Δρόμοι

Δεν περιμέναμε…

… τον Σαρόν για να μας πει για τον αντισημιτισμό. Το ξέρουμε πως υπάρχει
ακόμη σήμερα, όπως υπήρχε πάντα. Πρόκειται για εκείνους που μισούν τους
Εβραίους, μόνο και μόνο επειδή είναι Εβραίοι, αδιάφορο τι άλλο μπορεί να είναι
– πλούσιοι ή φτωχοί, καπιταλιστές ή κομμουνιστές, υποστηρικτές ή πολέμιοι του
Ισραήλ, έντιμοι ή διεφθαρμένοι. Ο Σαρόν θυμάται τον αντισημιτισμό κάθε φορά
που η κυβέρνησή του βρίσκεται σε δύσκολη θέση.

H ισραηλινή…

… κυβέρνηση, λέει ο Ισραηλινός αρθρογράφος Γιούρι Άβνερι, ρίχνει λάδι στη
φωτιά δίνοντας την εντολή στους εκπροσώπους της σε όλον τον κόσμο να
στιγματίζουν ως εκδηλώσεις αντισημιτισμού οποιεσδήποτε επικρίσεις
διατυπώνονται κατά της ισραηλινής πολιτικής. Έτσι ο Σαρόν κολλάει την ταμπέλα
του αντισημιτισμού σε ολόκληρο τον κόσμο, από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ και
το Διεθνές Δικαστήριο μέχρι τις οργανώσεις για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων. Δεν είναι αλήθεια πως ο αντισημιτισμός έχει φουντώσει τα
τελευταία χρόνια. Ίσως να έχει χάσει ένα μέρος της ντροπής, τόσα χρόνια που
έχουν περάσει μετά το Ολοκαύτωμα. Όπως και να έχει το πράγμα, σήμερα δεν είναι
επικίνδυνος.

Το Ισραήλ…

… είναι μια χώρα που πράγματι δημιουργήθηκε από Εβραίους και η πλειονότητα
των πολιτών του είναι Εβραίοι. Όμως, λέει ο Άβνερι, αυτό δεν σημαίνει πως οι
Εβραίοι όλου του κόσμου πρέπει αυτομάτως να υποστηρίζουν κάθε ενέργεια της
ισραηλινής κυβέρνησης σαν σκυλάκια του Παβλόφ. Αυτό είναι σίγουρα βολικό για
την κυβέρνηση, αλλά δεν είναι απαραιτήτως καλό για το Ισραήλ. Και οπωσδήποτε
είναι κακό για τους Εβραίους. Οι Εβραίοι πολίτες της Γαλλίας είναι υπεύθυνοι
για τις ενέργειες της γαλλικής κυβέρνησης την οποία ψηφίζουν. Δεν είναι
υπεύθυνοι για τις ενέργειες της ισραηλινής κυβέρνησης, δεν είναι υποχρεωμένοι
να υποστηρίζουν πάση θυσία τις απόψεις της και δεν έχει κανένα νόημα να τους
καλεί ο Σαρόν να μεταναστεύσουν στο Ισραήλ για να γλιτώσουν από τις
αντισημιτικές εκδηλώσεις.

H σύγχυση…

… είναι εύκολη όταν δεν γίνεται ο διαχωρισμός ανάμεσα στους «Ισραηλινούς»
και τους «Εβραίους». Όλα μπερδεύονται: αντισημιτισμός, αντισιωνισμός,
επικρίσεις στον Σαρόν, επικρίσεις στο Ισραήλ. Μια τέτοια σύγχυση είναι βολική
για εκείνους που επιδιώκουν τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης, αλλά δεν είναι
καλή για τους Εβραίους. «Εβραίος» και «Ισραηλινός» δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Όταν υπάρξει κάποτε ένας σαφής διαχωρισμός, ο αντισημιτισμός θα παραμείνει
στην Ευρώπη ένα περιθωριακό φαινόμενο όπως ήταν από την εποχή του
Ολοκαυτώματος. Και αν οι Ισραηλινοί κατορθώσουν να επιστρέψουν στον δρόμο της
ειρήνης, η στάση της κοινής γνώμης απέναντι στο Ισραήλ θα ξαναγίνει έτσι όπως
ήταν μετά τις ειρηνευτικές συμφωνίες του Όσλο, όταν ολόκληρος ο υπόλοιπος
κόσμος δεν είχε παρά μόνο επιδοκιμασίες.