ΓNΩMH Mάθημα από τον Γιαννάκη

Κι ας χάσουμε! Ένα… σαιξπηρικό δίλημμα ταλαιπωρεί τον χώρο του μπάσκετ από
το βράδυ της Δευτέρας. Διαλέγει αντίπαλο κανείς ή δεν διαλέγει; Στην περίπτωση
της Εθνικής ομάδας, ο Παναγιώτης Γιαννάκης, έχοντας το πλεονέκτημα να γνωρίζει
τα αποτελέσματα των άλλων αγώνων, μπορούσε να επιλέξει τον (ευκολότερο)
αντίπαλο για τον αυριανό προημιτελικό. Στα μάτια των περισσοτέρων η Αργεντινή,
δεύτερη στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του 2002 και με παίκτες στο NBA, μοιάζει
απροσπέλαστο εμπόδιο. Τουλάχιστον, πιο δύσκολο από την Ιταλία, που τη
γνωρίζουμε πολύ καλά.

Ο ομοσπονδιακός προπονητής και η Εθνική ομάδα αρνήθηκαν να μπουν στη
διαδικασία της επιλογής. Αγωνίστηκαν παθιασμένα για τη νίκη, με στόχο τη
μεγαλύτερη δυνατή διαφορά, και για να ευχαριστήσει τον κόσμο που έσπευσε να
ξοδεύσει τα χρήματά του, προκειμένου να είναι αρωγός στην προσπάθεια των
διεθνών μας!

H επιλογή του Παναγιώτη Γιαννάκη αξίζει συγχαρητήρια. Σε μια στιγμή που
«γκρίζα σύννεφα» έχουν σκεπάσει την Αθήνα. Που η καχυποψία έχει δηλητηριάσει
τη σκέψη μας για κάθε επιτυχία, ακόμη και για κάθε τραυματισμό (!), ο
Γιαννάκης έδωσε μάθημα για το «ευ αγωνίζεσθαι». Δεν επέλεξε αντίπαλο. Επέλεξε
να ακολουθήσει τα λόγια της Ζωής Δημοσχάκη, η οποία εκ μέρους των αθλητών
έδωσε τον όρκο κατά την Τελετή Έναρξης.

Αυτό είναι το πραγματικό μήνυμα των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτό είναι το ιδεώδες
που θέλουμε να περάσουμε στη νεολαία, να μεταφέρουμε στον κόσμο. Κι ας χάσουμε
αύριο από την Αργεντινή…