Πρεμιέρα στη σκιά της τραγωδίας

Με τα μπαλετάκια του, το «Όλε» της Ρούλας Κορομηλά, με συμπαρουσιαστή τον
Κώστα Φραγγολιά που ούτε στις ελάχιστες απαιτήσεις της παρουσίασης ενός
τηλεοπτικού σόου δεν μπορεί να ανταποκριθεί, αφού μετά βίας λέει μία ατάκα ανά
δεκάλεπτο – αλήθεια έκαναν οντισιόν και τον επέλεξαν για την ευφράδειά του; –
δεν έδειξε πως έχει δυνάμεις για τον ανταγωνισμό.

Τα πράγματα έγιναν ακόμη δυσκολότερα, καθώς συνέβη το τραγικό δυστύχημα και η
εκπομπή δεν διεκόπη, ούτε άλλαξε περιεχόμενο συνεχίζοντας με τραγούδια και
χορούς. Αποτέλεσμα ήταν να απολογείται την επομένη η Κορομηλά στο κοινό,
τονίζοντας ότι δεν της λείπει η ευαισθησία, αλλά υπήρχαν τεχνικά προβλήματα.

Πάντως, αν το κανάλι ήθελε, μπορούσε να «κόψει» στον αέρα την εκπομπή. Αν ήταν
η Ρούλα που δεν ήθελε να διακόψει, δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να
παραμείνει συνεπής με το είδος της τηλεόρασης που παρουσιάζει. Αυτό ξέρει,
αυτό μπορεί.

Δυστυχώς, ο τηλεοπτικός συγκλονισμός που ανατρέπει τα προγράμματα δεν διαφέρει
από τον μη συγκλονισμό, είναι και οι δύο ψυχαγωγικοί και ο πρώτος πιο
υποκριτικός, καθώς κάνει θέαμα τον πόνο και επιτείνει τη βαριά ατμόσφαιρα για
κατανάλωση. Βρίσκουν ευκαιρία για συναισθηματολαγνικές πιρουέτες οι εθνικοί
τηλεπαραθυράτοι ψυχαγωγοί, όταν οι μόνοι που αισθάνονται τον αληθινό πόνο και
οι μόνοι που θα μείνουν μ’ αυτόν όταν σβήσουν οι προβολείς, μένουν πάντα χωρίς
απαντήσεις και δικαίωση.

Πάντως, η Ρούλα έχασε την ευκαιρία να επιδείξει εμπειρία και ευελιξία μέσα στο
άγχος του σουξέ. Ενώ ένας συμπαρουσιαστής σαν τον Φραγκολιά, που όσο κι αν
είναι στον κόσμο του θα ‘πρεπε να ξέρει πως αποφεύγονται ατάκες όπως το «τα
‘χει αυτά η ζωή», που αμόλησε όταν έγινε γνωστό το δυστύχημα, γίνεται ο ίδιος
ατύχημα για την εκπομπή. Οι ανταγωνιστές είχαν όλο το πεδίο δικό τους.