Άρση ψυχών

Δέκα λεπτά χειροκροτούσαν όρθιοι και φώναζαν το όνομά του: Ελλάς – Δήμας –
Πύρρος. Ο άνθρωπος που σήκωσε τα βάρη του σώματος με τη δύναμη της ψυχής κι
έκανε σκόνη τα μετάλλια και τις κατατάξεις – χρυσό, αργυρό και χάλκινο. Τι
σημασία έχουν οι μπάρες με τα εκατόν εβδομήντα πέντε κιλά ή τα εκατόν
εβδομήντα επτά και μισό, όταν προβάλλει τέτοιο ηθικό ανάστημα. Ο Πύρρος Δήμας,
έτσι μου φάνηκε, αγωνίστηκε για την τραυματισμένη τιμή του αθλητισμού, σήκωσε
το βάρος της καρδιάς μας σαν να ήθελε να δείξει ότι υπάρχει μέσα στους αθλητές
κάτι πιο ισχυρό από τα φάρμακα. Δεν ξέρω αν το σώμα του είναι τελείως καθαρό ή
μήπως φανεί ότι έχει υποκύψει κι αυτός. Πιστεύω όμως ότι το πνεύμα του ήταν
πεντακάθαρο. Κι αυτό έλαμψε στην υπεράνθρωπη προσπάθεια. Κι έκανε τη διαφορά
που ξεσήκωσε το στάδιο. Άξιος κι ανθρώπινος.