ANAΛΩΣIMA Tα μικρά συμφέροντα

ΜΕΣΑ στον θρήνο, μέσα στον πόνο τον αβάσταχτο για τα παιδάκια τα
σκοτωμένα στο τροχαίο, αποκαλύπτεται σιγά σιγά η αλήθεια και είναι πολύ πικρή
για να την καταπιούμε, και είναι πολύ γνωστή για να την αγνοήσουμε. Τι ήταν
λοιπόν που είχε εμποδίσει τη ζεύξη του Μαλιακού και είχε εγκαταλειφθεί; Τα
μικρά συμφέροντα των επαγγελματιών, που κατιτίς κέρδιζαν από το πέρασμα και τη
στάση των αυτοκινήτων στις κατοικημένες περιοχές της Εθνικής. Γαλακτομπούρεκα
και σουβλάκια, χαλβά, καφέ, τέτοια. Επειδή έχουμε ακόμα τη θλίψη στην καρδιά,
ας φανούμε ειλικρινείς, ας το παραδεχθούμε επιτέλους ότι τα μικρά συμφέροντα
είναι εκείνα που κρατάνε καθηλωμένη την ποιότητα ζωής μας και φθάνουν ακόμα
και να καταδικάζουν σε θάνατο. Γιατί συνηθίσαμε να τα φορτώνουμε όλα στα
μεγάλα συμφέροντα με τ’ όνομα, αυτά που είναι λίγο αμερικανικά και λίγο
αγνώστων λοιπών στοιχείων, κατά πώς τα χρωματίζει η συνωμοσιομανία της
στιγμής, πάντως πολύ μεγάλα και μακρινά, κι έχουν την ευθύνη για ό,τι μας
συμβαίνει. Κι εμείς, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, σέρνουμε την αθλιότητα της
ζωής μας χωρίς καμία δυνατότητα αντίδρασης. Όμως δεν είναι τα μεγάλα
συμφέροντα που κάνουν τους δρόμους στενούς και επικίνδυνους, είναι τα μικρά,
είναι του φτωχού η ιδιοκτησία που έπρεπε να αποδώσει τα μέγιστα. Και το
χτηματάκι που, κρίμα να κοπεί, και το αυθαίρετο στο κύμα, που είναι κρίμα να
το γκρεμίσουμε, και το πεζοδρόμιο που δεν υπάρχει, για να μη δυσαρεστηθούν οι
οικοπεδούχοι, και η νταλίκα που τρέχει, γιατί ο μεροκαματιάρης βιάζεται. Ένα
σωρό τέτοια εγκλήματα. Μήπως ήρθε η στιγμή να αναρωτηθούμε ώς πότε θα είναι
ταμπού, ώς πού θα αντέξει η ανοχή τους;