ΓNΩMH Δυο φορές αθλητές!

Αν οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποτελούν το μέτρο της δοκιμασίας των ανθρώπινων
δυνατοτήτων, σωματικών και πνευματικών, οι Παραολυμπιακοί Αγώνες είναι κάτι
ανώτερο, αφού οι πρωταγωνιστές τους φτάνουν σε αντίστοιχα μεγάλες επιδόσεις
μέσα από πολύ περισσότερες και μεγαλύτερες αντιξοότητες.

Εδώ και δεκαετίες οι Παραολυμπιακοί Αγώνες έχουν πάψει να θεωρούνται απλώς
γιορτή αθλητών με ειδικές ανάγκες στους οποίους το πιο σημαντικό είναι η
συμμετοχή, και έχουν γίνει η άλλη διάσταση του πρωταθλητισμού, της
μεγιστοποίησης της προσπάθειας των αθλητών με ειδικές ικανότητες, όπως
λέγονται τώρα.

Δεν πρόκειται απλώς για σχήματα λόγου, αφού πράγματι έχει γίνει τις τελευταίες
δεκαετίες κολοσσιαία προσπάθεια παγκοσμίως στον τομέα βελτίωσης των συνθηκών
διαβίωσης των ατόμων με σωματικές αναπηρίες, με υποδομές σε οχήματα, δρόμους,
κτίρια και αθλητικούς χώρους.

Σ’ αυτή την ευαισθητοποίηση των σωματικά αρτιμελών, που κατά βάση κυβερνούν
τον κόσμο και αδιαφορούν για τους ανθρώπους με προβλήματα είτε γενετικής
προέλευσης είτε επίκτητα (δυστυχώς υπάρχουν και πολυάριθμα ατυχήματα στον κάθε
άλλο παρά τέλειο σύγχρονο κόσμο), έχει παίξει ασφαλώς πολύ μεγάλο ρόλο η
ανάπτυξη του πρωταθλητισμού των ατόμων με ειδικές ικανότητες και βέβαια η
άνοδος του ενδιαφέροντος, κρατικού και εμπορικού, για τους Παραολυμπιακούς
Αγώνες.

Και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια η πρόοδος στον τομέα των παρεχόμενων
διευκολύνσεων προς τα άτομα με αναπηρίες είναι τεράστια και τη βλέπουμε
παντού. Ασφαλώς μένουν ακόμη πολλά να γίνουν, αλλά τουλάχιστον έχει διαγραφεί
από τα μυαλά της πλειονότητας των Ελλήνων ο «Καιάδας» ως τρόπος αντιμετώπισης
των προβλημάτων αναπηρίας.