Δρόμοι

Ο πρώτος…

… που πέρασε κολυμπώντας τη Μάγχη χρειάστηκε γι’ αυτό 22 ώρες. Ο λόρδος
Βύρων πέρασε τον Ελλήσποντο σε μία ώρα και 10 λεπτά. Πάντως απέτυχε στην πρώτη
του απόπειρα – και ο μυθικός Λέανδρος πνίγηκε στα νερά του. Σύμφωνα με τους
αρχαίους, ο Λέανδρος ήταν καταδικασμένος να κολυμπάει τον Ελλήσποντο τις
νύχτες για να βρει την αγαπημένη του Ηρώ. Ώσπου μια καταιγίδα έσβησε τον πυρσό
της Ηρώς και χάνοντας τον δρόμο του, ο Λέανδρος σκοτώθηκε πέφτοντας πάνω σε
βράχια. Όταν η Ηρώ ανακάλυψε το άψυχο κορμί του, σκοτώθηκε πηδώντας από έναν
γκρεμό.

Οι ιστορίες…

… αυτές, που συνδυάζουν τον έρωτα, τον θάνατο και τη σκληρή σωματική
δοκιμασία, ήταν σίγουρα εκείνες που έσπρωξαν τον νεαρό ποιητή λόρδο Βύρωνα να
επιχειρήσει εκείνον τον διάπλου που τον έκανε διάσημο το 1810. Εκείνο που
έσπρωξε τον Άγγλο δημοσιογράφο Τόμας Χότζκινσον να δοκιμάσει το ίδιο ήταν
σίγουρα κάτι πολύ πιο πεζό, όπως ομολογεί με ειλικρίνεια στην εφημερίδα
«Γκάρντιαν»: η πλήξη. Οι Περιηγήσεις Ανζάκ είναι το μοναδικό τουριστικό
γραφείο που διοργανώνει τέτοιους άθλους στον Ελλήσποντο – κάθε χρόνο
βρίσκονται πέντε έξι απελπισμένοι τουρίστες που πρόθυμα βουτούν στα βρώμικα
νερά του. H αφετηρία είναι στην Άβυδο. Έχει προηγηθεί ένα καυτό τσάι και ένα
γερό μασάζ από τον Χουσεΐν, τον ιδιοκτήτη του τουριστικού γραφείου. Ύστερα, ο
κολυμβητής είναι μόνος του με τις τσούχτρες, τις πίσσες και τα δυνατά ρεύματα.
Ο δημοσιογράφος μας χρειάστηκε μία ώρα και 15 λεπτά για τον διάπλου. Ο Χουσεΐν
τον διαβεβαίωνε πως κανείς άλλος δεν είχε κολυμπήσει τόσο γρήγορα (αν και κατά
τα φαινόμενα θα πρέπει να έλεγε το ίδιο σε όλους τους πελάτες).

Ο λόρδος…

… Βύρων ήταν καλός κολυμβητής, παρά την αναπηρία του στο πόδι. Ή μάλλον
εξαιτίας της. H αναπηρία που δεν τον άφηνε να πάρει μέρος σε άλλα σπορ, τον
ενθάρρυνε στο κολύμπι. «Καμαρώνω γι’ αυτό το κατόρθωμα παραπάνω από κάθε άλλη
δόξα, πολιτική, ποιητική ή ρητορική», είπε όταν ολοκλήρωσε το πέρασμα του
Ελλησπόντου ο ποιητής (που είχε επιχειρήσει με επιτυχία το ίδιο κατόρθωμα και
στα στενά του Ευρίπου). Ο δημοσιογράφος Χότζκινσον, που το έκανε και αυτός,
δυσκολεύεται να καταλάβει γιατί ο λόρδος Βύρων έδινε τόση σημασία σε αυτό το
κατόρθωμα. Άλλωστε, η αλήθεια είναι πως είχε δασκαλέψει τον υπηρέτη του να
λέει ψέματα για την απόσταση που είχε κολυμπήσει, όποτε το έφερνε η συζήτηση.
«Φλέτσερ», του έλεγε, «πόσο μακριά κολύμπησα τότε εγώ και ο κύριος Έκενχεντ;».
Και ο Φλέτσερ απαντούσε με επίσημο ύφος: «Τριάμισι μίλια, κύριε».

Θα ήταν…

… ίσως σπουδαιότερο να δοκιμάσει κανείς εκείνο που έκανε ο Λέανδρος κάθε
νύχτα μέχρι το άτυχο τέλος του: να κολυμπήσει μέχρι την αντικρυνή ακτή, να
κάνει έρωτα και ύστερα να γυρίσει πίσω. Ίσως μια πρόταση για ένα νέο Ολυμπιακό
αγώνισμα (πέρα από το μπάντμιντον).