει ότι δεν θα μπορέσει να πληρώσει (π.χ. από τον επόμενο μήνα).

2. Συνήθως προτείνεται πάγωμα των δόσεων για περίπου τρεις μήνες και
αντίστοιχη αύξηση της διάρκειας του δανείου. Εναλλακτικά παγώνουν οι δόσεις
του δανείου για μερικούς μήνες χωρίς να αυξηθεί η διάρκεια. Όμως οι δόσεις
μαζί με τους τόκους υπερημερίας επιμερίζονται στις υπόλοιπες δόσεις.

3. Τα προβλήματα στα καταναλωτικά δάνεια ξεπερνιούνται συνήθως με
αύξηση της διάρκειας του δανείου, ενώ στις πιστωτικές κάρτες με την καταβολή
κάθε μήνα ενός ελάχιστου ποσού (π.χ. 4% της δόσης).

4. Εναλλακτικά ο δανειολήπτης μπορεί να προχωρήσει στον εξής συνδυασμό:
Επιλέγει ένα προσωπικό ή ανοικτό δάνειο, το οποίο μπορεί να αποπληρώνει με την
ελάχιστη καταβολή. Αυτό σημαίνει ότι παίρνει την αναγκαία ρευστότητα τη στιγμή
που τη χρειάζεται και πληρώνει τις δόσεις που κινδυνεύουν να χτυπήσουν
«κόκκινο». Το νέο δάνειο του προσθέτει νέες υποχρεώσεις και ενδεχομένως
υψηλότερο επιτόκιο, αλλά η ελάχιστη καταβολή του μειώνει δραστικά τη μηνιαία
δόση. Συνήθως κυμαίνεται από 1,5% έως 4,5% της (κανονικής) μηνιαίας δόσης.

5. Εάν το πρόβλημα είναι πραγματικά συγκυριακό και ο δανειολήπτης έχει
πιστωτική κάρτα αλλά και γενικά οικονομική ευχέρεια, μπορεί να προχωρήσει και
στην εξής κίνηση: Ανάληψη μετρητών από την πιστωτική κάρτα και πληρωμή της
δόσης του δανείου που κινδυνεύει να γίνει ληξιπρόθεσμη. Ταυτόχρονα ζητεί από
την τράπεζα να εξοφλείται η πιστωτική κάρτα με την ελάχιστη καταβολή. Με τον
τρόπο αυτό βρίσκει την αναγκαία ρευστότητα την ώρα που τη χρειάζεται, αλλά την
πληρώνει πολύ ακριβά, καθώς η ανάληψη μετρητών από πιστωτική κάρτα τοκίζεται
από την πρώτη μέρα. Στην περίπτωση που βρει τα χρήματα γρήγορα τον συμφέρει να
αποπληρώσει την πιστωτική κάρτα αμέσως. Διαφορετικά, με τη χρήση της ελάχιστης
καταβολής, δίνει χρόνο στην τσέπη του για να βρει χρήματα και να «κλείσει» τα
χρέη.

6. Ο πελάτης μπορεί να ζητήσει αλλαγή των όρων του δανείου, όπως αλλαγή
επιτοκίου (από σταθερό σε κυμαινόμενο ή το αντίστροφο) ή αύξηση της διάρκειας
του δανείου. Συνήθως το κόστος για τις αλλαγές αυτές φτάνει μέχρι τα 150 ευρώ εφάπαξ.