«Aυθαίρετο» τέχνης στου Φιλοπάππου

H γλύπτρια Διοχάντη έχτισε ένα εντυπωσιακό τείχος 400 τ.μ. στον λόφο του Φιλοπάππου (στο βάθος το μνημείο) και το γκρέμισε για να περάσουν οι νικητές, επαναλαμβάνοντας την αρχαία ελληνική παράδοση

Ίσως οι σύγχρονοι Ολυμπιονίκες μας δεν γνωρίζουν ότι στον Λόφο των Νυμφών,
στου Φιλοπάππου, τα ονόματά τους είναι χαραγμένα πάνω σε μαρμάρινες στήλες. H
γλύπτρια Διοχάντη έχτισε ένα εντυπωσιακό τείχος περίπου 400 τ.μ. και το
γκρέμισε στο μέσον για να περάσουν οι νικητές, επαναλαμβάνοντας την αρχαία
ελληνική παράδοση.

Μεταξύ ουρανού και γης, με τη «θάλασσα» της Αθήνας στα πόδια και τη γαλάζια
θάλασσα στο βάθος του ορίζοντα, αρχές Αυγούστου η Διοχάντη έχτισε ένα μακρύ
τείχος σε ευθεία γραμμή, μήκους 30 μέτρων. «Θα ήθελα να είναι από αληθινή
πέτρα, αλλά ο χρόνος και τα περιορισμένα οικονομικά μέσα δεν επαρκούσαν. Πήρα
λοιπόν αλφα-μπλόκ», λέει. Και όμως, από μακριά, μοιάζει σαν να έστεκε πάντα
εκεί. Το έχτισε, γκρέμισε το μισό για ν’ ανοίξει ένα πέρασμα και στο άνοιγμα
έστησε οκτώ στήλες στο ύψος του ανθρώπου. Χάραξε με αμμοβολή τα ονόματα των
Ολυμπιονικών μέχρι τον όγδοο νικητή, χρησιμοποιώντας και τις δύο όψεις του
μαρμάρου. Ένας αριθμός από το 1 έως το 8 δίπλα σε κάθε όνομα δίνει τη σειρά
της νίκης και χρωμάτισε ελαφρά το χάραγμα. Τα υπόλοιπα τ’ ανέλαβε η φύση. Ο
ήλιος, το φως του δειλινού, οι σκιές ζωντανεύουν αυτά τα σκηνικά.

Δεν είχε στη διάθεσή της άφθονους γρανίτες, όπως στο πρώτο Ολυμπιακό έργο της,
που έγινε το 1996 στο Ολυμπιακό Πάρκο Τεχνών της Σεούλ, όπου και παραμένει
μέχρι σήμερα. Στην Αθήνα δεν είχε το δικαίωμα να σκάψει θεμέλια, αφού ο Λόφος
των Νυμφών, δεξιά μετά τον Λουμπαρδιάρη, είναι αρχαιολογικός χώρος. Ήθελε όμως
να κάνει ένα έργο με Ολυμπιακό μήνυμα και ανταποκρινόμενη στην πρόσκληση του
Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων για τη δημιουργία νέων εικαστικών
διαδρομών. Έχτισε τον δικό της χώρο. H Διοχάντη (Λουμίδου) σπούδασε ζωγραφική,
χαρακτική και ενδυματολογία. Εργάσθηκε σε συνεργασία με αρχιτέκτονες. Σταδιακά
ενσωμάτωσε όλ’ αυτά τα στοιχεία στα έργα της, χωρίς να εγκαταλείψει τη
ζωγραφική. Απλώς δεν τη χωράνε πλέον οι γκαλερί.

«Αυτό που μ’ ενδιαφέρει περισσότερο είναι η δημιουργία διαδρομών σε φυσικό
χώρο, οι παρεμβάσεις σ’ αυτόν και η δημιουργία καινούργιων εικόνων», εξηγεί.
«Στον φορτισμένο με ιστορικές μνήμες χώρο των Νυμφών το έργο συμβάλλει στην
έννοια της Ολυμπιακής Ιδέας, μεταφέροντας στη σύγχρονη εποχή το μήνυμα της
παγκόσμιας ειρήνης. Δοκίμασα κι άλλες ιδέες, γιατί αυτό που ήθελα ήταν να κάνω
ένα έργο που να σηματοδοτεί την ενεργό προσφορά των αρχαίων Ολυμπιακών Ιδεών
και τη βαθύτερη έννοιά τους στους 28ους Ολυμπιακούς Αγώνες και στην παγκόσμια
ειρήνη».

Τι θα γίνει το έργο μετά τη λήξη της έκθεσης;

«Το τείχος είναι προσωρινό, θα γκρεμισθεί, οι μαρμάρινες χαραγμένες στήλες θα
μείνουν στην κατοχή μου. Πολύ θα ήθελα, προτού διαλυθεί το έργο, να γίνει ένα
χάπενινγκ όπου να προστεθούν και τα ονόματα των νέων Ολυμπιονικών και ίσως να
έρθουν και οι ίδιοι να τα δουν. Θα μπορούσε βεβαίως ύστερα από κατάλληλη
μελέτη το έργο να μεταφερθεί, να τροποποιηθεί ή να στηθεί κάπου για να μην
καταλήξει το έργο στα μπάζα. Όμως δεν είναι στο χέρι μου».

Νύξη με το γκρέμισμα

«Επειδή με ενδιαφέρει ο χώρος και ο χρόνος, βρίσκω ότι το έργο δεν είναι
μόνο εικαστικό αλλά έχει κι άλλο νόημα», λέει η γλύπτρια Διοχάντη. «Χτίζοντας,
διαπίστωσα από τον κόσμο που περνούσε κι έβλεπε το τείχος ότι πολλοί αγνοούν
το γεγονός πως οι αρχαίες πόλεις γκρέμιζαν μέρος του τείχους για να περάσουν
οι Ολυμπιονίκες επειδή πίστευαν ότι δεν τα χρειάζονται. Αυτήν τη νύξη θέλω να
μεταφέρω στο σήμερα».

INFO

Το γλυπτό της Διοχάντης θα παραμείνει στου Φιλοπάππου έως τις 29 Σεπτεμβρίου.