H Eπίδαυρος δεν είναι…

Στο πρόσφατο διήμερο, που ο Θεατρικός Οργανισμός Κύπρου παρουσίασε την
σκανδαλώδη παράσταση της ψευδεπίγραφης τριλογίας του Αισχύλου «Μυρμιδόνες»,
«Νηρηίδες», «Φρύγες», το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, εκτός όλων των άλλων
δεινών που υπέστη, κατάντησε μπουζουξήδικο, με αφιερώσεις. Το χρυσό αγόρι της
παράστασης, ο Μάριος Φραγκούλης, βγήκε στο τέλος της παράστασης, μόνος στην
ορχήστρα, και μάλιστα μετά τις δύο κυρίες, τη Δέσποινα Μπεμπεδέλη και την
Τζένη Γαϊτανοπούλου, για να εισπράξει το χειροκρότημα του πρωταγωνιστή. Και
αφιέρωσε την παράσταση στη θεία του, Ρένα Βλαχοπούλου, που χάσαμε πρόσφατα.
Μετά, ο υπογράφων την ανάπλαση της τριλογίας Ηλίας Μαλανδρής, παρουσιάστηκε
στην ορχήστρα και με άνεση αφιέρωσε τη δουλειά του στον δάσκαλό του Θάνο
Κωτσόπουλο.

…. μπουζουξήδικο με παραγγελιές

Αν ήθελε και η χορογράφος να αφιερώσει τη δουλειά της στη δασκάλα της, ο
μουσικός στη μαμά του, ο σκηνοθέτης στην κόρη του, και ούτω καθ’ εξής, ποιος
θα τους σταματούσε; Τις αφιερώσεις δεν τις λες, τις γράφεις στο πρόγραμμα, στο
βιβλίο που εκδίδεις, τις λες στους συγγενείς, στους φίλους σου, στους
συναδέλφους σου στην πρόβα, στις παρέες. Οι φτήνιες, που εισβάλλουν στο
φεστιβάλ από άλλους χώρους, πρέπει να σταματήσουν. Και αν το προσωπικό ήθος
καθενός δεν έχει την ευαισθησία να το κατανοήσει, αν η ματαιοδοξία του κάθε
απληροφόρητου δεν έχει το σθένος να φρενάρει, τότε οφείλει ο φορέας του
Φεστιβάλ να το σταματήσει. Γιατί καθώς τα κρούσματα αυξάνουν, κακομαθαίνουν
τους επιρρεπείς, που όλο ζητάνε κι όλο παίρνουν το παραπάνω και κανείς δεν
προσέχει πως ανεπαισθήτως το ήθος και το ύφος μιας θεσμικής διοργάνωσης, όπως
είναι τα Επιδαύρια, ευτελίζονται.