ΓNΩMH Πήραν το χρυσό στην υπομονή

«Να γεμίσουμε τα γήπεδα», «να πάρουμε το χρυσό και ως θεατές», «λάβετε
θέσεις»… Το μήνυμα σαφές: Αγοράστε εισιτήρια.

Και οι Έλληνες έσπευσαν. Όχι ένα χρόνο πριν, όπως έλεγε ο σχεδιασμός της
Οργανωτικής Επιτροπής, αλλά την – λεγόμενη – τελευταία στιγμή. Και δεν το
έκαναν για το χατίρι κανενός, ούτε για να καλύψουν τη «μαύρη τρύπα» στα ψυχρά
λογιστικά χαρτιά οποιουδήποτε τεχνοκράτη. Για την Ελλάδα το έκαναν, για τους
αθλητές, για τον ίδιο τους τον εαυτό.

Και τι συνάντησαν; Ουρές. Ατελείωτες ουρές.

Μόνο το ευγενικό χαμόγελο και η (ασυνήθιστη, είναι αλήθεια, για τα ήθη της
φυλής…) εξυπηρέτηση από τους εθελοντές κατάφεραν να διορθώσουν τα πράγματα
και να αποφευχθούν εκνευρισμοί και εκφράσεις του στυλ «συντομεύετε, μαντάμ»,
«στη σειρά σου, ρε», «μη σπρώχνετε». Τίποτα απ’ όλα αυτά δεν ακούστηκε, προς
τιμήν των συνήθως ευερέθιστων Ελλήνων, οι οποίοι κάθε μέρα που περνάει
φαίνεται πως μαγεύονται από το Πνεύμα των ημερών.

Στο εκδοτήριο που βρίσκεται μπροστά στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο χθες το μεσημέρι η
αναμονή ξεπερνούσε κατά πολύ τη μία ώρα. Σκληρή δοκιμασία με τον ήλιο
αντίπαλο. Βλέπετε, οι αρμόδιοι έκριναν ότι δύο γκισέ ήταν αρκετά. Άραγε, δεν
περίμεναν πως δέκα ημέρες πριν από την επίσημη έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων η
ζήτηση των εισιτηρίων θα έπαιρνε την ανιούσα; Ίσως το εντυπωσιακό «ντεμαράζ»
των Ελλήνων φιλάθλων τους αιφνιδίασε, αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία.

Χωρίς θεατές, τι να τα κάνεις τα όμορφα γήπεδα, τις Ολυμπιακές λωρίδες, το
Ζέπελιν»… Έτσι δεν είναι;