Tο ρινγκ της διασκέδασης παίρνει φωτιά

Όλη η πλατεία, ένα ρινγκ! Τα χτυπήματα κάτω από τη μέση απαγορεύονται αυστηρά,
τα χορευτικά βήματα πάνω στα τραπέζια επιτρέπονται ώς και ενθαρρύνονται όταν
το κέφι ανάψει και στο Μπουρνάζι ανάβει εύκολα – «εύφλεκτη» περιοχή. Οι
Μπουρναζιώτες το γλεντάνε. Πρώτα με το σάστισμα του επισκέπτη, μετά με το «Λας
Βέγκας» της Πλατείας 28ης Οκτωβρίου που έστησαν για πάρτη τους. «Την πρώτη
φορά που πήγα στο Μπουρνάζι…» – όλοι έχουν μια τέτοιου τύπου ιστορία να
πουν. Ακούστε την.

Αμάξια που μαρσάρουν και εμφανίσεις που τραβάνε τα βλέμματα, ο «Αταίριαστος»
συναντά τους ράπερ D12 του Έμινεμ στην Κωνσταντινουπόλεως, την Κύπρου και την
οδό Σπετσών. Όλοι οι δρόμοι πάνε πλατεία και είναι στρωμένοι, όπως σε όλες τις
πλατείες της πόλης, με φραπέ, φρέντο και εσπρέσο κρύο. Ο Αύγουστος θέλει
πλατείες για να βγει καθαρός.

Δεύτερος γύρος: να ήταν το «Gucci φόρεμα» του Μαζώ που κατέβασε στα δυτικά
Εκαλιώτες και Μαρουσιώτες και κάπως ψύχραιμους Κυψελιώτες, ή το «χάιπ» της
πλατείας που έστειλε τη φήμη της παντού σαν εξαντλητικό προμόσιον πριν από
καινούργιο ριάλιτι; Ένα ριάλιτι όνειρο, πάντα βρίσκει τόπο.

Τραπεζάκια έξω στην πλατεία. H εύρεση θέσης, οσονούπω και Ολυμπιακό άθλημα…

Το west side story της Αθήνας φτιάχνει πρόγραμμα για όλους, και για κλάμπερς
και για ρεμπέτες, για νέους και μεγαλύτερους. Αυθεντική ελληνική διασκέδαση με
τα κορίτσια να ανεβαίνουν στην μπάρα πριν καν παραγγείλουν ποτό, στην «Κόλαση»
και το σκηνικό να αλλάζει στο «Πατατράκ» (Μεγάλου Αλεξάνδρου 94) αν είσαι
τύπος ροκ και πιο ψαγμένος. Για μια cool – όπως ζητιέται ιδιαίτερα εσχάτως –
βραδιά, hot spot της περιοχής αναδεικνύεται το πολύ «φρέσκο» «Ferah cafe
oriental» (Χαρ. Ζήκου 72 και Τεπελενίου), που βγήκε στην πιάτσα πριν από δέκα
μόλις ημέρες. Με ανατολίτικο ντεκόρ και αργιλέδες μετά… γεύσεων, ετοιμάζει,
λέει, συντόμως βραδιές με belly dancers, χορό της κοιλιάς, για να μη λείψει
ούτε μία από τις Χίλιες και Μία Νύχτες. Στο «Magic Palace» (Παρασκευοπούλου
44) παίζεις στα επιτραπέζια (αν το μποξ πέσει βαρύ) με επιλογές από δεκαπέντε
διαφορετικά παιχνίδια και στο μπιλιάρδο, ατμοσφαιρικό με χαμηλό φωτισμό και τα
δέοντα στο στυλ.

Τρίτος γύρος: Στον ολυμπιακό πυρετό ζει το Μπουρνάζι, που έστησε και το άγαλμα
στον άγνωστο μποξέρ και δίνει και το κατιτίς στον επισκέπτη που θέλει να φύγει
με ένα ενθύμιο, γραβάτες, κούπες, μανικετόκουμπα (γαμπρό σε ντύνει!), τσάντες
και κάθε είδους γκάτζετ «Περιστέρι 2004», από το χάι τεκ γυάλινο πωλητήριο του
Δήμου επί της πλατείας. Πέντε λεπτά, το πολύ από εκεί και είσαι στο Ολυμπιακό
Κέντρο Πυγμαχίας – μετα το καμπανάκι «προβλέπω» τουρίστες και φίλους των σπορ
να ξεχύνονται για άγριο clubbing. Ήταν, κάποτε – θα λένε με τη σειρά τους και
αυτοί – στην Άγρια Δύση, στην Αθηνα…

KATI ΓΛΥΚΟ

Στο «Chocolat». Οι φαν της κρέπας κάνουν πάντα στάση. Στα «τοπ» παίζει
σοκολάτα κρύα με κόκκους ρυζιού και ρούμι (Παρασκευοπούλου 44)

Στον «Δεληολάνη» (Τεπελενίου 7). Από τους παλιούς, μετράει 14 χρόνια
στο Μπουρνάζι, καλοστέκεται πλάι στα trendy καφέ και κερδίζει πιτσιρικάδες και
μεγαλύτερους με μια βάφλα με εκμέκ παγωτό.

Στον «Λαζαρίδη». Μετά τα μπαρ μαζεύει πολύ κόσμο στην Παρασκευοπούλου. Σε
πρώτη ζήτηση η θεσσαλονικιώτικη μπουγάτσα και τα τριγωνάκια Πανοράματος, που
θα σας τα γεμίσουν επιτόπου μόλις τα ζητήσετε. Το μερακλίδικο καζάν ντιμπί
παγωτό θεωρείται must.

ΑΣΠΡΟ ΠΑΤΟ!

Αριστερά: Φρέντο και σέντρα. Δράση στην οθόνη που στήθηκε για το πλούσιο αθλητικό μας καλοκαίρι, αλλά και στα τραπέζια (του καφέ ή του μπιλιάρδου). Το σκηνικό φουτουριστικό και με τον τρόπο του μοντέρνο, πρέπει πάντα να εμπνέεει. Δεξιά: για ένα καλό παγωτό είναι πάντα ωρα. Νωρίς στην απογευματινή βόλτα, αργά για να γλυκάνεις τη νύχτα

Στο «Minima». Ξένο και ελληνικό το ρεπερτόριο, σε έναν progressive
χώρο. Οι μικρές ηλικίες δείχνουν προτίμηση (Αγίας Παρασκευής 67)

Στην «Κόλαση». Για τις ώρες τις μικρές, τσιφτετέλια και ζεϊμπεκιές
μέχρι τελικής πτώσεως. Με video wall στην είσοδο, για να τσεκάρεις τι παίζει
εντός (Αγίας Παρασκευής 69)

Στο «Ferah Cafe Oriental». Ανατολίτικο το ντεκόρ, αργιλές με γεύση
αγριοκέρασο και κοκτέιλ Ferah σπέσιαλ με ρούμι, αμαρέτο και φράουλες. (Χαρ.
Ζήκου 72)

ΠΗΡΑΜΕ ΓΕΥΣΗ

Στην «Τρύπια βάρκα». Ψαράκι και θαλασσινά σπάνε τη μονοτονία του
σάντουιτς και της κρέπας και φτάνουν στο πιάτο σας ολόφρεσκα από τα χεράκια
των ψαροντουφεκάδων που βουτάνε στα νερά του Ευβοϊκού και δυο φορές την
εβδομάδα φέρνουν τα καλούδια τους. (Παρασκευοπούλου 42)

Στον «Μαύρο Πειρατή» δοκιμάστε τις σουπιές (με το μελάνι τους και με τα
όλα τους) και τις γυαλιστερές της θείας Αντωνιέττας (με σάλτσα θυμάρι) – στα 6
και 9 ευρώ αντίστοιχα. Το τσίπουρο Τιρνάβου (1,50 ευρώ) συνοδεύει κάθε πιάτο
και σας κάνει να «ρίξετε άγκυρα» μέχρι τις 2 τα ξημερώματα.

Στη «Στάμνα». Φαγητά ελληνικά και ιδιαιτέρως γευστικά με τοπ το
κατσικάκι γάλακτος και με μουσική ζωντανή, μέχρι και τις τρεις το πρωί
(Κωνσταντινουπόλεως 94)

Τα πρόσωπα

Πενήντα χρόνια στις οικοδομές του Μπουρναζίου, έζησε την περιοχή πριν από τις
δόξες της, όταν η πλατεία ήταν αλάνα και τα club και τα καφέ μαρμαράδικα,
ξυλουργεία και πλεκτήρια. Ο κύριος Κώστας μένει μια ανάσα από την
πλατεία. «Σαν κόλαση μου φαίνεται η περιοχή σήμερα. Μπορεί να έρχεται
περισσότερος κόσμος, αλλά μαζί ήρθαν και οι μπράβοι, οι μάγκες και οι
συνήθειες οι κακές», μας λέει χωρίς να κοιτάζει καν κατά την πλατεία.

– Εσείς δεν πίνετε τον καφέ σας στην πλατεία;

«Εγώ περπατάω δέκα λεπτά και πάω στην πρώτη πλατεία του Μπουρναζίου που δεν
έχει “χαλάσει” και ηρεμώ…».

«Άλλαξε το στυλ στο Μπουρνάζι, με τις καφετέριες και τα μπαρ. Ανανεώθηκε ο
κόσμος του, έγινε στέκι για ακόμα περισσότερους», λέει ο Θάνος Φιλντίσης,
μπάρμαν. Τον χαίρονται οι νέοι στο Μπουρνάζι τον κόσμο που «βουλιάζει» την
πλατεία τις Παρασκευές και τα Σαββατοκύριακα. Ο Θάνος, που μένει στο
Μπουρνάζι εδώ και έναν χρόνο, δουλεύει τα βράδια πίσω από την μπάρα και
σπουδάζει ηλεκτρολόγος. «Και οι τουρίστες έρχονται στα δυτικά, ανακαλύπτουν
τον ρυθμό μας», λέει, με «ολυμπιακή» αισιοδοξία για τον μήνα που όλοι – ο
καθένας για τον δικό του λόγο – περιμένουν.

με μια ματιά

7 μεζεδοπωλεία βρήκαμε στην ευρύτερη περιοχή της πλατείας. Το αλκοόλ
θέλει γεμάτο στομάχι.

9 αλυσίδες φαστ φουντ μετρήσαμε πλάι στις καφετέριες και στα μπαρ των
Μπουρναζιωτών. H παγκοσμιοποίηση στο πιάτο μας.

ΠΩΣ ΠΑΜΕ

Με το Μετρό μέχρι τα Σεπόλια και μετά σε είκοσι λεπτά με τα πόδια (περνάμε
κάτω από τη γέφυρα της Εθνικής Οδού, πιάνουμε την Κωνσταντινουπόλεως και
βγαίνουμε στην πλατέια). Προτιμήστε το ταξί, αν φοράτε ψηλοτάκουνα, ή αν ο
ήλιος έχει δύσει προ πολλού!

ΠΟΥ ΠΑΡΚΑΡΟΥΜΕ

Στα δρομάκια αριστερά και δεξιά της Κωνσταντινουπόλεως, πριν βγούμε στην
πλατεία, γιατί εκεί στο κέντρο θα μπλέκεις στο αδιαχώρητο. Στρίβεις, δηλαδή,
με δική σου ευθύνη.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΑΘΛΗΜΑ

Να βρεις να καθήσεις στις καφετέριες, με έπαθλο… ένα φρέντο ρε γαμώτο.

Πόσο Κούβα είναι το Μπουρνάζι;

Πολύ. Γιατί είχε το Enzo De Cuba, σημείο αναφοράς για τις κουβανέζικες
μουσικές της πόλης, ήρθε και το Ολυμπιακό Κέντρο Πυγμαχίας, αγώνισμα στο οποίο
διαπρέπουν οι Κουβανοί.