«H διαφθορά είναι το δηλητήριο των ημερών μας»

Μέριλ Στριπ και Ντενζέλ Ουάσινγκτον, οι πρωταγωνιστές του «Manchurian candidate», καταδεικνύουν την αμερικανική διαφθορά

Το πρώτο πράγμα που οι Ιταλοί δημοσιογράφοι ρώτησαν τη Μέριλ Στριπ στη
Βενετία, όπου βρέθηκε για το πολιτικό θρίλερ «Manchurian candidate», ήταν:
«Υπάρχει κάτι ιταλικό πάνω σας;».

«Φυσικά», είπε. Και σκύβοντας σήκωσε την τσάντα της! «Αυτό! Μόλις το αγόρασα!»

Δεν υπάρχει ίχνος δημοσιογράφου σε όλο τον πλανήτη που να μη δείχνει
απεριόριστο σεβασμό στην πρώτη κυρία του Χόλιγουντ.

Διαβάζετε κριτικές;

Μέριλ Στριπ: «Μόνο αυτές που γράφουν καλά για μένα».

Και πώς το μαθαίνετε;

«Από τους φίλους».

Κυρία Στριπ, εκτός από τη Θάτσερ, ποιοι πολιτικοί ενέπνευσαν τον ρόλο σας;

«Κυρίως άνδρες. Ξέρετε, αυτοί που δεν χορταίνουν τρώγοντας χρήμα και εξουσία.
Δεν σας κρύβω πως με ενέπνευσε και η Χίλαρι Κλίντον». (γελώντας) «Ξέρετε,
σημασία δεν έχει το φύλο αλλά το είδος. Καμιά φορά οι γυναίκες πολιτικοί είναι
σκληρότερες και πιο αχόρταγες από τους άνδρες».

Δέκα λεπτά μετά το φινάλε του «Manchurian candidate» βρέθηκα απέναντι σε μια
Οσκαρική τριάδα: Ντενζέλ Ουάσινγκτον – Μέριλ Στριπ – Τζόναθαν Ντέμι (ο
σκηνοθέτης της «Σιωπής των αμνών» και του «Μαντσούριαν»). Συνήθως οι American
stars καταναλώνουν τον χρόνο τους πετώντας αστειάκια και κάνοντας πλακίτσες.
Αυτήν τη φορά τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Όταν οι Αμερικανοί μιλάνε πολιτικά
τα παίρνουν όλα στα σοβαρά. Ως εξής. H ταινία που δεν είναι τίποτε άλλο παρά
ριμέικ του ομότιτλου πολιτικού θρίλερ του Τζον Φρανκεχάιμερ με Φρανκ Σινάτρα,
γυρισμένο πριν από σαράντα και βάλε χρόνια, αποτελεί ευθεία βολή στο
διεφθαρμένο εσωτερικό σύστημα των ΗΠΑ. Ο Φρανκεχάιμερ αποκάλυπτε κομμουνιστική
συνωμοσία διά της… πλύσεως εγκεφάλου Αμερικανών στρατιωτών. Ο Ντέμι και η
Στριπ κατηγορούν (πλαγίως) συνωμοσία κεφαλαίου – τεχνολογίας – πολιτικών. Με
άλλα λόγια, το εξής καταπληκτικό: Λες εντός της κεφαλής του Τζορτζ Μπους να
έχει τοποθετηθεί μικροτσίπ και να έχει γίνει ρομπότ της τάδε πανίσχυρης
πολυεθνικής; Σαν να λέμε «Ι, robot George Bush junior»!

Κατηγορείτε δηλαδή την πολιτική κουλτούρα των ΗΠΑ;

Στριπ: «Τι να σας πω. H διαφήμιση στην Αμερική πάει μια χαρά. Κατά τα άλλα, η
διαφθορά πάει σύννεφο. Τόσο που να σε καταλαμβάνει πανικός. Το δηλητήριο των
ημερών μας».

Τζόναθαν Ντέμι: «Αν κατάλαβα καλά η κυρία Στριπ, όπως όλοι οι σώφρονες
Αμερικανοί, φοβάται από τον κίνδυνο της απεριόριστης χρήσης φόβου».

Σας θέλουν φοβισμένους;

Ντέμι: «Κάτι περισσότερο. Να τα κάνουμε πάνω μας. Κοιτάξτε. Σήμερα η χώρα μας
βρίσκεται σε μία από τις χειρότερες φάσεις της ιστορίας της. Οι αρχηγοί μας
θέλουν να κατακτήσουν όλο τον κόσμο. Να τον κατακτήσουν για να αποκτήσουν
απεριόριστη εξουσία και όλα τα λεφτά της υφηλίου. H ιστορία ξεκίνησε από το
μέσα. Έτσι βρεθήκαμε στην εξής κατάσταση: ελάχιστοι έχουν αποκτήσει τον πλούτο
της χώρας. Τους ανήκουμε!»

Άρχισα να αισθάνομαι ως ακροατής συγκέντρωσης του KKE! Και φανταστείτε. Δίπλα
από τον Ντέμι καθόταν και άκουγε σιωπηλός, εκπρόσωπος της πανίσχυρης United
Artists!

Ντέμι: «Εκατομμύρια πολίτες ελπίζουν και εύχονται να επιστρέψει η χώρα στις
βασικές, δημοκρατικές της αρχές. Να βρεθούν στο τιμόνι άνθρωποι από τον λαό
για τον λαό».

Ντενζέλ Ουάσινγκτον: «Να εκφράζουν τις ιδέες μας».

Να το δω κι ας μην το πιστέψω.