Mια ζούγκλα στο μοχίτο μου!

Το «Cubanita» έχει παράδοση στα συγκροτήματα που φιλοξενεί και το βάρος του καλοκαιριού 2004 σηκώνουν εδώ και λίγες εβδομάδες οι Aye De Cuba, με πλούσιο σε περιεκτικότητα λάτιν πρόγραμμα

Ένας φίλος, λέει, δεν καταλαβαίνει πως κάνει έξοδο καλοκαιριάτικη αν δεν
δροσίσει τα χείλη του με ένα μοχίτο, κατά προτίμηση σε κουβανέζικο στέκι της
πόλης, κάτι που βεβαίως οδηγεί τα βήματα παραλιακά αυτόν τον καιρό, αν
τουλάχιστον θέλεις να του κάνεις τη χάρη.

Μέσα στο μοχίτο μου, σερβιρισμένο με χίλιες σταγόνες δροσιάς στο «Cubanita»,
ζει μια ζούγκλα ολόκληρη από ευωδιαστό δυόσμο, γιατί ο μπάρμπαν σκέφτεται
προφανώς πως όσο πιο πράσινο είναι τόσο πιο εξωτικά επιδρά πάνω μας. Άλλωστε,
ακούω πως έχουν τον δικό τους κήπο και καλλιεργούν τα απαραίτητα συστατικά τού
κοκτέιλ. Ένας ωραίος κήπος είναι όλο το σκηνικό και μάλιστα «κρεμασμένος» πάνω
στη θάλασσα, της Γλυφάδας.

Νερά που κυλάνε στην υποδοχή και ξύλινα πατώματα, κάτω από έναν «ουρανό» που
δείχνει βλάστηση σαν να βρεθήκαμε όλοι χαμένοι μακριά, έξω από την πόλη – μια
πόλη που από τις ριζικές αλλαγές θέλει να κάνουμε ξανά συστάσεις από την αρχή.

Κατεβάζει το τραμ στην άγρια φύση; Μα, ναι και αυτή η «φύση» είναι φωτισμένη
με μικρά γαλάζια και εμπριμέ πορτατίφ, που δίνουν κοσμοπολίτικο αέρα ταξιδιού
και σωστού ντιζάιν. Πρόκειται ακριβώς για το «Cubanita» που ξέραμε, που πέταξε
επιτέλους τα καπέλα (παλιό ντιζάιν της) και ξανακατέβηκε παραλία, στην εξοχική
της κατοικία δηλαδή.

Πανικός στην πίστα και βήματα δουλεμένα σε σχολές χορού

Ο Χουάν, σταθερός στη θέση του. Με χαμόγελο που λάμπει μέχρι την Αβάνα,
πραγματικός «master of ceremony», κάτι σαν ψυχή του πάρτι, παρακινεί τους
βυθισμένους στις σκέψεις τους να επιστρέψουν στην πίστα. Κάνω πως κοιτάω
αλλού, μη με πιάσει το βλέμμα του Χουάν. «Βάμος;» Γιατί, όχι αγαπητέ; Του
απαντούν με κίνηση. Και καθώς εκείνος σπάει το σώμα κάτω από τη μέση,
ακολουθούν κορμιά στην πίστα και δουλεμένα βήματα σε σχολές χορού, που θα
νιώσεις να σου λείπει η προπόνηση στη σάμπα και στη λάτιν φιγούρα που
χρειάζεται. Κρίμα τόσο Λιτλ Λούι Βέγκα, δηλαδή.

Το «Cubanita» έχει παράδοση στα συγκροτήματα που φιλοξενεί και το βάρος του
καλοκαιριού 2004 σηκώνουν εδώ και λίγες εβδομάδες οι Aye De Cuba, με πλούσιο
σε περιεκτικότητα λάτιν πρόγραμμα, που ενίοτε γέρνει στα «βραζιλιάνικα» και σε
μια γλυκιά μπόσα νόβα, απόλυτα δικαιολογημένα δε καθώς ενδέχεται να
προσγειωθείτε στο Ρίο, μέσω Αβάνας και στις brazilian nights που αλλάζουν
ελαφρώς το σκηνικό.

Θάλασσα, λοιπόν. Όχι στο βάθος για αγνάντεμα, αλλά στα πόδια σου. Λίγο αν
βγεις να κοιτάξεις θα δεις το ιστιοπλοϊκό με τον Νίκο Κακλαμανάκη να περνάει
δίπλα. Με διακριτικότητα ανάμεσα στα τραπέζια φθάνουμε έως την άλλη άκρη, στις
κούνιες-αξεσουάρ του κλάμπινγκ από τα θρυλικά χρόνια των ρέιβ πάρτι. Μήπως όλα
δεν ξεκίνησαν από τις καυτές, παιχνιδιάρικες, παραλίες του Νότου;

Τα κρουστά, στο μεταξύ, ανεβαίνουν γενναία και το μοχίτο μου ζεσταίνεται
επικίνδυνα. Επανατροφοδότηση αμέσως…

Οδηγίες «χρήσης»

Πού: Στην «Cubanita» (Διαδ. Παύλου, παραλία Γλυφάδας, τηλ.
210-8983.092)

Πότε: Από νωρίς το βράδυ, για φαγητό στο ρεστοράν. Το πάρτι κρατάει έως
αργά.

Πάρκινγκ: Μπροστά από το κλαμπ.

Πρόσβαση: Και με τραμ – όλο το 24ωρο.

Την ίδια ώρα: H «Cubanita» παίζει και στου Ψυρή, ειδικά γι’ αυτό το
καλοκαίρι.

After…

Στη Γλυφάδα, οι κρέπες ξενυχτάνε. Και στις δύσκολες ώρες που «χτυπάει» η
πείνα, η πλατεία προσφέρει εναλλακτικές γεύσεις πάνω σε ζύμη.