EΓPAΨAN

Πάσχος Μανδραβέλης

(ο αρθρογράφος, με αφορμή την τραγωδία στον Μαλιακό)

«Είναι πολλοί οι φίλοι εκ δεξιών που αναρωτιούνται: “Γιατί τώρα; Γιατί τώρα
που έχουμε μια νέα κυβέρνηση συμβαίνουν όλο και πιο απίθανα πράγματα;”.
Ελικόπτερα πέφτουν, μετεγγραφές εκτός νομιμότητας αποκαλύπτονται, τροχαία
πολύνεκρα με θύματα μαθητές γίνονται στην εθνική οδό, σεισμοί, λιμοί (τρόπος
του λέγειν) με εντολή της E.E., καταποντισμοί (αυτούς να τους περιμένουμε
μόλις αρχίσουν οι μεγάλες βροχές). Κάποιοι αναθεματίζουν το σύστημα ΠΑΣΟΚ, που
βάζει τρικλοποδιές στην κυβέρνηση του 45%. Κάποιοι προχωρούν τη συνωμοσιολογία
στη μεταφυσική: Πιστεύουν ότι η κυβέρνηση είναι… ματιασμένη, γι’ αυτό της
συμβαίνουν τα αναπάντεχα. Ανοησίες! Και η πρώτη “εξήγηση” και η δεύτερη…
(…)

H Ελλάδα λειτουργεί χρόνια τώρα στο… κόκκινο. Στα όρια. Και οικονομικά και
κοινωνικά. Δείτε την Αθήνα. H ζωή είναι υποφερτή αν και μόνο αν: Δεν βρέξει,
δεν χιονίσει, δεν κάνει ζέστη, δεν έχει υγρασία (ώστε να συγκεντρωθούν ρύποι).
Το εύρος της ευημερίας της κυμαίνεται μεταξύ 20 και 21 βαθμών Κελσίου.
Οτιδήποτε πέρα απ’ αυτό δημιουργεί κρίση. Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι ούτε
η ζέστη ούτε η βροχή ούτε το χιόνι. Είναι ένα μοντέλο κοινωνικής και
οικονομικής οργάνωσης που θέλει το μισό πληθυσμό της χώρας να ζει σε ένα τόσο
δα Λεκανοπέδιο, την οικονομική και πολιτική ζωή να κινείται πέριξ του κέντρου
των Αθηνών. Δεν είναι στραβός ο γιαλός. Εμείς στραβά αρμενίζουμε δεκαετίες
τώρα».

(«Απογευματινή»)