ΓNΩMH Οι άνθρωποι από το πουθενά…

Έπεσε η αυλαία των Ολυμπιακών Αγώνων. Και μεταξύ των εκτιμήσεων που έκαναν οι
ξένοι «έγκυροι» δημοσιογράφοι (αυτοί που έλεγαν και έγραφαν ότι δεν μπορούμε
να διοργανώσουμε Αγώνες, ότι θα αποτύχουμε παταγωδώς, κ.λπ.), μας έμεινε η
αναφορά στις Ελληνίδες «που ήρθαν από το πουθενά»… H Τσουμελέκα και η
Χαλκιά, λοιπόν, ήρθαν από το πουθενά, ενώ οι τρεις Αμερικανοί που έτρεξαν τα
200 μέτρα σε χρόνους κάτω από 20.03 προϋπήρξαν, γεννήθηκαν πρωταθλητές και
φυσιολογικά διέπρεψαν στο αγώνισμα. Αλλά γιατί είναι φυσιολογικές οι επιδόσεις
όλων των άλλων αθλητών και όχι των Ελληνίδων; Εάν μόνον οι δικές μας αθλήτριες
ήρθαν από το «πουθενά», θα το καταλαβαίναμε. Μήπως όμως είναι λίγοι οι ξένοι
που αναδείχτηκαν στην Αθήνα; Γιατί σε αυτές τις περιπτώσεις δεν έγινε καμία
αναφορά; Με αυτή τη λογική, η Ελλάδα δεν έπρεπε να υφίσταται! Μια χώρα με λίγο
περισσότερους από 10.000.000 κατοίκους δεν έχει δικαίωμα στα χρυσά μετάλλια,
στον πρωταθλητισμό, στη χαρά, στην επιτυχία. Δεν έχουμε δικαίωμα εμείς, που
μάθαμε τον υπόλοιπο κόσμο να αθλείται, να ακούει, να μιλάει, να διαβάζει, και
έχουν δικαίωμα αυτοί που πραγματικά αναδύθηκαν από το πουθενά. Βεβαίως, εδώ
και αρκετές μέρες γράφουν, λένε, φωνάζουν ότι όλα στην Αθήνα ήταν εκπληκτικά.
Μιλάνε για τέλεια διοργάνωση, για φιλοξενία, για υπέροχους ανθρώπους, για μια
πόλη που άλλαξε πρόσωπο. Οι ίδιοι άνθρωποι που καταμαρτυρούσαν τα μύρια όσα,
τώρα, διαψεύδουν τους εαυτούς τους! Εμείς δεν τους ζητάμε να μας πουν
συγγνώμη. Μας αρκεί ένα απλό ευχαριστώ…