Έσωσε τη ζωή του Tσώρτσιλ

Ένας Ιταλός κομμουνιστής παρτιζάνος έσωσε τη ζωή του Ουίνστον Τσώρτσιλ από
τη σφαίρα ελεύθερου σκοπευτή στον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το άγνωστο έως τώρα επεισόδιο αποκάλυψε ο Τζανκάρλο Ιακίνι, γιος του Νέλο
Ιακίνι, πρώην παρτιζάνου που πέθανε το 1977. Ο Ιακίνι, 45 ετών, δάσκαλος στη
Σαλτάρα, κοντά στις αδριατικές ακτές, όπου έγινε αυτό το επεισόδιο πριν από 60
χρόνια, λέει ότι βρήκε ένα γράμμα του πατέρα του που περιέγραφε καταλεπτώς τα
γεγονότα.

Οι παρτιζάνοι συνέλαβαν έναν ελεύθερο σκοπευτή που ήταν ξαπλωμένος και
περίμενε τον Τσώρτσιλ ο οποίος επισκεπτόταν τις συμμαχικές δυνάμεις που
πραγματοποιούσαν επίθεση κατά μήκος της «γοτθικής γραμμής» στην Αδριατική.
Λίγο μετά το επεισόδιο ο Ιακίνι παρασημοφορήθηκε από τον στρατάρχη Αλεξάντερ
(μετέπειτα υποκόμη Αλεξάντερ της Τύνιδας).

H «γοτθική γραμμή», μια αμυντική ζώνη πλάτους 16 χιλιομέτρων, είχε
δημιουργηθεί από τις γερμανικές δυνάμεις καθώς υποχωρούσαν προς βορράν στην
ιταλική χερσόνησο, μετά την πτώση της Ρώμης στα χέρια των Συμμάχων, τον Ιούνιο
του 1944. H γραμμή είχε μήκος 320 χιλιομέτρων, από τη Λα Σπέτσια, μέσα από τα
Απέννινα Όρη, μέχρι την Αδριατική.

Το κομβόι

Ο ήρωας. Ο παρτιζάνος Νέλο Ιακίνι έσωσε τη ζωή του Τσώρτσιλ, που εικονίζεται με τον στρατάρχη Αλεξάντερ σε επίσκεψή του στο Μοντεματζόρε αλ Μετάουρο, στην Ιταλία, το 1944

Ο Τσώρτσιλ έφτασε στο Μοντεματζόρε αλ Μετάουρο, μια κωμόπολη πάνω στους
λόφους, με ένα κομβόι θωρακισμένων αυτοκινήτων στις 25 Αυγούστου 1944,
συνοδευόμενος από τον Αλεξάντερ. Ο Ιακίνι λέει ότι ο Τσώρτσιλ και ο Αλεξάντερ
αναχώρησαν από το μέτωπο την επόμενη ημέρα περνώντας από τη Σαλτάρα, όπου είχε
στεγαστεί το αρχηγείο των SS. «Ο πατέρας μου, που ήταν κομμουνιστής και ανήκε
στην ταξιαρχία Γαριβάλδη, νόμιζε ότι όλα τα γερμανικά στρατεύματα είχαν
αποχωρήσει μετά τον συμμαχικό βομβαρδισμό της Αλτάρα», λέει. «Όμως, αυτός και
δύο άλλοι παρτιζάνοι ανακάλυψαν έναν πάνοπλο Γερμανό ελεύθερο σκοπευτή να
περιμένει ξαπλωμένος σε ένα περιβόλι πλάι στο δρόμο που οδηγούσε από τη
Σαλτάρα στους λόφους». Στο γράμμα, ο Ιακίνι περιγράφει πώς οι παρτιζάνοι
αφόπλισαν τον Γερμανό και τον παρέδωσαν στους Συμμάχους. «Αμέσως μετά δύο τζιπ
σταμάτησαν καμιά πενηνταριά μέτρα από εκεί που βρισκόταν ο σκοπευτής. Τρεις
Καναδοί αξιωματικοί κατέβηκαν από το πρώτο τζιπ και ο ένας από αυτούς μάς
ζήτησε ευγενικά σε τέλεια ιταλικά να του παραδώσουμε τα όπλα μας, λέγοντας ότι
το έργο μας είχε τελειώσει. Τότε έφτασε μπροστά μας το δεύτερο τζιπ και αμέσως
αναγνωρίσαμε σε αυτό τον Τσώρτσιλ και τον Αλεξάντερ».

Ο Τσώρτσιλ τους κούνησε το χέρι σαν να ήθελε να τους ευχαριστήσει. «Ύστερα από
την πρώτη κατάπληξη, συνειδητοποιήσαμε ότι είχαμε συλλάβει έναν Γερμανό που θα
μπορούσε να γίνει εξαιρετικά επικίνδυνος. Χωρίς να το ξέρουμε, είχαμε σώσει
τις ζωές του Τσώρτσιλ και του Αλεξάντερ».

Λίγες ημέρες αργότερα, ο Νέλο Ιακίνι έλαβε ένα «πιστοποιητικό πατριώτη»,
υπογεγραμμένο από τον ίδιο τον Αλεξάντερ που τον ευχαριστούσε.

Ο Τζανκάρλο Ιακίνι, που διδάσκει Ιστορία και Φιλοσοφία σε σχολείο στο Φάνο,
λέει ότι ανακάλυψε το έγγραφο όταν έψαχνε τα πράγματα του πατέρα του στη
σοφίτα. «Ήταν σε όλη του τη ζωή κομμουνιστής, αλλά καλωσόρισε τους Αμερικανούς
και τους Βρετανούς ως αντιφασίστες απελευθερωτές», λέει. «Στην πραγματικότητα
ήταν σοσιαλδημοκράτης. Μετά τον πόλεμο άνοιξε υποδηματοποιείο στο Πέζαρο».

©The Times, 2004

Επιμέλεια: Ρούσσος Βρανάς